In de VS heeft meer dan een jaarlang het boek van de neurochirurg Eben Alexander: Na dit leven op de bestsellerlijst gestaan. Het is een boek dat gaat over een bijna doodervaring. Pim van Lommel die het boek Eindeloos bewustzijn schreef (2009), schrijft het voorwoord in de Nederlandse versie van dit boek en beveelt het boek van harte aan.
Over de inhoud van dit boek zal ik niet veel vertellen. Ik raad vooral dit boek aan, aan mensen die natuurwetenschappelijk zijn gericht en voelen dat er ook een geestelijke wereld moet zijn. Het bijzondere voor mij aan dit boek is, dat de schrijver de nacht van zijn geboorte, bij een jonge moeder die niet in staat is om voor haar kind te zorgen wordt geboren, kosmisch precies beschrijft. Zo schrijft de auteur dat hij om 2.42 in een stormachtige nacht in december 1953 wordt geboren en dat het veertien dagen voor kerstmis is. Over die geboortenacht schrijft hij: 'Tijdens de daaropvolgende vier uur kwam eerst Mars op, daarna verschenen Saturnus en Mercurius, en tenslotte schitterde Venus aan de oostelijke hemel om mij welkom te heten in de wereld' ook vermeldt de schrijver dat er een half maantje aan de hemel staat als de weeën beginnen en dat 'Jupiter in tegenstand stond' NB bedoelt de schrijver soms Jupiter in oppositie met de Zon?!
Wanneer je deze gegevens astrologisch natrekt kom je op een geboortedatum van 11 of 12 december 1953. Ik maakte daar de volgende horoscoop van:
NB. In dit geval maakt het voor de duiding van het leeftijdspunt niet veel uit of het de 11de of de 12de is, de opbouw van de horoscoop verschilt maar hooguit één graad. Alleen zou de Maan dan in het teken Vissen staan.
De eerste planeten die je ziet bekeken vanuit de loop van het leeftijdspunt berekend vanaf de ascendant zijn: Mars conjunct Neptunus, in het eerste huis. Deze staan in vierkant met de Uranus in het tiende huis conjunct de zuidelijke maansknopen.
De auteur wordt in het voorjaar van 1954 aan adoptieouders weggegeven. Deze pleegouders zijn goed voor hem. Eben Alexander gaat net als zijn pleegvader voor arts studeren. Maar zoals zo vaak bij geadopteerde kinderen, blijft er iets knagen. De vraag dringt zich op: waarom ben ik weggegeven?
Aan de Mars, Neptunus conjunctie vlak op de ascendant, zie je het drama van weggegeven te worden. Mars staat archetypisch gezien voor zijn mannelijkheid en Neptunus voor het lijden, maar ook voor de spirituele zin van het leven. Dit wordt versterkt doordat Uranus,- archetypisch gezien ondermeer de planeet van het familiecollectief -, hier een vierkant mee maakt. Omdat de zuidelijke maansknoop conjunct Uranus staat duidt deze stand op een dubbele problematiek, zowel in het familiecollectief als in het eigen karma; hierin zijn grote spanningen ontstaan. Wanneer zo'n indringend aspect aanwezig is, zie je vaak dat er zielen uit het recente voorgeslacht weer aansluiten in de rij van een latere generatie. Dit gebeurt dan door reïncarnatie om het collectieve probleem extra nadruk te geven. Dit omdat, zoals ik al schreef in de levensloopanalyse van Willem Alexander , karma heden ten dage zich versneld wil oplossen. Je kunt om maar zo te zeggen, wachten op het resultaat van goede en verkeerde daden die je in je leven hebt veroorzaakt. Dit maakt deze tijd zo heftig en ingewikkeld. Het bewustzijn van de mensheid moet verruimd worden zodat we niet steeds weer hetzelfde soort karma zullen veroorzaken; dit kan alleen maar door het toenemen van het bewustzijn.
Wanneer de auteur in oktober 2007 eindelijk contact krijgt met zijn biologische ouders maakt het leeftijdspunt een exacte conjunctie met Uranus. NB. Adoptie gaat in de VS in tegenstelling tot Nederland onder strenge geheimhouding. Biologische ouders en kind worden zelden met elkaar in contact gebracht. Zo zit de wetgeving daar in elkaar.
In de zomer van 2008 ontmoet hij dan voor het eerst zijn biologische vader op het strand. Het leeftijdspunt maakt dan een conjunctie met de zuidelijke maansknoop en een vierkant met Mars en Neptunus. In november van 2008 wanneer deze aspecten nog steeds werkzaam zijn resulteert dit in een plotselinge heel zeldzaam voorkomende herseninfectie waar 95% van de mensheid aan overlijdt. De schrijver krijgt dan een bijna doodervaring en ziet dan zijn overleden zus die hij nooit heeft gekend als leidster door de geestelijke wereld. Zij leidt hem ook weer terug naar het aardse bestaan omdat hij nog een taak heeft voor zijn zoon, die een vader nodig heeft. Zo doorbreekt de auteur de vicieuze cirkel van het collectief waar men elkaar emotioneel vaak los heeft gelaten om een eigen weg te gaan in zijn eigen karma. Dit alles zie je nogal eens bij mensen die de Maan in waterman hebben staan en dit pleit daarom dan ook voor de datum van 11 december
Het mooiste van dit boek vind ik dat je hier te maken hebt met een pure wetenschapper die het geestelijke in de hedendaagse wetenschap probeert te integreren. Pim van Lommel probeerde dit ook en kreeg met name erg veel tegengas van Dick Swaab die een boek schreef Wij zijn ons brein, ik schreef hier al eens een artikel over.
De opdracht die collectief gezien voor ons ligt in deze tijd is: om de reguliere wetenschap met de spirituele wereld met elkaar in verbinding te brengen en te verenigen. Dit kun je volgens mij het beste doen, door de biografie van iemand, die eigenlijk berust op controleerbare feiten, te duiden en er een diepere dimensie aan te geven. Dit kan ondermeer door de levensloopanalyse. Op deze manier kan het verleden en heden doordrongen worden met zingeving.
Wilt u een levensloopanalyse meldt u hier aan.
