Afgelopen zaterdag [4 mei 2019] kwam de Volkskrant met het artikel Maak het vaccinweigeraars maar zo moeilijk mogelijk. Nu de discussie over het inenten tegen mazelen en andere kinderziekten (bof, rodehond, baarmoederhals kanker bij jonge meisjes) steeds meer toeneemt en kinderdagverblijven niet ingeënte kinderen weigeren, denk ik regelmatig terug aan mijn eigen mazelen die ik ooit kreeg, dit heeft destijds diepe indruk op mij gemaakt niet in de laatste plaats omdat het voor mij aantoonbare gevolgen had.

Ik ben met vijf jaar naar de lagere school, gegaan, nu aangeduid met de basisschool. Omdat ik op 28 september geboren ben en de sluitingstijd 30 september is voor een vijfjarige, mocht ik nog net naar de lagere school, gaan. Ik was een dromerig kind en had mijn eigen innerlijke wereld en voelde me niet thuis op de kleuterschool dus lieten mijn ouders me gewoon thuis spelen; dat mocht in die tijd nog. Toen ik op basisschool kwam was dit dan ook een grote overgang. In die tijd werd er nog niet getest op schoolrijpheid, hooguit of je met je arm over je hoofd je andere oor kon bereiken, maar daar was het dan ook wel mee gedaan, verder werd er niet nagekeken. Het eerste kwartaal nadat je in augustus was gestart was, kreeg je een zogenaamd kerstrapport. Dit rapport, ik heb hem nog steeds, bevatte alleen maar vijven, een drie en een vier, en voor gedrag en vlijt een acht. Een schokkend resultaat voor mijn ouders die graag wilden dat hun kinderen het goed deden in de toekomstige wereld. Mijn oudste zus kon goed leren dus de teleurstelling was des te groter bij dit povere resultaat. Ik herinner me nog dat ik niet goed thuis durfde komen met dit bedroevend rapport. De enige troost was dat ik voor gedrag en vlijt een acht had; dit was een soort excuus dat ik toch wel goed oppaste. Na deze thuiskomst met het rapport werd ik vrijwel direct flink ziek en de dokter constateerde dat ik de mazelen had, evenals mijn twee zusjes. De kerst vierden we dan ook in bed. Na de kerstvakantie gingen we weer naar school en met de paasvakantie stonden tot mijn ouders grote verwondering, er allemaal zevens in plaats van vijven, drieën en vieren op mijn rapport, alle onvoldoendes waren weg. Mijn moeder opperde: ‘de mazelen heeft je goed gedaan!’ en daarna werd er nooit meer over gesproken.

Jaren later, toen ik mijn man die huisarts was leerde kennen, vertelde ik hem dit verhaal. Hij vond het een heel opmerkelijk verhaal, vooral de opmerking van mijn moeder die zei dat ik beter was geworden van de mazelen. Hij had namelijk een langdurig studie gedaan naar kinderziekten en vertelde dat er een onderzoek was geweest in de VS dat aanwijzingen zag, dat het krijgen van kinderziekten voor het zevende jaar de gezondheid van de volwassen mens ten goede kwam omdat een kind op jonge leeftijd leerde afweerstoffen te maken tegen ziekten en zo doende zijn eigen unieke lichaam vormde. Met andere woorden door kinderziekten door te maken verbouwd een kind zijn erfelijke aanleg en wordt het langzamerhand zichzelf. De erfelijke aanleg krijgt door kinderziekten te bevechten de gelegenheid een eigen afweersysteem te vormen. Opmerkelijk is ook dat niet ieder kind alle kinderziekten krijgt. Zo kreeg mijn jongere broertje nooit de mazelen en ik heb nooit de bof gekregen terwijl iedereen om me heen het wel heeft gehad.

Twee decennia later werd dit onderzoek onderuit gehaald en kwam de farmaceutische industrie met vaccins die deze kinderziekten bestrijden; een hele verademing voor ouders die de eerste zeven jaar van een kind zijn leven, niet meer opgescheept zit  met zieke kinderen… In de negentiger jaren van de vorige eeuw werd dan ook algemeen ingevoerd dat elk kind voor de kinderziekten ingeënt moest worden. De biblebelt en enkele alternatievelingen verzetten zich daartegen, maar daar werd niet zoveel aandacht aan besteed als nu. Heden ten dage is dit heel anders, niet in de laatste plaats omdat recentelijk in de VS in Brooklyn in een joods orthodoxe wijk vele mensen overleden zijn aan mazelen, ook in ontwikkelingslanden vallen veel slachtoffers. Ook blijkt de ziekte massaal uit de Oekraïne naar ons toe te komen en op dit moment zijn er volgens de Volkskrant tweeënzeventig slachtoffers te betreuren in ons eigen land.

Mijn echtgenoot die ruim dertig jaar huisarts is geweest, vertelde mij dat hij nooit heeft meegemaakt dat een kind aan de mazelen overleed. De recentelijk overleden huisarts Molenburg die vijftig jaar huisarts is geweest, deelde in het november nummer 2018 van Spiegelbeeld, dezelfde ervaring. De vraag die dan ook rijst is: waarom is dat zo, waarom sterven er nu kinderen aan mazelen? Ik persoonlijk denk dat het antwoord uit meerdere onderdelen bestaat. Eén van de antwoorden is: doordat we zelf geen weerstand meer hebben en de overleefde mazelbacterie gemuteerd is door de inenting naar een meer kwaadaardige type. Andere factoren zijn: dat vrijwel elke (kinder)ziekte antibiotica wordt voorgeschreven, en elk pijntje met een stevige pijnbestrijding wordt bestreden, zijn we niet meer in staat zelf ziekten te bestrijden; we zijn zwaar defensief geworden met zijn allen. Dit is een angstwekkende ontwikkeling!

Een andere suggestie voor de WHO zou kunnen zijn: kijk wat meer naar het levensverhaal van hen die overlijden aan de gevolgen van een bepaalde ziekte en trek daar lering uit. Een joodse gemeenschap met de vele kinderen leeft heel specifiek, net zoals kinderen uit ontwikkelingsgebieden en die van de biblebelt of de Oekraïne. Regels en voorschriften bepalen hun levens, of armoede maakt dat er geen goede voeding aangeboden kan worden. Armoede, strenge orthodoxe leefregels drukken zich astrologisch bezien uit in de stand van Saturnus die op dit moment in zijn eigen teken staat en daarom om extra aandacht vraagt. Ik denk dat we meer ons verstand zouden moeten gebruiken en de oorzakelijkheid van sterfte zouden moeten gaan onderzoeken voordat we zo massaal de eigen weerstand van de mens buiten spel zetten. Zo zou het kunnen zijn dat door het massaal onderdrukken van (kinder)ziekten de toename van kanker en andere chronische ziekten heeft bevorderd.

Doordat we al enige tijd onder invloed staan van de Saturnus Pluto conjunctie en dit nog enige tijd duurt, worden ons vooral veel dwingende regels (Saturnus in zijn eigen teken) opgelegd die eigenlijk eerst tegen het licht gehouden zouden moeten worden (dit is de hogere zin van Pluto). Zo is een van de onderbelichte factoren de farmaceutische industrie, die ons zonder dat we het weten, in een soort wurgende greep houdt. Als je het astrologisch over de farmaceutische industrie hebt, dan heb je het vooral over Neptunus die op dit moment in zijn eigen teken staat en daardoor heel krachtig is. Een tijdje geleden maakte Pluto en ook Saturnus een sextiel met Neptunus, welk de innige verbondenheid weergeeft met de regels. De uitdaging zit hem in het feit deze zienswijze te transformeren (Pluto). Saturnus gaat over de regels, Pluto gaat over de macht die getransformeerd moet worden. Wanneer je niet zelf gaat nadenken en onderzoeken, dan ontgaat je deze verbondenheid. De opdracht voor het nieuwe bewustzijn is, om zelf na te denken over hoeveel risico je loopt, angst moet daarbij niet leidend zijn, verantwoordelijkheid nemen wel! De uitdaging ligt in de logica en het vertrouwen daarin!

Naschrift: een lezer van mijn nieuwsbrief stuurde me dit artikel

5 thoughts on “De kinderziekte Mazelen”

  1. Ik heb een nichtje van 3 zien sterven op haar moeders schoot als gevolg van hersenvliesontsteking na mazelen….

  2. Dat is heel heftig, Marja! De discussie over al of niet inenten is daardoor ook heel ingewikkeld geworden, er vallen tegenwoordig veel meer doden dan vroeger. Wel denk ik dat het veel te maken heeft met de algehele weerstand die afneemt bij de mensheid. Het is een beetje zo, als je iets onderdrukt, duikt het ergens anders in een andere vorm weer op. Ik persoonlijk ben heel benieuwd naar de horoscoop van het meisje; zou het risico voor hersenvliesontsteking al zichtbaar zijn geweest in de horoscoop? Ik weet dat mijn echtgenoot sommige ouders nadrukkelijk het advies gaf om hun kind volledig in te enten, waar hij anderen vrij liet.

  3. Er is een hoop verandert tussen toen en nu, dus ook met het virus en de individuele weerstand en alles inde wereld, maar er zit zoveel van wat je niet wil hebben in de spuit.

  4. mazelen geeft ook vaak een lange nasleep, bronchitis en dat is bij mij – zij het op een lichte manier- chronisch geworden, daar heb ik nog altijd last van. Ik ben nu 71. Het heeft mijn vroege jeugdjaren wel sterk beïnvloed. En ja, dat is e zien in mijn horoscoop. Onze zoon, wel ingeënt voor mazelen heeft op 9 jarige leeftijd tocht de ziekte gehad. En hij heeft er gelukkig niets van overgehouden. Wel of niet inenten? Ik weet het niet. Voor pokken zijn we ook allemaal ingeënt daar hoor je ook niets meer over.

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.