Recentelijk verschenen er berichten in de media dat de psychiatrische diagnoses die gesteld worden, heel vaak niet kloppen en dat gediagnosticeerde psychiatrische ziekten veelal over-behandeld of verkeerd behandeld worden. Er wordt enorm veel medicatie op mensen met psychische problemen losgelaten, waarvan velen helemaal niet werken. Ook de zogenaamde nieuwe psychiatrische ziekten zoals ADHD, autisme, maar ook verkeerd gediagnosticeerd schizofrenie ondervinden veel schade van de diagnostisering.

In dagblad Trouw werd op 29 mei jl. dit artikel geplaatst.

Zelf heb ik een opleiding gehad in psychiatrie en heb het geluk gehad dat ik onder meer mijn opleiding kreeg op een afdeling waar de leiding zeer progressief maar ook omstreden was, omdat het hoofd van de afdeling voortgezette psychiatrie, niet geloofde in al die psychofarmaca. Op een keer besloot het leidinggevend team, zonder medeweten van de arts, experimenteel de meeste van de zware psychofarmaca weg te laten en daarvoor in de plaats meer lichaamsbeweging en bezigheidstherapie aan te bieden. Ook werden bewoners ingezet in het huishouden van de afdeling; dit allemaal in strikt geheim. Het resultaat was verbluffend er brak geen agressie uit de mensen werden levendiger, normaler. De staf was zo enthousiast dat ze met hun experiment naar buiten traden; dit was desastreus, een heel verkeerd inschatting want een vloed van negatieve reacties vanuit de inspectie van de volksgezondheid kwam over hen heen; onverantwoordelijk gedrag werd hen verweten, ondanks dat er niets ernstigs was gebeurd. Uiteindelijk werd het een grote rel die de pers zelfs haalde.
Om een lang verhaal kort te maken: de afdeling was weer terug bij af en iedereen slikte na een mooie tijd van ont-medicijnen weer gewoon zijn psychofarmaca. Sindsdien heb ik een groot wantrouwen tegen de psychofarmaca.

Actueel blijkt dat het aantal mensen met psychische klachten steeds maar toeneemt. Een van de redenen daarvoor is dat de laatste decennia het DSM steeds maar uitdijt met nieuwe ziektebeelden; eraan voorbijgaand dat onze maatschappij heel anders in elkaar zit, dan pakweg zo’n vijftig jaar geleden. Trudy Dehue was tot 2016 hoogleraar theorie en geschiedenis van de psychologie aan de Universiteit van Groningen, zij schrijfteen inzichtelijk boek hierover: Betere mensen  
Er heeft zich een aardverschuiving voltrokken op bewustzijnsniveau de laatste halve eeuw; denk hierbij aan het internet en alle uitvindingen. De lagen tussen de bewustzijnsniveaus: onbewuste, bewuste, biografie en hoger bewustzijn, worden met het toenemen van de prikkels die op ons afkomen steeds dunner.
Rudolf Steiner zei aan het begin van de vorige eeuw dat mensen die na 1933 geboren worden allemaal toegang hebben tot de verschillende bewustzijnsniveaus. Veel ziekten die we heden ten dage als nieuwe ziekten ervaren, komen voort uit de grensvervaging in de bewustzijnsniveau. Dit maakt ook dat we in wezen allemaal in contact kunnen komen met onze vorige levens en daar van afgeleid, kunnen we dichter bij onze diepste bestemming komen. Belangrijk is wel om te weten hoe het precies werkt. Zo komt de diagnose ADHD voort uit het feit dat de scheiding tussen biografie en hoger bewustzijn te dun is, hierdoor ontstaat er een nerveuze ongeconcentreerde levenshouding. Bij de diagnose autisme is vaak de scheiding tussen onbewuste en bewuste vaak verstoord.
Fysieke ziekten zoals kanker, hartfalen en b.v. het coronavirus, komen meer voort uit het niet in harmonie zijn van de drieledigheid: het denken, vorm/gevoel en willen. Kortom er is veel te onderzoeken in het gebied van ziekte, maar dan op een andere manier.

Wat nu de uitdaging voor deze nieuwe tijd is, vooral in de psychiatrie, is dat we meer naar de gelaagdheid van het bewustzijn van de mens zouden moeten kijken en niet ons vastleggen in het labelen van diagnoses. Veel geneeskunst doet denken aan de ouderwetse fietsenmaker, die het onderdeel vervangt en vandaar uit constateert dat de fiets het weer doet; maar ja je hebt heel verschillende fietsen racefietsen, elektrische fietsen, goedkope en motorbikes. De onderdelen bepalen vaak hoe de fiets werkt, lijken op elkaar maar werken anders uit. Kortom we moeten af van ziekte te willen vangen in één enkele diagnose. Doen we dit niet dan zal de angst voor onder meer de dood dramatische vormen aan gaan nemen, juist omdat we losgezongen raken van onze eigen innerlijke doelen.

De angst wordt nu juist na de Saturnus/Pluto conjunctie in het teken steenbok, extra uitvergroot. Het teken steenbok is het laatste aardeteken in de dierenriem, Saturnus is de planeet van het karma en Pluto de planeet van het uitvergroten van het onderbelichte gegeven in de maatschappij. Jupiter die in de buurt van deze conjunctie staat kan ons een geheel nieuw inzicht schenken in dit gegeven. Deze kracht is nog volop gaande en zal pas na de conjunctie met Pluto [half november 2020], langzaam uitdoven. Het is belangrijk die tijd goed te benutten door na te denken over zinloze medicijnen die sommigen van ons slikken. Schokkend vond ik om te horen dat sommige mensen met psychische klachten maar liefst tien tot vijftien soorten medicijnen slikken voor hun klachten. Hoe in vredesnaam kun je door zo’n sterke beïnvloeding bij je eigen innerlijke stem komen?!

Aanbevolen boek: Dodelijke psychiatrie en stelselmatige ontkenning Peter C Gotzschen

Een inzichtelijk boeken over dit onderwerp is van de Deense hoogleraar Peter Gotzchen: Dodelijke medicijnen en georganiseerde misdaad en Hoe overleef ik

Wie meer over deze zienswijze over ziekte wil lezen, kan mijn net verschenen boek: Ziekte een weg naar bewustwording hier kopen.

3 thoughts on “Zinloze diagnoses in de geestelijke gezondheidszorg”

  1. Dank Wilma voor je artikel. Het gaat hier niet over psychofarmaca maar wel over de intensie en existentie van onze mensheid. Ik hoop dat al deze verandering op dit moment binnen de samenleving ergens een transformatie brengen naar dit onderwerp,zie de mens achter de situatie. Mary

    We leven in een van de gelukkigste landen ter wereld en toch zit de wachtkamer van psychiater Dirk De Wachter overvol. Hoe komt dat, vraagt hij zich af. Kunnen we nog wel omgaan met de gewone lastigheden van het leven? En steunen we elkaar wel voldoende in dat existentiële ongemak? “Door gevoelig te zijn voor onrecht en ongeluk vinden we een duurzame vorm van geluk, in de vorm van betekenis en zorg.”
    https://www.debezieling.nl/
    FB Paint to Balance pictures as path

  2. Persoonlijk denk ik dat de onderwerpen waar we het over hebben niet zo heel verschillend zijn. Psychofarmaca wordt vaak gegeven omdat er niet een echte relatie met de cliënt wordt aangegaan; bezieling komt niet tot stand… Luisteren is daarbij van levensbelang, zelfs als iemand in een psychose zit.

  3. Het verdienmodel is ook een perverse prikkel om zoveel mogelijk medicijnen voor te schrijven.

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *