Maandag 13 november stond er in de Volkskrant onder de rubriek Dwarsliggers een artikel over Psycholoog Laura Batstra, zij is onderzoeker bij de Rijksuniversiteit Groningen. Haar thema is de medicalisering van kindergedrag en manieren om dat tegen te gaan. In haar boek Adhd: macht en misverstanden (een herziene uitgave van Hoe voorkom je adhd? uit 2012) schuwt ze de confrontatie niet met algemene visie op ADHD en dat dit een hersenafwijking zou zijn. Ze kan het niet kan uitstaan dat kinderen met adhd-achtig gedrag te horen krijgen dat ze zieke hersenen hebben. En dús aan de pillen moeten.

Het veel voorgeschreven medicijn bij ADHD, Ritalin, is al een oud middel en oorspronkelijk niet bedoeld voor adhd-kinderen. De Volkskrant schrijft hier het volgende over: Ritalin, van Rita Ritalin bestond eerder dan adhd. De chemicus Leandro Panizzon van het Zwitserse farmaceutische bedrijf Ciba maakte al in 1944 methylfenidaat uit amfetamine. Zijn vrouw Marguerite, roepnaam Rita, ontdekte dat ze er goed van ging tennissen. Panizzon noemde het middel daarom Ritalin. Ciba bracht het in eerste instantie op de markt als oppepper voor lusteloze bejaarden.
Batstra gaat een dappere strijd aan, maar komt uiteindelijk ook niet met een oplossing voor over bewegelijke, drukke kinderen terwijl het verschijnsel steeds vaker voorkomt.

Het is jammer dat de reguliere psychologen niets met astrologie doen, want het gedrag dat een ADHD kind vertoont valt niet te generaliseren of terug te brengen tot een anatomische fout in de hersenen; het is namelijk een verschijnsel van een nieuw bewustzijn dat na de ontdekking van de laatste buitenplaneet Pluto in 1930, langzaam op gang is gekomen. De drie buitenplaneten staan voor respectievelijk: Uranus het nieuwe denken; Neptunus het nieuwe voelen en Pluto het nieuwe willen. Je kunt deze drie buitenplaneten heel letterlijk nemen, ze zijn met het blote oog niet waarneembaar dus gaat het over krachten die (nog) niet zichtbaar zijn. Eén van die bewustzijnspunten heeft te maken met het feit dat een mens niet als onbeschreven blad ter wereld komt, maar al vele levens voor dit leven heeft geleefd. Deze levens willen na de ontdekking van Pluto geïntegreerd worden in het bewustzijn zodat er bewust mee gewerkt kan worden.
We leven nu voor ons gevoel in een versnelde tijd waar de ene gebeurtenis over de ander tuimelt, dit is maar een gevoel want het leven heeft dezelfde wetmatigheden in tijd en ruimte als bijvoorbeeld in de middelleeuwen. Echter wij hebben vaak het gevoel dat alles steeds sneller gaat en vooral moet. Dit gevoel komt voort uit het feit dat we sneller reïncarneren en haastig zijn in ons innerlijk leven. De sociale media: Facebook, Instagram, Twitter zijn er het bewijs van; nieuws heeft maar een heel korte houdbaarheidsdatum. Wat bij ADHD kinderen nu het geval is, is dat herinneringen uit vorige levens zich vanuit het onbewuste opdringen in het bewustzijn zonder dat de omgeving weet waar dit gedrag vandaan komt. Het kind probeert onbewust oude verdrongen beelden te integreren in het bewustzijn en is de ene keer het ene onbewuste wezen uit het verleden, en de andere keer weer zichzelf. Er ontstaat als het ware een verwarrende dialoog tussen vorige levens en dit leven. Maar goed dit is ook maar een theorie, het brengt je ook niet veel dichter bij de oplossing.
Wat ik in mijn meer dan twintigjarige praktijk heb kunnen ondervinden is dat als ik een beeld schets voor de ouders wat er kan gebeurd kan zijn in een vorig leven. Hiervoor gebruik ik de al meer dan vijftig jaar oude methodiek van het echtpaar Huber [API-instituut Zürich], de maansknoophoroscoop. Hierin kun je zien welke gebieden verdrongen zijn en door deze maansknoophoroscoop vast te klikken op de geboortehoroscoop, kun je constateren waar deze energie ‘doorlekt’ in het bewustzijn. Ook de stand van Uranus met zijn aspecten in de geboortehoroscoop geeft aan waar eventuele problemen in de erfelijke collectieve omgeving van het kind liggen. Kortom het is veel meer maatwerk want ieder kind heeft een heel specifieke geschiedenis. Het medicijngebruik is eigenlijk maar een makkelijke oplossing waar je op termijn niet veel verder mee komt; het verschijnsel blijft namelijk aanwezig zonder dat het begrepen wordt. Grappig is, dat het middel dus oorspronkelijk bedoeld was voor de futloze bejaarde. De futloze bejaarde, heeft onbewust alles juist losgelaten uit zijn leven dat achter hem/haar ligt en krijgt door dit middel dus weer energie. Dit lijkt een contradictie met het kind dat onhanteerbaar druk is, maar dat is het niet. De bejaarde wordt vaak overspoeld door defaitisme gevoelens over wat niet gelukt is in het leven en moet dit beeld loslaten om weer levensenergie te krijgen. Het kind is vol van oude niet te definiëren gebeurtenissen uit het verleden (vorige levens) maar gaat met onbewust enthousiasme op alle prikkels in waardoor onbegrijpelijk gedrag ontstaat. Het is dan ook niet toevallig dat oude mensen vaak dol zijn op kleine kinderen er is in wezen een diepe verbondenheid tussen hen. Je ziet hier vertederende taferelen van in verzorgingstehuizen; dit komt mijns inziens omdat beide groepen sterk verbonden zijn met de andere dimensie van het actuele leven.

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *