In de antroposofie wordt de tijd na het moment van de dood het kamaloka genoemd. (een term die ook voorkomt in het Hindoeïstische geloof.In het kamaloka (aldus Prof. B. Lievegoed) doorloopt de mens, zijn achter zich liggende leven. Hij ervaart nu wat de ziel haar medemens aan pijn maar ook aan goedheid heeft aangedaan. In RK-kerk wordt dit een louteringstijd of vagevuur genoemd.

Na deze periode gebeurt er iets bijzonders. Ondanks dat de antroposofen weinig op hebben met astrologie, schouwden belangrijke antroposofen o.a. Steiner dat de ziel na de dood een reis maakt door de planetensferen. Dit proces begint met de Maan, wat dus de kamaloka-periode is, vervolgens legt de ziel een reis af naar Mercurius, Venus, dit noemt men de zogenaamde onderzonnigen planeten, daarna verblijft de ziel in de zonnesfeer en doorloopt daarna de bovenzonnigen: Mars, Jupiter en Saturnus. Vervolgens gaat de ziel naar de vaste sterren sfeer en heeft daar een onderhoudt met de hoogste hiërarchieën; in de bijbel zou men dit uitdrukken met: “het verschijnen voor Gods troon”

Wanneer het intieme gesprek is gevoerd met de allerhoogste hiërarchieën krijgt de ziel een nieuwe kijk op zijn lot en onopgeloste karma en spreekt als het ware af met de Godheid om iets aan zijn oude lot te veranderen.De ziel keert nu terug in de omgekeerde volgorde om vervolgens een nieuwe belichaming te zoeken om het onafgemaakte karma opnieuw op zich te nemen. Voor het jaar 1900 duurde dit proces enige honderden jaren. Steiner beschrijft dit in zijn karma voordrachten. Echter door de versnelling van de tijd, (zie hiervoor de theorie van de bioloog astroloog A.T. Mann), is dit proces aanzienlijk verkort.Over dit onderwerp is heel veel meer te vertellen. Zie hiervoor mijn cursussen en workshops. Waar ik echter aandacht aan wil besteden is het volgende: Door de versnelling van de tijd, – dit is dus duidelijk te zien in onze geschiedenis maar ook in de DNA-theorie van A.T. Mann -, comprimeert de ziel, die in dit leven sterft en vaak sterk aarde-gericht is, zich meer en meer op een snelle reïncarnatie. Dit heeft indringende gevolgen voor de biografie van de hedendaagse mens.

Omdat de ziel niet meer de volledige tijd heeft om het kamaloka te doorlopen, is er een sterke tendens ontstaan om dit Kamaloka te verleggen in dit leven zelf, de zogenaamde biografie.
Hoe kun je dit zien?
De mensheid in het westen wordt gemiddeld steeds ouder; men spreekt steeds over de zogenaamde vergrijzing. Doordat de ziel vooral gericht is op het aardse bestaan, wordt het kamaloka langzamerhand steeds meer vervroegd en verlegd naar het leven zelf.
Wat houdt dit in?
Wanneer we kijken naar onze huidige maatschappij (gisteren hoorde ik op het journaal nog de grote zorg over de vergrijzing van de Nederlandse bevolking), dan valt op dat mensen steeds ouder worden maar dat de zorg voor deze ouderen steeds intensiever en problematischer wordt.

Aan welke ziekten lijden deze ouderen dan al zo?
Een schrikbarend toenemend aantal oudere mensen lijden aan dementie terwijl jongere mensen vroegtijdig aan kanker of aan hartdefecten sterven.Men vraagt zich af hoe dit komt dat er een verschuiving van patroon is? De materialistisch gerichte wetenschapper zoekt de oorzaak in het verouderingsproces en in de verzwakking van de mens; doordat er geen natuurlijk selectieproces meer plaatsvindt door de optimale gezondheidszorg. Maar als je ziet dat er 100 jarigen zijn die nog helder van geest zijn tegenover mensen van amper 70 jaar die al aan dementie lijden dan moet er nog een andere factor zijn.

Ikzelf heb een moeder die sinds 2002 volgens de geriater lijdt aan dementie. Ook mijn buurman vele jaren jonger lijdt aan deze ziekte. Wanneer je sec gezien naar de ziekte kijkt is deze ziekte mensonterend maar wanneer je nauwkeuriger naar de biografie van de betreffende kijkt kun je bij een  heldere objectieve waarneming zien dat deze periode allesbehalve zinloos is. Vele oude patronen worden tijdens deze ziekte losgelaten en overwonnen. Zo in de situatie van mijn moeder; mijn moeder ontrok zich in door het verloop van haar leven aan elke vorm van sociaal contact met haar directe omgeving maar leeft sinds ze in het verpleegtehuis zit een heel sociaal leven, helpt andere mensen en de verpleging met afwas en allerlei werkjes. Haar waterman zon komt nu volledig tot ontplooiing terwijl die tijdens haar biografie door verbittering vaak niet tot ontplooiing kon komen.

In de situatie van mijn eigen moeder zie ik dat vele oude pijnen die onvoldoende verwerkt zijn in het verleden alsnog een kans krijgen om hier op aarde verwerkt te worden. Zo zie ik dat bij de meeste mensen om mij heen die lijden aan deze moeilijke ziekte. Ik raad iedereen aan om eens met andere ogen naar dit soort ziekten te kijken en een poging te wagen om een karmisch verband hier in te zien. Het hoeft geen betoog dat deze ziekten niet gezien moeten worden als (calvinistische) straf maar meer als een bewustzijnsproces dat al op gang komt voor een volgende incarnatie. Op een bepaalde manier heeft dementie een overeenkomst met het kankerproces waar jonge mensen soms op jonge leeftijd aan overlijden. Ook hier is een actieve tendens om in het leven zelf, zaken die misgelopen zijn, in de biografie te leren zien en te verwerken.

 In maart dit jaar kwam mijn boek uit; “Een oude geschiedenis in een nieuwe tijd” voor informatie zie: Belangrijke informatie.