In de zaterdageditie van de NRC stond een interview met Jan Siebelink. De absolute hype die zijn boek veroorzaakt: “Knielen op een bed violen”, werd hier besproken. Ik heb zelf kortgeleden dit boek gelezen en het was een ware kwelling voor mij; dit mede omdat ik zelf gereformeerd ben opgevoed en de sfeer heel goed ken waarin alles zich afspeelt. De pers vindt het buitengewoon opvallend dat dit boek zo’n groot succes is geworden. Jan Siebelink zelf vindt dit niet. Hij ziet een toenemende belangstelling voor het geloof… En dit betreft niet alleen het Christelijke geloof; bij de Islam, het Joodse geloof gaat het voor de goede waarnemer, al net zo.
Dit alles is zeker te wijten aan het feit dat Pluto de laatste 10 jaar in het levensbeschouwelijke teken boogschutter loopt en nu als het ware zijn apotheose beleeft in de laatste graden van dit teken. Het is dan ook niet toevallig dat Jan Siebelink hoogstwaarschijnlijk in zijn horoscoop Maan conjunct Pluto heeft staan. Geboorte datum 13 februari 1938 een waterman Zon die geregeerd wordt door Uranus
In de karmische astrologie moet je Pluto zien in de reeks van buitenplaneten vanaf Saturnus. Saturnus is de planeet van het persoonlijke karma; Uranus is de planeet die inzicht geeft in de verbondenheid met de collectieve ziel van het milieu waar de mens in leeft; Neptunus is de liefde, trouw en verbondenheid aan de erfelijke stroom waar de mens uit afkomstig is en Pluto breekt met alle oude patronen die karmaherhalend kunnen werken. Dat Pluto pas in 1930 werd ontdekt heeft te maken met het feit dat van toen af er een soort nieuw bewustzijnsniveau is bereikt die mensen dichter bij hun oude karma brengt. Dit is nodig om niet nog duizenden jaren nodig te hebben om niet steeds in dezelfde fouten/patronen te vervallen.
Wat nu zo opmerkelijk is dat wanneer Pluto in een bepaald teken loopt dit een sterke nadruk krijgt op de archetypes die bij zo’n dierenriemteken horen. Zo dus met Pluto in boogschutter waar alle geloofsovertuigingen bij horen.
Ik verklaar de hype over het boek als volgt: onze volksziel/collectief onderbewuste is primair afkomstig uit een calvinistisch zwaar op de hand zijnd geloof. Al enige generaties lang hebben we ons hier van afgewend en denken uiterlijk gezien dat we dit hoofdstuk hebben overwonnen. In wezen is dit verre van dat, we hebben het verdrongen, maar we hebben het niet écht opgelost. Doordat nu Pluto wil breken met oud karma, moet eerst dat wat verdrongen werd, weer opnieuw bewust gemaakt worden. Dit doet Jan Siebelink op sublieme wijze. De subliemheid zit hem vooral in de perfecte observatie van het christelijke archetype dat bij iedere Nederlander wel min of meer in het onderbewuste ligt opgeslagen; immers onze voorouders waren voornamelijk gelovig en als je Bert Hellinger mag geloven zijn we zeer innig verbonden met de oude familieziel/groep/land. Hoe dichter je bij het objectieve archetype kunt komen, hoe meer herkenning er plaatsvindt. Herkenning en identificeren met het archetype van afkomst kan maken dat Pluto minder hard hoeft toe te slaan omdat je al bewust een andere weg bent ingeslagen. Herkennen we b.v. dit fenomeen niet zoals volgens mij gebeurd is met de Islam, dan veroorzaak je situaties zoals op 11/9 is gebeurd. Immers er moet een keer een soort identificatie plaatsvinden: wie ben ik en wie ben jij… Je moet één keer bewust maken wat je wortels zijn om te kunnen breken met die wortels, wat dat dan ook moge zijn. Als je dit namelijk niet doet, ligt de vrijheid voor het oplossen van oud karma niet in je vermogen. Dus wat dat betreft is het goed dat “Knielen op een bed violen” een bestseller is geworden. Niet voor niets wil de regisseur Paul Verhoeven van “Zwart boek” nu dit boek gaan verfilmen.
