De verbinding tussen mens en dier

4 reacties

Een verschijnsel van deze tijd dat we het idee overgenomen hebben van René Descartes, [1596-1650] dat een dier een ding is wat je als mens kunt gebruiken na believen. Descartes was de grondlegger van het nieuwe wetenschappelijke denken in de tijd van de verlichting, de schouders waarop onze moderne tijd nu staat. Hij heeft dit idee diep in ons collectief onbewuste ingeplant. Een van de opgaven van het nieuwe watermantijdperk is dat we zicht krijgen op collectief onbewust mechanismes. Deze week wil ik u een heel persoonlijk verhaal vertellen dat ik zelf heb ondervonden in verband met dier en de verbondenheid met de mens.

Mijn leven lang heb ik altijd poezen om me heen gehad en heb een bijzondere binding met hen opgebouwd, maar ook met  andere dieren zoals honden, varkens, koeien en sinds kort bijen, vlinders en zelfs insecten. Waar ik vroeger nog weleens een vlieg achteloos dood kon slaan, gebeurt dit nu nooit meer. Wat nu zo bijzonder is, is dat sinds ik langzamerhand geëvolueerd ben in mijn gedrag naar dieren toe zie ik dat de poezen die ik om me heen heb ook veranderen. Zo komen ze nooit meer met gevangen vogels aanzetten. Mijn jongste poes,komt zo nu en dan met een klein muisje aanzetten, maar die heeft ze nooit beschadigd; nee ze zet de muis voor mijn neus en wil met haar spelen en mij in haar spel betrekken. Ik grijp dan in en zet de muis weer netjes in de tuin die vervolgens weer parmantig weg trippelt. Dit was vroeger heel anders bij ons thuis waar soms onbewust wreed met dieren werd omgegaan. Opvallend was dat deze poezen van alles wat ze te pakken konden krijgen, sloopten.

Zoals ik in een nieuwsbrief meedeelde heb ik deze zomer gordelroos gehad wat nogal pijnlijk is. Daarna hield ik als hinderlijk restverschijnsel een neuralgische pijn aan mijn rechtervoet over. Toen ik recentelijk mijn Siamees van zestien jaar die me heel dierbaar is, de nagels wilde knippen, ontdekte ik dat hij een ontsteking had aan zijn rechterachterpoot en dat hij ook pijn had maar dit moedig verborgen hield voor mij. Nu kan het toeval zijn, maar ik vind het op zijn minst opmerkelijk! Deze poes is wel de poes waar ik tot nu toe het meest innig mee verbonden ben. Als ik onrustig ben dan is hij het ook. Ben ik blij, dan is hij het ook. Het liefst slaapt hij met zijn hoofd op mijn hoofd.

Wanneer je astrologisch kijkt naar het verschijnsel dier, dan kun je hier het volgende over zeggen: het vissentijdperk is voorbij; we hebben inmiddels doorgrond wat lijden is en moeten verder naar een meer sociaal gedrag waar lijden niet meer een dominante rol speelt; dit kun je alleen maar bereiken door bewustwording en zingeving (waterman). Waar in het vissentijdperk maagd in het onbewuste lag (polair teken van vissen) ligt in het watermantijdperk leeuw in het onbewuste. Het teken maagd is sterk verbonden met alle dieren; met andere woorden we zijn tot kort veel te onbewust omgegaan met dieren. Een wetenschapper die  veel onderzoek naar dit soort zaken heeft gedaan is: Frans de Waal Amerikaans-Nederlandse bioloog die onder meer het bijzondere boek schreef: Mama’s laatste omhelzing: over emoties bij dieren en wat ze ons zeggen over onszelf.

Nu we in het watermantijdperk leven is het de bedoeling dat ons ego (leeuw) uit het onbewuste wordt gehaald en we socialer worden vooral naar de dieren toe (onbewust teken maagd van het achter ons liggend vissentijdperk) die we in de voorliggende periode zwaar verwaarloosd hebben, maar ook naar de aarde toe. Kortom alle andere hiërarchieën die we voor kort nog zagen als onder ons geplaatst (minder) en die we vaak schaamteloos misbruikt hebben, moeten evolutionair gezien een nieuwe plaats krijgen. Doen we dat niet, dan zullen we in een volgend leven deze klus alsnog opnieuw moeten klaren omdat nu eenmaal de kosmische evolutie dat van ons vraagt; willen we overleven dan zal dat een belangrijke les zijn.

Opvallend is dat er in deze tijd veel jonge mensen vegetariër of veganist zijn, of worden; het bewustzijn dat René Descartes meegaf dat een dier een machine is voor gebruik, is nu definitief voorbij. Het is dan ook van levensbelang dat de megastallen gaan verdwijnen en we ons bewuster worden van wat we eten; welk offer daarvoor gebracht is!
In mijn nieuwe Essay Reïncarnatie nader bekeken deel twee schrijf ik onder meer over het persoonlijk karma van René Descartes en hoe zijn karma ook is geëvolueerd.

PS. de poezen bovenaan deze nieuwsbrief zijn niet mijn poezen, maar die van mijn dochter. Beiden zijn nog vol verwachting wat er komen gaat! Hieronder toon ik de mijne waar ik hierboven van vertelde

Dit artikel was gratis.
Vond u het nuttig en boeiend? Dan kunt u een kleine vrijwillige bijdrage overmaken aan de auteur. Dat kan eenvoudig via bijvoorbeeld iDeal. Alvast hartelijk dank!

Bedrag



4 reacties. Reactie plaatsen

  • Het dierenleed is verschrikkelijk.
    Jaren geleden zag ik van die mensen op het ijs en dat ze van die lieve zeehondjes doodknuppelden voor hun vacht. Mijn maag draaide zich om, de tranen zaten hoog en ik dacht, Vadertje God, ik mag het misschien niet denken, maar doe het toch. Ik hoop dat die kerels eens in een steeg lopen en een knuppel in de nek krijgen .
    Ik denk weleens , je kunt beter een mens slaan dan zo’n weerloos dier, een mens kan zich meestal wel verdedigen, maar zo’n weerloos dier niet.
    Er is zoveel dierenleed op aarde, ook bij de boeren.
    Al die beesten die vol gespoten worden met anabolen en antibotica, zo goedkoop mogelijk moet het allemaal, geld is het enigste wat nog teld.
    Vroeger had je normale stallen, de boeren zorgden voor hun eigen volk , de boer had het goed en de mens had eerlijke en gezonde voeding op hun bord.
    Waarom moeten wij plofkippen en ander vlees uit het buitenland hebben?
    Heb je weleens die arme kalfjes gezien, wordt bij de moeder weggehaald, volgespoten, komt niet buiten, staat vast in een klein kooi, waar het arme diertje amper kan bewegen, van de moeder zo jong weggehaald, zware dierenmishandeling is het!

    Een mens heeft toch ook zijn geweten, als je iets fout doet dan voel je toch dat knagende gevoel dat je iets fout doet .
    Zolang de mens niet wil weten dat zij/hij een Goddelijke ziel is in een menselijk lichaam , een prachtige Goddelijke ziel vol met licht/liefde en waarheid en alleen maar in zijn doolhof rondloopt, tja dan kan dat bewustzijn nog wel even duren.
    De mens heeft enkel nog liefde voor zijn eigen kinderen en familie, maar de naastenliefde is ver zoek, dus ook de liefde naar alle dieren.
    Er is een hardheid en kilte in de mensheid geslopen , de meeste leven enkel voor zichzelf.
    Kijk die natuur, schrikbarend.
    Dan zeggen de mensen, ohhh ik ben zo goed bezig, ik rijd in een elektrische auto, die rijd wel doordat al die bomen gekapt worden.
    Ik gebruik geen plastic meer, nu meer karton, tja, ook gemaakt van bomen.
    De aarde is bijna leeggeroofd van al het goud, dacht men dat dat er zat om zichzelf te behangen ?
    Goud trekt Goddelijke energieen aan.

    Dan al die mooie huisdieren, die kregen wij van Vadertje God als gezelschap en wij kunnen als koude mensen heel veel van die dieren leren, namelijk, trouw en onvoorwaardelijke Liefde !!!
    Ik geef mijn hond iedere dag biefstuk of vis, als extra.
    Gewoon omdat hij het verdiend.
    Die lieverd geeft het spelen boven op om met ons het aardse pad af te leggen.
    Ik zeg altijd, Bickel, als Vadertje God tegen jou straks zal zeggen , ik had je niet beter kunnen verzorgen dan je verzorgers hebben gedaan en ja dan weet ik dat ik het goed heb gedaan !
    Maar we houden moed lieve Wilma, dat er een dag komt dat de mensen het geleerd hebben!

  • Wilma ter Mull
    16 september 2021 08:28

    Wat een mooie toelichting Laura! Dank daarvoor!

  • Jouw artikel heeft wel iets bij mij losgemaakt lieve Wilma, dank daarvoor !
    Ik lag vannacht aan Bickel te denken aan al zijn trouw en liefde en toen kwamen de antwoorden.
    Als kind kregen wij een pup Tarzan. ‘s nachts hoor ik een gejank, ik boven in de stapelbed, ik kijk door het raam de keuken in en zie toch dat het beestje mishandeld wordt door mijn vader. Later in zijn leven sloeg mijn vader dat arme beestje een glazen colafles voor zijn mond, de onderste tanden lagen eruit ! Ik heb daar kunnen zien waar de mensheid toe in staat is.10 jaar geleden kregen mijn man en ik een hond Bickel, bij hem moesten de onderste tanden eruit, overbite.
    Na zijn overlijden kregen wij een nieuwe Bickel en wat denk je, er moesten 2 tanden eruit om een overbite te voorkomen!
    Nou werdt er vannacht gezegd, dat Bickel steeds bij ons terug komt, maar dat hij de reincarnatie is van Tarzan.
    Ik ben Dankbaar voor dit mooie inzicht, maar vooral dankbaar voor alle liefde en vriendschap die dit mooie ventje ons geeft !

  • jelle de groot
    17 september 2021 20:50

    mooi verhaal en hier en daar zeer herkenbaar!!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dit is een verplicht veld
Dit is een verplicht veld
Geef een geldig e-mailadres op.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook

Menu