Afgelopen weken brandde  een discussie los na het aan het licht komen van seksuele intimidatie van Harvey Weinstein; een hoos van bekentenissen die in het verleden seksueel geïntimideerd of zelfs verkracht waren door opdringerige mannen. Op allerlei niveaus zou dit voorkomen, variërend van een politie die een arrestant seksueel intimideert, tot een student die door haar docent/hoogleraar seksueel wordt bejegend. De verhalen waren vaak schokkend maar wat opviel was dat ze hoofdzakelijk in het verleden hadden plaatsgevonden en dat er opvallend weinig aangifte was gedaan van dit misbruik. Met terugwerkende kracht kwamen deze verhalen boven water. Dit was dan ook de opzet van facebookpagina #MeToo.

De vorige week schreef ik in een nieuwsbrief dat een groot probleem van de nieuwe tijd is, dat de we ons niet bewust zijn van de onbewuste energie die om iets heen aanwezig is. Deze energie vraagt om bewust gemaakt te worden om een harmonisch mens te worden. We stuiteren in de moderne tijd van het ene beeld naar het andere waardoor er niet wordt gedacht over het ontstaan van de betreffende energie. De snelle communicatie mogelijkheden maken het wat dat betreft niet beter op om na te denken over de schaduwzijde/onbewuste kant van een situatie.
Het bijzondere is dat alle dingen om ons heen een energie hebben die terug te vinden is  één van de twaalf dierenriemtekens en zijn onbewuste tekens. NB het onbewuste teken is altijd dat dierenriemteken dat honderdtachtig graden verder op ligt. De discussie die nu met #MeToo losbrandt, is een voorbeeld van de spraakverwarring die ontstaat in veel heftige discussies. Wat bedoel ik hiermee? Als je iets in je omgeving waarneemt, dan hoort daar altijd een tegenbeeld bij. Een beetje te vergelijken met Einsteins E = MC2; of om het wat spiritueler uit te drukken Yin Yang waarin de verschillen worden benoemd maar de plaats bepaling altijd het midden is.

In deze discussie van #MeToo gaat het om de boze man tegenover de onschuldige niets vermoedende vrouw; het actieve in ons tegenover het passieve. Het archetype van dit beeld is terug te vinden in de dierenriemtekens ram (de actieve/jagende man) tegenover weegschaal (de vrouw die twijfelt of ze op haar gevoel mag vertrouwen). Dit is één kant van de zaak want ook de tekens stier tegenover schorpioen, spelen een rol in het man/vrouwbeeld. Beide dierenriem paren  worden beheerst door de planeten Mars en Venus. Ram is het eerste dierenriemteken en Mars heerst over dit teken. Mars is de planeet van de mannelijke daadkrachtige energie. Het drukt zich ook uit in het archetypische verhaal van de schepping waar Adam als eerste mens door God wordt geschapen en uit zijn rib wordt de vrouw Eva gemaakt. Voor deze tijd een wat discriminerend verhaal, maar dat terzijde.
Tegenover ram staat het dierenriemteken weegschaal waar Venus over heerst maar in principe ook een mannelijke energie is; vandaar al dat getwijfel. Weegschaal is het enige ‘ding’ in de dierenriem; dit is opmerkelijk, de rest van de dierenriemtekens hebben allemaal als symbool een mens of een dier. Stier heeft ook als heerser Venus maar onderscheidt zich van weegschaal door een vrouwelijk passief teken te zijn. Het dierenriemteken schorpioen heeft ook als heerser Mars en is ook passief vrouwelijk.

Wat nu tot nadenken stemt is dat zowel ram, stier als schorpioen alle drie een dier uitbeelden. Tweelingen waterman boogschutter en maagd zijn bijvoorbeeld menselijke figuren. Vanuit de wetenschap wordt de mens boven het dier geplaatst in hiërarchie,-  in mijn persoonlijke visie vind ik deze stelling discutabel, maar dit terzijde -; echter het gaat bij Venus en Mars tekens over het dierlijke archetypes, op weegschaal na. Dit alles stemt tot nadenken. De discussie die nu losgebrand is, heeft dan ook in mijn ogen iets dierlijks terwijl het over mensen gaat. Immers het gaat over het ongeremde op seks beluste man tegenover de niets vermoedende vrouwelijke onschuld; zoals dieren prooi worden van een ander dier, of zoals het mannetjes dier een vrouwtje bespringt.

De mannelijke energie zich uitdrukkend in ram, is sterk gericht op de wereld te veroveren maar niet voor niets staat hier het ding weegschaal tegenover! De objectiviteit van het wegen van de daadkracht  staat hier tegenover. Het lastige hiervan  is, dat dit nu net niet gebeurt. De vrouw trekt zich terug in het slachtofferachtige passieve patroon en wikt en weegt wat ze met deze energie gaat doen; haalt ze er winst uit zodat ze mee mag doen, of wordt ze slachtoffer?  De passiviteit en haar twijfelend gemoed in deze discussie komt steeds sterk voor het voetlicht en menig man zal zich in deze discussie dan ook afvragen: waarom komt ze er nu mee? Immers hij gaat altijd direct op zijn doel af.

In de wet van bewust en onbewust handelen is het vrouwen archetype vaak iets willen hebben wat de man heeft, namelijk daadkracht, recht op het doel ingaan. Dit kan zijn: promotie, erkenning  maar soms ligt het ook onduidelijker wat ze wil bereiken. Een vrouw heeft namelijk een mannelijk onbewuste. Zij probeert vaak onbewuste signalen uit te zenden die uitdagen om op subtiele manier de man te veroveren.

Andersom is het zo, de rusteloze man die steeds maar op jacht is, naar een passieve buit  om zodoende het onbewust rustpunt in zichzelf te vinden. Helaas duurt deze fase over het algemeen bij veel mannen kort, want dan komt het jachtinstinct weer naar boven en moet de volgende buit binnengehaald worden. In dat geval keert hij weer terug naar het ram dierenriemteken. Echter als hij in het vrouwelijke een bevrediging vindt zit hij in het schorpioenen beeld van mannelijke passiviteit. Afhankelijk van de horoscoop van de man zal dit proces verlopen. Je kijkt dan naar de planeten Venus en Mars en het eerste, tweede, zevende en achtste huis om daar meer nuance in aan te brengen.

Je hebt globaal gezien dan ook twee soorten vrouwen de vrouwelijke passieve vrouw die zich uitdrukt in het dierenriemteken stier en de vrouw die mannelijk is gericht zich uitdrukkend in het dierenriemteken weegschaal. Maar weegschaal is als enige ‘een ding’ en geen dier of mens en reageert dus niet actief of passief, het weegt in hoogste instantie af wat het mannelijke en het vrouwelijke is en probeert daar evenwicht in aan te brengen. Dit beeld zou in de hele discussie centraal moeten komen te staan. Zich uitdrukkend in: waarom heb ik me laten misbruiken en waarom reageerde ik secundair?

Wat in de hele discussie over seksuele intimidatie opvalt is dat het evenwicht zoek is. Het gaat over zielige vrouwen en agressieve mannen die alleen maar op seks uit zijn. De diepere vraag zou de vraag moeten zijn: wat beweegt de man om de vrouw zo te benaderen en waarom wordt er zo traag gereageerd? De discussie die nu gevoerd wordt gaat over twee uitersten: het mannelijk agressieve en de vrouwelijke onschuld. In dat opzicht is de gender neutrale discussie die nu ook vaak in de media opduikt, een poging om daarin evenwicht te creëren. Maar helaas heeft deze discussie ook weer iets fanatieks waardoor de extremen daarin weer uitvergroot worden. In dat opzicht vond ik de discussie die bij de NS uitbrak toen de conducteurs door hun microfoon ‘s-morgens niet meer goedemorgen dames en heren groeten, maar nu met beste reizigers, beginnen een sublieme vondst van de NS. Immers wat deze groep absoluut gemeen heeft is dat ze met elkaar op reis en het reizen gemeen met elkaar gemeen hebben!

Dit was de eerste in de reeks van de polaire.

PS. Op het moment dat deze nieuwsbrief af was, publiceerde het dagblad Trouw een brief van Jelle Brandt Cortius. Hij vertelt hierin hoe hij gedrogeerd en verkracht is en vertelt ook waarom hij geen aangifte heeft gedaan. Ik heb hier een analyse van gemaakt; wie zich in dit onderwerp verder wil verdiepen, kan tegen een vergoeding van € 2,00 dit artikel ontvangen. Wellicht een aanbeveling voor mijn cursisten die zich verdiepen in de polaire tekens. Voor aanmelden klik hier

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *