Een vraag die je in de media nauwelijks of niet hoort is: wat heeft dit Corona virus ons te zeggen? Überhaupt is het taboe om over zingeving aan ziekte te geven en dat is ook wel heel begrijpelijk in onze christelijke calvinistische westerse wereld want ziekte zien we als straf. Dit komt zo treffend naar voren in het boek van Maarten van der Weijden, Beter, hij vertelt dat wanneer hij deze ziekte kanker krijgt, vrienden om hem heen van allerlei redenen aandragen waarom hij de ziekte gekregen heeft. Zo wordt er gerefereerd aan goedkope vitaminen medicijnen die hij heeft geslikt en nog veel andere argumenten komen voorbij.

Mensen zoeken naar dit soort redenen omdat zij doodsbang zijn en onbewust het noodlot willen bezweren. Hoe je het ook wend of keert is het zo dat elke ziekte een oorsprong heeft in één of ander gebeurtenis, variërend van besmetting maar de vraag die dan automatisch naar bovenkomt waarom jij en niet die ander die besmet is en geen ziekteverschijnselen heeft. Het moeilijke is echter dat we als we zoeken naar zingeving vrijwel direct onbewust in een soort calvinistisch schuldproblematiek terecht komen. Mijn echtgenoot die vijftig jaar arts is geweest, legde altijd uit aan zijn patiënten dat het niet om schuld gaat maar om oorzaak en gevolg, en dat oorzaak en gevolgd losgekoppeld moet worden van schuld. In hoogste instantie is deze Coronavirus gemuteerd naar mensen omdat wij onzorgvuldig met het dierenrijk zijn omgegaan en nu zonder ons schuldig hierover te voelen, daar onze lering uit moeten halen. En toegegeven dit gaat niet zomaar op een achternamiddag want vele mensen zijn economisch aan dit systeem verbonden, maar wanneer je bewustzijn ontwikkelt gebeurt er iets in het sociale, ondanks dat dit vaak niet zo lijkt. Veelal zijn we te ongeduldig om hier een goede waarnemer voor te zijn. Zo is het deze week, niet toevallig, de week van de vleesvervangers!

Een andere kant waar het virus ons op attent op maakt is dat er noodgedwongen quarantaine wordt opgelegd. Er zijn al mensen die hier verslag van doen en beschrijven hoe eenzaam en verlaten dat is. Zo vertelde een vrouw bij Omroep Brabant met ongeneeslijke kanker dat bij haar bij toeval het Corona virus werd geconstateerd en hoe ze in isolatie werd geplaatst. De eenzaamheid voor haar was vreselijk, terwijl de infectie van de Corona bijna geen ziekteverschijnselen gaf. De vraag die dan naar boven komt is: is isolatie wel de oplossing? Als je bedenkt dat ze bij deze vrouw niet hebben kunnen achterhalen waar ze de besmetting opgelopen heeft. Ik denk dat er nog veel niet gelokaliseerde besmettingshaarden rondlopen en dat we zouden schrikken als we dat wisten. Maar zoals gezegd, moet je steeds kijken naar waar zo’n besmettingshaard zit, nogmaals wij zijn China niet! Elke ziekte past bij het collectief van een bevolkingsgroep.
Het was zo mooi wat de burgemeester van Tilburg gisteren in Nieuwsuur aanhaalde: hij had het over de getroffen Brabantse bevolking en wees naar de oude traditie van de Vastentijd die in het verleden zes weken tussen carnaval en Pasen, soberheid en introvert leven oplegde. Wanneer je kijkt hoe extravert we zijn geworden; Brabanders vieren uitgebreid dicht op elkaar Carnaval maar de vastentijd volgt daar niet automatisch meer op. De sociale isolatie die ons nu in Brabant wordt opgelegd, is eigenlijk terug naar de oorsprong van het volksgeloof, waar we  nu nog alleen maar het feest van consumeren.

Een ander punt kan zijn: heden ten dage zijn er veel oudere mensen heel eenzaam, ze krijgen amper bezoek en voelen zich buitengesloten. Door de beperkingen die ons nu opgelegd worden, kunnen we bewustzijn ontwikkelen, hoe pijnlijk eenzaamheid kan zijn voor deze mensen die buiten de maatschappij staan. Schrijnend is dan ook dat de vier overleden mensen, mensen zijn van boven de tachtig. Met andere woorden hier zit ook weer een verborgen boodschap in.
En dan tot slot wie deze ziekte echt krijgt, zal dit wanneer hij naar zijn eigen levensverhaal kijkt, persoonlijk kunnen plaatsen waarom hij of zij dit krijgt, niet als straf maar als wake-up-call. Dit lijkt voor sommige van mijn lezers vreemd, maar door mijn ruim vijfentwintig jaar ervaring als biografisch coach, heb ik mogen ontdekken dat zingeving aan gebeurtenissen die in je leven zich voltrekken een ware verrijking kan zijn voor de toekomst.

PS een saillant detail is dat de besmettingen van het Corona virus in Noord-Brabant moeilijk te herleiden is; zo meldde het van Dissel van het RIVM [Bron NRC dinsdag 10 maart] Dit zou kunnen duiden op een collectieve gevoeligheid voor dit virus. 

2 thoughts on “Holistische kijk op het Coronavirus”

  1. Mooi om je gedachten en overwegingen te lezen rondom dit virus, Wilma. Stof tot nadenken!

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *