Vandaag 23 januari 10 kopt de NRC: “Kabinet wist al in de oorlog van SS-lidmaatschap Bernhard”. Het Nederlandse kabinet wist dus al tijdens de Tweede Wereldoorlog dat prins Bernhard lid was geweest van de SS. Dat blijkt uit onderzoek van NRC Handelsblad in het Nationaal Archief in Den Haag. De historicus Veenendaal en Jord Kelder schreven eind vorig jaar een boek over de rol die Bernhard zou hebben gespeeld o.m. in de soevereiniteit van Indonesië(1948). Zij hebben aanwijzingen dat Bernhard (wederom) probeerde onderkoning te worden nu niet van Nederland zoals in de WOII. Met ‘wederom’ bedoel ik dat volgens andere bronnen, die recentelijk gevonden zijn, Bernhard aan het begin van de WOII ook probeerde stadhouder van Nederland onder Hitler te willen worden. [Gerard Aalders en Philipe Dröge; beide theorieën zijn omstreden]. In 2008 heeft Cees Faseur ook een boek uitgegeven over de Hofman affaire; Faseur heeft in opdracht van koningin Beatrix onderzoek gedaan in de historische koningshuisarchieven. Zijn boek had een milder oordeel over Prins Bernhard. In het boek schilderde hij de algemeen secretaris van de hofhouding Gerrie van Maasdijk af als boosdoener. Inmiddels is er een officiële aanklacht tegen Faseur ingediend voor smaad door de familie van Maasdijk.
Karen Hamaker schreef verscheidene keren in haar tijdschrift Symbolon dat een overlijdenshoroscoop ook gevoelig is voor transits. Ook hier zou dit een bewijs kunnen zijn omdat Mercurius, – de planeet van de communicatie en uitwisseling,- bij de dood van Bernhard in de 27ste graad van boogschutter staat en Pluto daar op 12 november 2009 in Secundaire Zonneboog progressie een conjunctie mee maakte. Zo’n aspect werkt zeker een jaar vóór dan wel na het exacte tijdstip. [1 december 2004 om 19.50 Utrecht]
Pluto is esoterisch gezien de planeet die met oude karmische patronen wil breken en haalt daardoor de onderste steen boven om de waarheid aan het licht te brengen. Zo ook hier; er wordt naarstig gezocht wie nu de werkelijke prins Bernhard is geweest. Het kan schijnbaar onbelangrijk lijken maar dit is toch niet zo. Immers de hele collectieve volksziel is er bij betrokken. Wat bedoel ik hiermee?
Laat ik dit met een klein voorbeeld uit mijn jeugd illustreren. Toen ik in de zestiger jaren op de lagere school zat en voor het eerst geschiedenis kreeg werd al snel de WOII besproken. Met 5 mei kregen we een prachtig schriftje waarop de Nederlandse vlag stond met Prins Bernhard en koningin Juliana er op. Ons als kinderen werd verteld dat wij heel erg dapper in de oorlog waren geweest en dat vrijwel alle Nederlanders Joodse onderduikers in huis hadden. Prins Bernhard werd afgeschilderd als held en wij als kinderen twijfelden daar geen moment aan. Mijn moeder vertelde zelfs trots dat ze tijdens de bevrijding van Zutphen Prins Bernhard een hand had gegeven en samen met andere verpleegsters met hem in een jeep had gereden. Zo nestelden zich in mijn gedachten dat Nederland werkelijk het beste jongetje van de klas was…Toen ik in de 80tiger jaren een poging deed om Geschiedenis te gaan studeren ontdekte ik een geheel ander verhaal wat in de NIOD rapporten met harde cijfers werd geïllustreerd. Onder andere dat de joden in Amsterdam zonder noemenswaardig protest gewoon afgevoerd zijn naar de respectievelijke concentratiekampen en dat België weliswaar meer NSB-ers had maar meer joden heeft gered dan Nederland!
Wanneer je alle boeken van Bernhard leest en dit heb ik gedaan in verband met mijn boek dat ik in 2005 schreef(: ‘Een oude geschiedenis in een nieuwe tijd’,) dan kun je niet anders dan tot de conclusie komen dat Bernhard vooral een opportunist was die gefascineerd was door leiderschap en aanzien en bovenal een vrouwenjager. Kortom er was een soort obsessie over het uitoefenen van macht. Hoe anders was dit met Prins Claus die zijn capaciteiten niet vrijelijk kon laten stromen omdat hij bang was zijn vrouw te schaden.
In mijn boek: ‘Een oude geschiedenis in een nieuwe tijd’, geef ik eigenlijk een antwoord op hoe de evolutionaire ontwikkeling verlopen is van de ziel van o.m. Bernhard. Als ik het goed heb gezien, – er is nogal wat verwarring over het geboorte moment van Bernhard,- dan zou hij de gereïncarneerde ziel van Koningin Sophie van Würtemberg (17 juni 1817 Stuttgart- 3 juni 1877 Den Haag) zijn. Sophie was de eerste vrouw van Koning Willem III. Het huwelijk was gepland door de ouders tot grote tegenzin van Sophie. Ze waren volle neef en nicht! Het huwelijk was uitgesproken ongelukkig omdat Koning Willem III een wild leven leefde met veel buitenechtelijke uitspattingen. Het huwelijk was dan ook geen succes. Sophie probeerde van haar man te scheiden. Met een beroep op het landsbelang werd dit geweigerd. In 1855 werd echter tussen Willem en de Koning van Würtemberg een overeenkomst gesloten volgens welke het koninklijk paar gescheiden van tafel en bed verder zou leven. In het paleis Noordeinde had Sophie haar eigen vertrekken, en de zomers bracht de koningin door op Huis ten Bosch.
Koningin Sophie overleed op 58-jarige leeftijd op paleis Huis ten Bosch. Conform haar wens werd zij niet gebalsemd (als een van de weinige Oranjes. NB Bernhard is ook niet gebalsemd!!!) en in haar trouwjurk gehuld, omdat volgens eigen zeggen haar leven al geëindigd was op haar trouwdag.
Kort samengevat kun je zeggen dat haar leven één grote tragedie is; alle drie haar kinderen zijn jong overleden zonder ooit meegedaan te hebben aan de troonsopvolging.
Nu zijn er twee stromingen in de ziel: de ene stroom heeft te maken met de persoonlijke ontwikkeling van de ziel die zich door de eeuwen heen evolutionair hoger ontwikkeld door middel van reïncarnatie en zich manifesteert in het persoonlijk onderbewuste van de mens.
De andere stroming in de ziel heeft te maken met het collectief onderbewuste. Deze stroming richt zich op dat wat de groep waarin de ziel leeft wil en wenst. Zo hoort een ziel bij een familiegroepsziel maar ook bij een volksziel enz.
Omdat de ziel van Sophie zich verbond met de Oranjes maar op persoonlijk niveau niet de verbinding kon vinden met de ziel van Willem bleven na haar dood beide stromingen als het ware aan de ziel trekken en vragen om een oplossing. Dit is vaak de aanleiding dat een ziel zich opnieuw wil verbinden met dezelfde familie. Juist omdat Sophie zelf heeft gezegd dat haar leven ophield bij haar gedwongen huwelijk. Ze kon zich als het ware niet zelfstandig bevrijden van de haar opgelegde karmische last. Dit had tot gevolg dat Prins Bernhard in zijn leven zich sterk aangetrokken voelde tot Juliana; je moet je voorstellen dat het een soort haat/liefde verhouding was. Het jarenlang gescheiden leven in de rechter en linker vleugel van paleis Soestdijk is daar een bewijs van. Ongetwijfeld zal de behoefte aan aanzien in de persoonlijkheid van Bernhard hier een woordje mee hebben gesproken, maar je zou hem te kort doen dit alleen maar als motief te zien.
Zijn liefde voor het nazi-Duitsland van de dertiger jaren had alles te maken met het feit dat de ziel onbewust zich niet prettig voelde in Nederland maar er tevens als magneet naar toe werd getrokken. Dit maakte hem bij uitstek een opportunist.
De openbare discussie die op dit moment gaat om de twee uitspraken/vragen: ‘was Bernhard een deugniet?’ of ‘deugde hij niet….?’. Ik vermoed dat niemand daar een echt antwoord op kan geven omdat Bernhard zeer karmisch maar ook in het collectief onderbewuste van Nederland alle grenzen opgerekt heeft voor alle prins-gemalen die in de toekomst er eventueel nog zullen zijn. Nooit zal na deze discussie over hem een partner van een koning of koningin zo onopgemerkt in het collectief onderbewuste verdwijnen en dat is maar goed ook als je bedenkt wat er met Prins Claus is gebeurd. Het blijft uiteindelijk een vrijwel onmogelijke functie voor mensen met het bewustzijn van nu en nodigt daardoor uit tot dit soort excessen zoals optraden bij Bernhard. De lering die we er uit moeten trekken is de bewustzijnsgrens te leren ontdekken tussen de behoefte naar collectieve verbondenheid en de persoonlijke zielenontwikkeling.
