Volgend weekend is het Kerstmis. De reclame boodschappen omtrent de kerst worden steeds socialer en dat stemt optimistisch. Albert Hein en Jumbo doen erg hun best om zingeving aan de Kerst te geven. Ook denk ik waar te nemen dat de extravagante kerstmaaltijden iets minder worden zoals een tijdgeleden waar het kerstdiner rijk gevuld werd met vlees. Naar mijn mening is het bewustzijn groeiende dat een goed kerstdiner niet uit enorme stukken vlees hoeft te bestaan. Überhaupt is het bewustzijn voor het milieu groeiende, hoewel er nog heel veel meer moet gebeuren, niet alleen voor het milieu, maar ook het bewustzijn voor (mens en dieren)leed. Afgelopen zondag, derde advent, kwam me opeens een mooi astrologisch beeld voor ogen, wat ik graag met u wil delen.

Het kerstverhaal begint als volgt: Jezus wordt in een stal geboren en omdat er geen plaats is in de herberg wordt zijn wieg een kribbe die oorspronkelijk dienst doet als voerbak voor de dieren. Op oude schilderingen zie je een os en ezel die toekijken hoe hun eigen voederbak omgevormd is tot wieg. Dit keer geen voer maar een klein menselijk wezen dat onschuldig is ligt in de voerbak. Door de eeuwen heen wekt dit beeld een bepaalde emotie op die van generatie op generatie wordt doorgegeven. Het is dan ook interessant om te kijken naar welke archetypische onbewuste astrologische beelden achter deze voorstelling liggen. Het dier is zeker al vanaf onze jaartelling door de mens, hiërarchisch gezien onder de mens gesteld; maar waarom eigenlijk? Het is de verdienste van onder meer bioloog Frans de Waal die dit beeld ter discussie stelt en omvormt, en in 2016 het boek schreef: Zijn we slim genoeg om te weten hoe slim dieren zijn ?

Astrologisch gezien vallen dieren onder het teken maagd en het zesde huis. De polaire, onbewuste tekens daarvan zijn het dierenriemteken vissen en het twaalfde huis. Het twaalfde huis heeft vanuit de klassieke astrologie altijd een negatieve bijklank gehad omdat dit huis onbewuste vagebonderende elementen blootlegt en ook onbegrepen leed vertegenwoordigt. Gelukkig wordt hier tegenwoordig in de astrologie anders tegenaan gekeken, maar het huis blijft toch in het teken staan van onbewuste motieven. Omdat nu onze onbewuste motieven samenvalt met het onbewuste van de dieren, dreigt het dier geminimaliseerd te worden. Deze minimalisering van het dier maakt dat wij vinden dat we alles met het dier mogen doen. Doordat het leven snel is, moeten gebeurtenissen sneller afgevoerd worden naar het onbewuste en is er te weinig tijd voor het analyseren (maagd) wat er allemaal verdrongen is.

Rudolf Steiner deed vlak voor zijn overlijden een bijzondere uitspraak. Hij zei dat alle mensen die na 1933 geboren worden, een hogere vorm van bewustzijn zouden hebben. Een bewustzijn waar het inzicht in het eigen karma met zijn vorige levens meer vanzelfsprekend zal worden. Hij voorzag niet dat drie jaar voor dit tijdstip, Pluto aan de hemel ontdekt zou worden.  Pluto is de buitenplaneet (die inmiddels gedevalueerd is tot dwergplaneet) en heeft te maken met de (nieuwe) wil van de mens. Het nieuwe bewustzijn is inderdaad sindsdien volop op gang gekomen en zal nog verder groeien waarschijnlijk nog zo’n 2160 jaar (een wereldmaand) in het teken waterman. Zo zal de mens het van zelfsprekend gaan vinden niet één enkel leven te hebben, maar zal zicht krijgen op de evolutionaire stroom waarin hij zich zielsmatig karmisch bevindt. Op een bepaalde manier is het te vergelijken met dat wat Charles Darwin ontdekte in de negentiende eeuw in het fysieke.
Wat je tot nu toe ziet is dat veel van onze onbewuste verdrongen ervaringen geprojecteerd worden op het dier waardoor ook de wreedheden naar het dier toenemen; denk hierbij aan de bio-industrie. Voorheen werden dieren wel geslacht maar veelal hadden ze een goed leven gehad op enkele uitzonderingen na. Afgelopen jaar hebben we veel varianten van dierenleed langs zien komen. Een opmerkelijk feit is dat als je heel bewust levende, vleesetende mensen vraagt een keer naar het slachthuis te gaan, de meeste mensen afhaken maar wel gewoon doorgaan met het eten van vlees. Eigenlijk is dit een vreemde inconsequente houding die regelrecht verwijst naar verdringing van wat we in de daad doen.

Terug naar de beelden in het kerstverhaal: de dieren die een prominente plaats hebben in de kerststal maken ruimte voor het kind en kijken vriendelijk toe. Het mensenkind mag er zijn en mag groeien om tot ontwikkeling te komen. Symbolisch heeft het dier de laatste twintig eeuwen plaatsgemaakt voor de mens die tot ontwikkeling mocht komen. Hij offerde zichzelf op, wat in het overvloedige kerstdiner vaak onbeschaamd zichtbaar wordt.
Maar goed, in dat bewustzijnsproces is nog een lange weg te gaan! Als je ziet dat de vluchteling van nu, die je archetypisch gelijk kunt stellen met Jozef en Maria die geen onderdak kregen ook in de huidige welvaartswereld maar moeizaam onderdak krijgen, dan zijn we nog niet zo heel ver gevorderd in het bewustzijn. Maar eigenlijk klopt dat wel als je de visie van Steiner daarin bekijkt; immers het nieuwe bewustzijn is pas in 1933 ontstaan en heeft nog een lange weg te gaan! Toch zal op termijn de wal het schip gaan keren aangezien het bewustzijn steeds meer van onze evolutionaire afkomst (reïncarnatie) zal gaan blootleggen. Alle verdrongen herinneringen aan daden die de mens ondernomen heeft, keert in een fractaal terug naar de stam van zijn oorsprong. Dit gegeven in het fysieke al bewezen in de spectaculaire wetenschappelijke ontdekking van het DNA;  de volgende evolutionaire stap zal in het zielenleven moeten plaatsvinden.
De fractaal is te vergelijken met de boom die zijtakken heeft; elke zijtak van een boom is weer een kleine boom op zichzelf net zoals weer de vertakkingen van de tak zelf. Zo is het ook met negatief karma, heel langzamerhand werkt het zich naar het uiterste puntje van ‘de boom’ waar de uiteindelijke ontmoeting met de vrije lucht een feit wordt. Materie neemt af en oneindige vrijheid ontstaat.

 

Ik wens iedereen een gezegende en inspirerende kersttijd toe en een gezond 2018!

 

Zonnewende en Kerstgedachten

Zonnewende

De bloem valt af, het blad gaat kleuren,
Van groen naar geel, of stemmig brons,
De zonneglorie is vervlogen,
Het is een boodschap ook voor ons.

In stilte fluisteren de bomen
Van weemoed en vergank’lijkheid,
Ons feestkleed gaat nu ras verdwijnen,
Straks gaan wij naar de wintertijd.

Ik zie de spin haar herfstdraad maken,
Een zilverweb in najaarzon,
Dat ik in alle jaargetijden,
Van al dat schoons genieten kon.

De storm steekt op, het herfsttij nadert,
Ze zoekt haar spel, de woeste held,
Vindt prooi in de verlaten bossen,
Wat niet gehard is, wordt geveld.

De mist en lage nevelslierten,
Belagen de omfloerste zon,
Soms gaat ze schuil voor vele dagen,
Omdat ze het niet winnen kon.

Het kerstfeest nadert en de aarde,
Wordt met een sneeuwtapijt bedekt,
Daaronder wacht het nieuwe leven,
Dat straks weer hoopvol wordt gewekt.

Een boerderij ligt in de verte,
Zo ongerept in ’t boerenland,
Wat prenten van konijnen, reeën,
En voedsel zoekend een fazant.

De tijd van inkeer en bezinning,
Reeds eeuwen, voor de boerenstand,
Om straks de taak weer te aanvaarden,
De zware arbeid op het land.

Och, werd mijn rust’loos voorwaarts jagen,
Met deze sneeuwlaag toegedekt,
Zodat dit keerpunt de bezieling,
Weer voor het nieuwe voorjaar wekt.

Bezinning rond de zonnewende,
Wijst ons weer nieuwe taken aan,
Zoals de zon herrijst, mijn krachten,
Een stimulans om door te gaan.

Uit: “Vertrouwde stemmen”
G.J ter Mull 1917-1995

 

Mededeling: tot 1 januari 2018 is de reductie op de online astrologie en biografiecursus nog van kracht, daarna wordt de officiële prijs gehanteerd

 

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.