De laatste tijd valt me op als ik zo rondkijk in winkels en zorginstellingen dat de oudere generatie zo ontevreden kan optreden. Niet dat jongeren dat ook niet kunnen maar het verwondert me zo van de ouderen omdat zij in eerste instantie meer levenservaring hebben en vaak of de oorlog mee hebben gemaakt of de moeizame jaren van de wederopbouw. Vaak zie je grote ontevredenheid op de gezichten van de zogenaamde babyboomers maar ook van veel nog oudere mensen. Zo een voorval bij AH die ik meemaakte Pinkstermaandag.
Nu is het eigenlijk tegen mijn principe om op zondag boodschappen te doen, niet uit geloofsovertuiging maar meer om solidair te zijn met de kleine zelfstandigen die minder makkelijk hun zaken open kunnen houden op zon en feestdagen. Maar als je onverwachtse eters hebt dan is het toch wel makkelijk om even ‘snel’ naar AH te gaan om je voorraad aan te vullen. Zo gezegd, zo gedaan. Nu dat heb ik geweten, twee straten voor de supermarkt stonden al auto’s in de file omdat ze niet konden parkeren Als je echter ‘a’ hebt gezegd moet je ook ‘b’ zeggen dus even doorbijten dan maar… Toen we eindelijk een plaatsje hadden gevonden bleek de winkel nog eens zo vol te zijn als het parkeerterrein. Er waren veel jonge ouders bij die dachten alvast de boodschappen voor de hele week te doen, dan zijn ze er maar vanaf en hoeven de komende week niet te stressen bij de crèche. Het viel me op dat deze mensen rustig hun lot ondergingen. Bij de kassa gekomen stond er een lange rij. De jonge mensen sloten keurig aan in een lange rij helemaal links van de winkel. Echter omdat er nog verdere gangen meer rechts van deze lange gang lagen drongen zich daar ook mensen op die gebruik maakten van de vijf andere kassa’s. Platweg gezegd was dat gewoon een vorm van voordringen. De grote stroom ging dan ook maar heel langzaam vooruit omdat één kassa de grootste en langste rij bediende.
Omdat ik nu eenmaal een sterk waarnemer ben dacht ik: erger u niet verwonder u slechts en ik ging in de vacante tijd kijken wie nu de moed had om zo ongegeneerd voor te dringen. En wat schetste mijn verbazing het waren veelal mensen boven de 60 jaar. Een oude man van rond de zeventig nog kwiek ter been, duwde zo schamteloos voor in de rij dat het gewoon op je lachspieren werkte. Toen hij binnen vrij korte tijd aan de beurt was, was er net een jongen van een jaar of achttien voor hem. Deze jongeman ziet de oudere man en zegt heel beleefd en vriendelijk: ‘u mag wel voorgaan’ waarop de man zonder blikken of blozen zegt: ‘ja dat is niet meer dan logisch dat je me voor laat gaan!’.
Tot zover mijn anekdote die mij zwaar tot nadenken stemde juist omdat ik mezelf er nogal eens op betrap dat ik denk: ‘wat zijn oude mensen toch onsympathiek…!’ Toegegeven zo'n gedachte dat mag niet maar het komt gewoon in me op omdat ik het zo vaak waarneem.
Ik denk toch dat er een verklaring voor is die verder strekt dan sympathie en antipathie gevoelens.
Rudolf Steiner heeft aangegeven in zijn voordrachten dat na 1933 er een nieuw bewustzijn in gaat treden. Hij noemde dit ‘de opstanding van Christus in de etherwereld’. Een erg moeilijke omschrijving voor een diepgaand fenomeen.
Ik zal proberen dit eenvoudig uit te leggen. De etherwereld is de wereld die de groei der dingen (beweging) laat zien. Goethe heeft in zijn metamorfoseleer hier veel over gezegd. Zo is er een bepaalde wetmatigheid in de natuur dat een bepaalde plant, bijvoorbeeld een eik geen kastanje wordt. Onder alle levende dingen zit een natuurlijke wetmatigheid waar het naar toe moet stromen. Zoals met Pinksteren bijna 2000 jaar geleden de aarde esoterisch verlost werd van het kwaad zo gebeurt dat omstreeks 1933 in de etherwereld, aldus R. Steiner.
Kort samengevat zou je kunnen zeggen dat alle gebeurtenissen in de tijd zowel persoonlijk als collectief, stromen in de richting waar hun oorsprong ligt.
Mijn moeder zei in mijn jeugd altijd: ‘Wilma je kunt tegenwoordig wachten op de resultaten van je daden, zijn ze goed geweest dan komt het goede ook weer naar jou toe. Zijn ze egoïstisch geweest dan is het er ook naar!’ Ik moet aan die uitspraak nog vaak denken omdat het écht klopt. Mijn moeder is dan ook een visionaire waterman!
Vanaf 1933 is esoterisch gezien deze nieuwe dimensie in het bewustzijn ingegaan. Door deze nieuwe fase, zijn wij meer dan ooit in staat om ons karma nog bij leven bij te sturen omdat oorzaak en gevolg zich snel manifesteren. In de reïncarnatietabellen van A.T. Mann is dit zelfs astrologisch waar te nemen. In mijn nieuwe boek: ‘Dimensies achter het bewustzijn’ wordt meer over dit fenomeen geschreven.
In 1933 stond Pluto in kreeft; de archetypische betekenis van deze planeet is breken met oud karma. Pluto werd overigens ontdekt drie jaar eerder in 1930 en houdt esoterisch bekeken met dit nieuwe bewustzijn verband. De aller oudsten onder ons zijn dus nog onder een andere bewustzijnsdimensie geboren dan de mensen die nu in de kracht van hun leven staan. Deze Pluto-generatie moest een generatie opvoeden die in een andere dimensie leefden. Dit zijn de zogenaamde babyboomers. Statistisch gezien is het deze generatie die de meeste vruchten heeft geplukt van de naoorlogse welvaart. Zij zijn veelal ook vervroegd met pensioen gegaan. Dit is nu niet meer zo omdat karma veel sneller terugkeert. Er wordt aan de nakomende generaties veel strengere esoterische eisen gesteld. De generatie die nu net gepensioneerd zijn heeft de karmische vereffening van WOII van zijn ouders als het ware geoogst. Bedenk van nature is de generatie van Pluto in leeuw altijd ontevreden over zijn/haar jeugd omdat hun ouders Pluto in kreeft wel heel introvert waren en omdat leeuw het teken is van het grote ego maar ook van het speelse kind. De generatie heeft veelal niet door dat ze daardoor oeverloos in hun aandacht vragen zijn. Er is esoterische scholing voor nodig om deze natuurlijke eigenschap die bij deze generatie hoort te kunnen hanteren. De meneer in de supermarkt was daar nog niet aan toe!
