In mijn nieuwe boek: Ziekte een weg naar bewustwording, beschrijf ik onder meer het verhaal van Oblomov die lethargisch in zijn bed ligt en peinst over het verschil tussen hem en de wereld die hij sterk buiten zichzelf ervaart en vanuit die positie over de wereld beziet. Hij besteed er zoveel tijd aan dat hij zijn bed niet uitkomt. Het boek Oblomov werd in de 19de eeuw geschreven door de Russische schrijver Ivan Gontsjarovs; het is wereldwijd een bestseller geworden. Er zijn films over gemaakt en Oblomovs manier van leven is zelfs in de taal opgenomen in het zelfstandig naamwoord, oblomovisme.

Wanner Oblomov een keer door een vriend wordt aangesproken op zijn luiheid en als voorbeeld aanhaalt wat andere mensen wel niet allemaal doen terwijl hij in zijn bed ligt te luieren, is Oblomov oprecht verontwaardigd en roept uit: ‘Ik ben die Ander niet!’ Dit is een heel wezenlijke kern in het verhaal over Oblomov; en is actueel gezien, nog springlevend, te vergelijken met het wegkijken van problemen. Een actueel voorbeeld is: Black lives matter.
Oblomov heeft allerlei individuele wensen om zijn leven zo comfortabel mogelijk te maken; een behoefte die de moderne mens niet vreemd is. De Ander wordt daardoor min of meer een abstracte buitenwereld.
Zo overdacht ik afgelopen week, de discriminatie van getinte mensen die ik in mijn leven ben tegengekomen. Ik ontdekte dat de mensen die ik kende, eigenlijk nooit werden gediscrimineerd; niet dat ik er expliciet naar vroeg, maar wel keek naar hun optreden. Zo herinner ik me  het populairste meisje van de klas op de middelbare school; zij was een Surinaams meisje; ze was zo populair dat ze een icoon van de klas was, omdat ze zoveel levenservaring had, we hingen aan haar lippen. Ook latere collegae die getint waren, klaagden nooit over discriminatie. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat er geen discriminatie bestaat. In de Oblomov geest uitgedrukt, het ligt dus bij de ander die kennelijk wel discrimineert..
Wat nu een soort uitdaging in tijden van het coronavirus is: dat we enerzijds afstand tot de andere mens moeten nemen, – de zogenaamde anderhalve meter afstandscultuur -, terwijl anderzijds er empathie moet worden ontwikkeld, waardoor we automatisch geconfronteerd worden met onze eigen Oblomov-wereld.
In de sociale distantie kunnen we ook ervaren dat we ‘de Ander’ niet zijn, maar kunnen door bewust verbinding te maken wel veranderen; dit gaat niet meer vanzelfsprekend, je moet uit je denkbeeldige bed komen om contact te maken. In de taalkundige zin is het bijzonder dat in het woord ‘veranderen’, ver en ander(en) zit; iets om eens over na te denken…

Rutger Bregman beschrijft in zijn boek: De meeste mensen deugen dat de mens zo is ingesteld, dat hij maximaal honderdvijftig mensen in zijn directe gevoelsmatige kring kan toelaten. Daarna ontstaat als het ware een soort gelaten onverschillige neutraliteit. Dit is belangrijk om te weten omdat, de wil heel bewust ingezet moet worden om de ander in je leefgebied toe te laten; iets wat ontstaat door bewustzijn.
Zo geeft Bregman het historische voorbeeld, dat met Kerst in de WOI in 1914, beide vijandelijke partijen gezamenlijk Kerst met elkaar vierden; lang bleef deze liefdevolle sfeer in de zielen van de betrokkenen aanwezig. Dit was een waar wonder! [Bron: De meeste mensen deugen blz.285]. Onder toon ik de horoscoop van dit moment in Chapelle-d’Armentières.

Kerst vieren 1914

Wat opvalt aan deze horoscoop is: dat op het moment van de coronacrisis de transit maansknoop over de Saturnus/Pluto conjunctie van toen trekt. Deze Saturnus /Pluto conjunctie in de gebeurtenis horoscoop van Kerst 1914, maakt een oppositie met de Zon, Mars en Mercurius in de een/zeven as. Op dat moment staat de maansknoop in waterman wat oproept tot het ego (leeuw, zuidelijke maansknoop) te verlaten en sociaal te worden, wat in een tijdsduur van kerstmis lukt!
Omdat de maansknoop-as altijd iets uit het onbewuste wil halen, is het niet toevallig dat deze prachtige historische geschiedenis opnieuw onder onze aandacht wordt gebracht; op het moment dat we weer een Saturnus/Pluto conjunctie meemaken (maar dan in andere teken). Collectief gezien hebben we nu een hoger getransformeerde boodschap te leren, namelijk door psychologisch afstand te nemen, kunnen we elkaar op eeen gevoelsmatig kwalitatief bewuster niveau, ontmoeten. Door de uitvergroting van Pluto, wordt hier aandacht voor gecreëerd.
Voor de protesten tegen discriminatie van de getinte mens, zou de boodschap kunnen zijn: ga de dialoog aan en vier samen symbolisch Kerstmis. Boosheid en verontwaardig zijn, helpt hier niet aan mee, wel begrip voor elkaar vanuit ieder zijn eigen standpunt; het bed van Oblomov waar we allemaal min of meer in terecht zijn gekomen.

Wie meer wil weten over Oblomov en het ontstaan van ziekte, kan mijn boek hier bestellen de verzending is tijdelijk gratis.

2 thoughts on “De Ander”

  1. Het is zo mooi dat we steeds nieuwe kansen krijgen.
    Graag wil ik er nog iets aan toevoegen:
    De actuele Zon staat conjunct de Maansknoop ( die dus conjunct de Pluto/Saturnus conjunctie van toen staat) en maakt een inconjunct met de huidige Saturnus/Pluto/Jupiter conjunctie. Deze drie planeten staan Retrogade en de huidige Zon/Maansknoop conjunctie staat daarmee op “gepaste” afstand te beschouwen wat er gebeurt! Geen oppositie dus maar een denk aspect. Het inconjunct hoort bij Uranus en dit lijkt mij een prachtige kans om over onze samenleving na te denken. Dit inconjunct staat bovendien in een leerdriehoek met de Mars/Neptunus conjunctie in Vissen. Nu kijken wat we individueel en als samenleving met dit aanbod gaan doen.

  2. Kerstmis wordt door veel getinte mensen niet gevierd. Misschien samen het Suikerfeest vieren? Discriminatie wordt, mijns inziens, in de hand gewerkt door de PVV. Die maken dat legaal.

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *