Op zaterdagmorgen 30 november 2006 om 5.55 plaatselijke tijd werd te Bagdad de doodstraf voltrokken aan Saddam Hussein geboren: 28 april 1937 1.59.24 te Tikrit.De algemene opmerking van de wereldpers hierbij is dat er nu een gruwelijk hoofdstuk voor Irak wordt afgesloten. Bepaalde landen verwachten zelfs dat het geweld nu zal afnemen.
Saddam Hussein voltrok vele gruwelijkheden ten opzichte van de mensheid; toch is de doodstraf nooit een oplossing voor deze gruwelijkheden omdat het onherroepelijk is en er ingegrepen wordt in het persoonlijk karma van een mens. Maar wat misschien nog wel erger is, is dat zo’n besluit ook in het collectieve onderbewuste van een land dat de doodstraf voltrekt dramatische gevolgen heeft. Immers zo’n land hanteert een bewustzijnsniveau dat niet meer in deze tijd thuishoort.
Als geweld moet verdwijnen kunnen we alleen maar afbouwen in geweld en niet werken met vergelding. De straf mag nooit gelijk zijn aan datgene wat de daad van de dader was. Dit is een wet die ligt opgeslagen in het collectief onderbewuste van de mensheid. Bert Hellinger benoemt dit zo schitterend in zijn boeken. Hij geeft het voorbeeld dat als iemand een klap krijgt, de ander een klap terug moet geven die iets minder hard is; door het afbouwen van agressie wordt de groepsziel geheeld omdat dan mildheid kan worden gegenereerd.
Dat dit niet gebeurt is is goed zichtbaar wanneer je van het moment van sterven van Saddam en van de landshoroscoop van Irak een composiet maakt.
Onder toon ik de horoscoop:
Een veelheid aan planeten in weegschaal ontstaat in de composiet. Dit wijst erop dat men vooral gerechtigheid heeft willen plegen; immers weegschaal heeft iets met waarheid en evenwicht. Opvallend is dat Mars van de composiet exact conjunct de ascendant van Saddam staat in het teken waterman. Waterman is het teken waar Uranus, (de planeet van groepsverstrikkingen in de karmische astrologie), over heerst. Met andere woorden men wil iets oplossen in het collectief onderbewuste van een land door een daad te stellen (Mars); dit doet men door Saddam te doden (ascendant is het intieme zelf).
In de composiet wordt dit nog eens bekrachtigd doordat de Maan conjunct Uranus staat in waterman in het achtste huis, het huis van macht maar ook van de dood. De Maan en Uranus zijn de apexplaneten van een vrij exact yodfiguur met o.a. Pluto en Neptunus.
Dit is het drietal dat ik in mijn vorige actueel weer eens uitgebreid beschreven heb. Pluto wil breken met oud niet meer werkend karma, terwijl Neptunus de liefde voor de vele generaties uit het voorgeslacht die verbonden waren met het collectief, vertegenwoordigt. Een yodfiguur, ook wel vinger van God genoemd, wijst op een les. Omdat het hier om de drie mysterieplaneten gaat die het nieuwe bewustzijnstijdperk inluiden is hier een soort patstelling in ontstaan. Eén van de kernmerken van een yodfiguur is dat de drager er van geen kant op kan en in een soort patstelling terechtkomt. In die zin niet direct hoopgevend voor de vrede in Irak waar men zo naar uitkijkt.
Sterker nog aan de basis van de kant van Pluto, (breken met oud karma) is een vierdubbele conjunctie aanwezig, namelijk met: de Zon, Saturnus, Mercurius en Venus; dit allemaal in het eerste en twaalfde huis.
Omdat een land (maar ook het voltrekken van een doodvonnis) strikt gezien geen karma heeft maar wel een collectief onderbewuste/volksziel, zal Saturnus hier net iets anders geduid moeten worden. In zo’n geval moet je de werking van Saturnus met psychologische astrologie benaderen en dan duidt dit op zeer sterke beperkingen/leerproces en op het niet onder controle hebben van de macht.
Het zou interessant zijn om deze composiet te vergelijken met de horoscoop van Amerika; van hieruit zou je een voorzichtige prognose kunnen maken voor de wereldvrede in het middenoosten. Echter voor Irak heeft deze daad m.i. geen verlichtende werking.
We zullen zien.
