Vrijdag 11 februari 2010 om 18.00 ET trad Mubarak af als president. Na achttien dagen van verzet dat begon met één enkele oproep op facebook werd er een eind gemaakt aan dertig jaar dictatuur. Het is veelzeggend dat de opstand begon 25 januari toen de zon goed en wel in het teken waterman begon te lopen. Waterman zou je namelijk het teken van democratie kunnen noemen. Toch is het niet een uitgemaakte zaak of dit nu ook echt gaat gebeuren. Om daar een goede kijk op te krijgen moet je iets van de geschiedenis weten. Mubarak kwam dertig jaar geleden aan de macht omdat president Sadat door moslimextremisten werd vermoord. Mubarak was bij de aanslag en werd licht gewond. Dezelfde dag na de moord werd hij als vicepresident president.
Op zichzelf is het opmerkelijk dat dit bijna na 30 jaar nu gebeurt. Bijna dertig jaar is namelijk precies een Saturnus omlooptijd. In mijn vorige actueel schreef ik hier al over. Wanneer Saturnus terugkomt op zijn eigen uitgangspunt dan vindt er een soort herbezinning plaats over dat wat in die periode gebeurd is. Bij een persoon gaat het om karma, bij een gebeurtenis ligt dit wat anders en gaat het meer om oorzaak en gevolg. Wat kenmerkend is voor dertig jaar bewind van Mubarak is dat hij met ijzeren hand en corruptie de orde heeft weten te handhaven. De dialoog met de moslim extremisten is hij nooit aangegaan waardoor hij voor Amerika en het westen in wezen heel bruikbaar was. Dank zij die steun kon zijn regiem het dertig jaar lang volhouden. Nu dit regiem gevallen is, komt er een nieuw hoofdstuk aan de orde: wat wil het Egyptische volknu écht . We weten het niet omdat dertig jaar lang het Egyptische volk geen gezicht heeft gehad. Er zijn vele moslims aanwezig, christelijke kopten, studenten die het westen goed kennen, maar ook nog een bevolkingsgroep die wel Mubarak aanhangers zijn. Kortom het is een bond gezelschap van stromingen die de laatste dertig jaar niet geoefend heeft om tot een democratische dialoog te komen. Het is dan ook heel spannend hoe het nu verder gaat. Onder toon ik de horoscoop van de bekendmaking van het aftreden van Mubarak:
Een goed teken is dat de ascendant van het moment heel dicht bij de vaste ster Regulus staat (29 graden leeuw) NB. een van de belangrijkste piramides Cheops is gebouwd op de stand van deze vaste ster. Je ziet hieraan dat historische gebeurtenissen aan kosmische wetmatigheden zijn verbonden.
De Maan in deze horoscoop staat op het hoogste punt, net voorbij de Midhemel. De Maan is het symbool van de moslims en zou in deze erop kunnen wijzen dat de drijfveren achter deze revolutie afkomstig zijn uit deze hoek. Op zichzelf is daar niet veel mis mee maar de Maan staat in het teken stier waar hij nogal koppig uitwerkt en staat tevens conjunct met de kwaadaardige ster Algol.
De Maan maakt een ingaand inconjunct met de maansknopen; ingaand wil zeggen dat dit aspect in de toekomst nog gaat uitwerken. Wat inhoudt dat de moslim meerderheid moet gaan nadenken over hoe ze hun bestemming kunnen realiseren. Verder maakt de Maan een vierkant met de Zon conjunct Mars, dit aspect is uitgaand, en wijst dus op de afgelopen achttien dagen van opstand. De maan maakt verder nog een ingaand vierkant met Neptunus en zal dus werkzaam zijn in de nabije toekomst. Neptunus is archetypisch verbonden met het christendom maar ook met slachtofferschap. Dit zou erop kunnen wijzen dat het er voor de christelijke Kopten er in ieder geval in eerste instantie niet beter op zal worden. Tenslotte gaat de Maan ook nog een sextiel maken met Uranus. Uranus is de planeet die de collectieve krachten weergeven van dit moment. Uranus staat in de laatste graad van de dierenriem om op 12 maart een geheel nieuwe kosmische cyclus in te gaan. Uranus staat conjunct Jupiter; dit gegeven heeft gemaakt dat deze revolutie zo groots is verlopen. Miljoenen mensen kwamen naar het Tahrirplein om te betogen tegen de regering.
De bijna buitenzinnige euforie over het aftreden van Mubarak heeft ook alles te maken met deze conjunctie tussen Jupiter en Uranus en zou wel eens onrealistische vormen aan kunnen nemen. Immers het grote werk, – de democratie in stand houden -, moet nog gedaan worden! Dit alles zal niet makkelijk zijn voor een volk dat dertig jaar lang zijn stem niet heeft mogen later horen. Voor Europa en Amerika ligt er een belangrijke taak om hier daadwerkelijk bij te steunen. Ieder continent met zijn heel eigen professie. Amerika met daden die gericht zijn op de praktijk en Europa met zijn expertise in het denken. Zie hiervoor mijn boek: “De verborgen waarheid achter drie Amerikaanse presidenten”
Ik ben ook te volgen op twitter
