Wilma ter Mull

Op 4 april a.s. gaat Neptunus in zijn eigen teken vissen lopen. Een unieke gebeurtenis, mede doordat Uranus aan het begin van maart (2011) definitief een geheel nieuwe cyclus is ingegaan. Wellicht zult u zich afvragen waarom dit zo uniek is? Nu, omdat de drie buitenplaneten een geheel ander bewustzijnsdimensie hebben dan de traditionele planeten en juist de combinatie van het dierenriemteken waar de planeet in loopt het gebied aantoont waar die dimensies zich zullen voltrekken. In mijn visie staat Uranus voor het blootleggen van het (verborgen)collectief onderbewuste. Pluto staat voor het breken met oud, niet meer werkend karma. Neptunus heeft een heel wat minder exacte uitwerking. In de volgende artikelen zal ik proberen deze invloed te verwoorden.

Om te beginnen is het zo dat de buitenplaneten pas echt actief herkenbaar werkzaam zijn geworden op het moment dat ze fysiek ontdekt werden aan de hemel. Dit was bij Uranus op 13 maart 1781 en bij Neptunus op 23 september 1846. Pluto werd op 18 februari 1930 ontdekt. Om het bewustzijn van deze drie archetypes helemaal in het bewustzijn te integreren, heeft zij drie volledige omlopen nodig om in het denken (Uranus), gevoel (Neptunus) en wil (Pluto) geïntegreerd te worden. In mijn boek dat deze lente lente/zomer uitkomt, ga ik dieper in op deze materie. Wie op de hoogte gehouden wil worden, kan mij mailen.

Neptunus heeft een omlooptijd van 164,89 jaar, waardoor de energie van Neptunus eigenlijk nog alleen maar in het denken geïntegreerd is. Dit is goed te merken in de samenleving. Neptunus staat ondermeer voor spiritualiteit en religie. Opmerkelijk is dat er nog nooit zoveel geloven, stromingen en sekten opduiken die allemaal een geheel eigen visie hebben. Gisteren zag ik het programma Uitgesproken waar een groep gelovigen zich had verzameld in Aalten omdat ze voor het eind van het jaar een tsunami verwachten. Deze groepering had uit de geestelijke wereld doorgekregen dat Aalten alleen gespaard zou blijven en de rest van Nederland zou onderlopen. Ze waren nu aan het hamsteren en hadden voor een jaar voedsel voor zo’n honderd mensen. Zo zijn er meer groeperingen die de eindtijd verwachten. Toegegeven: zolang de wereld bestaat, zijn er van deze groeperingen die het vergaan van de aarde profeteren! Maar opmerkelijk vind ik in deze casus toch dat een tsunami juist over water gaat en Neptunus de koning van de zeeën is! De onrust die deze mensen voelen, heeft te maken met de collectieve geschiedenis van hun streek en niet van de gehele mensheid. Dit precies is na te gaan in de plaatselijke geschiedenis, die zeker ook te maken heeft met de windhoos van 1930 NB. een windhoos heeft te maken met het luchtelement van het denken.

Neptunus was eind vorig jaar klaar met zijn eerste ronde en kon toen geïntegreerd worden in het denken. [1846 + 164,89 = 2010] Omdat echter het gevoel en de wil nog niet volledig geïntegreerd kunnen worden in het bewustzijn, krijg je dus van die merkwaardige gedachtespinsels van groepen mensen. Ik zeg hier heel nadrukkelijk groepen mensen omdat Uranus (collectief onderbewuste) enorm actief is. Zij is verbonden met de oerkracht van de lente (0 graden ram). Deze combinatie plus het feit dat Neptunus nu in zijn eigen teken staat, maakt dat er enorm veel gaande is in de dimensies van het bewustzijn. In het collectief onderbewuste van groepen (familie, streek en land) zal bijvoorbeeld opeens gevoeld worden wat nodig is om echt spiritueel te vernieuwen. Dit stemt optimistisch, maar bedenk wel dat we er nog lang niet zijn. We zullen eerst nog lastige gevolgen zien van deze stand. Ik zal proberen te schetsen wat de eventuele valkuilen zijn:             

Gebeurtenissen zullen over elkaar heen tuimelen met erg veel bijzondere boodschappen (Uranus in ram). Daarnaast zal het lijken alsof iedereen een klein beetje Alzheimer heeft. Ervaringen die diep zijn gegaan, zijn plotseling opeens ook weer zo vergeten. Een vaag gevoel van eenwording blijft aanwezig en de onrust neemt toe omdat je er niet de vinger op kunt leggen waar deze samenhang zit. Te vergelijken met dat je iets uit een hoge kast wilt halen en er net niet bij kan. Je strekt je uit en je verliest je evenwicht en ziet niet meer waar je naar op zoek was.

[wordt vervolgd]

 Al mijn lezers die warm hebben gereageerd op het ziekbed van mijn echtgenoot, wil ik langs deze weg heel hartelijk bedanken. Helaas gaat het nog niet veel beter met hem en dit kan de eventuele reden zijn dat ik niet zo intensief zal schrijven als voorheen. Als iemand een frappant waarneming heeft over de hedendaagse hectische actualiteit dan mag hij/zij me dit schrijven.