Wilma ter Mull

Op 13 april kopte de NRC: Dierenleed versus godsdienstvrijheid. Marianne Thieme verdedigde het initiatiefwetsvoorstel om het rituele slachten te verbieden. Joden en Islamieten komen hier tegen in protest maar ook (streng) gelovigen die er van uitgaan dat het Jodendom het fundament is van onze cultuur. Het teruggaan naar je wortels is altijd de eerste stap om jezelf beter te leren kennen dus dat op zichzelf is lovenswaardig. Maar er is meer! Wat ik vooral opvallend vind is, dat streng gelovigen altijd alleen maar citeren uit het Oude testament en het handelen van de Joden daardoor aanvaardbaar vinden.

Echter in het hoofdstuk Jesaja 11:6 t/m 10 staat ook een Utopische toestand beschreven over de Messias en het vredesrijk die van toepassing is op de komende (waterman) tijd :

‘Dan zal de wolf bij het schaap verkeren en de panter zich nederleggen bij het bokje; het kalf bij de jonge leeuw en het mestvee zullen tezamen zijn en een kleine jongen (dus de mens)zal ze hoeden enz’. Men leest uit dit stukje dat er een tijd komt waar een ieder respect/bewustzijn heeft voor het andere levende wezen.

Deze tekst heeft wat toelichting nodig om het goed te kunnen begrijpen.
Het dierenrijk is volgens de christenen en ook volgens antroposofen onder ons gesteld. In het licht daarvan wordt de tekst levendiger en betekenisvoller voor gelovigen.

Wij leven als huidige cultuur in de tijd na de Messias dus deze bovenstaande tekst is als het ware onze toekomstmuziek. Echter niet voor allemaal. De Joden denken dat de Messias nog moet komen terwijl de Christenen juist wél Jezus van Nazareth erkennen als de Messias. Hierin zit een heel groot essentieel verschil waar helaas heden ten dage de grenzen worden vervaagd; het joodse geloof wordt gelijk gesteld met het christendom. Onze cultuur is namelijk niet Joods/christelijk, zoals zo vaak wordt beweerd door sociologen, maar Christelijk. Het christendom heeft in principe de naastenliefde als uitgangspunt.

In antroposofische zin is het dierenrijk te vergelijken met ons astraallichaam. Het astraallichaam wordt beheerst door lust en onlustgevoelens, terwijl de ik-organisatie de uiteindelijke regie heeft over deze astraliteit.

Laat ik een heel simpel voorbeeld geven: Wanneer we honger/trek hebben en lopen door de supermarkt dan kopen we veel meer dan dat we geen honger hebben; dit is door statistisch onderzoek bewezen. Het astraallichaam oftewel begeertelichaam beheerst ons bij de aankopen zonder dat we er in eerste instantie erg in hebben. Dieren leven uitsluitend in een wereld van lust en onlustgevoelens en uitgerekend daarom vindt de mens (onbewust) vlees zo lekker. Wanneer we ons nu voeden met vlees van dieren dan wordt ons lust en onlust gevoel automatisch geactiveerd dus we houden dit patroon ongewild door het eten van vlees in stand. In Jesaja 11 schetst men de toestand waarin deze zogenaamde astraliteit een halt wordt toegeroepen.

Dieren vallen astrologisch gezien onder het teken maagd. Kijk ook waar het teken maagd in de Nederlandse horoscoop valt en je ziet de verfijndere achtergrond van dit wetsvoorstel (onderschept teken in het vierde huis = huis van het gevoel en afkomst). Het polaire punt van maagd is vissen. Een polair punt geeft altijd aan wat er onbewust aan ten grondslag ligt. Het dierenriemteken vissen heeft o.m. te maken met religie en met lijden in het algemeen en valt in de Nederlandse horoscoop in het tiende huis (onderschept) Het tiende geeft inzicht in de wetten. Dat het teken onderschept is duidt erop dat één en ander sterk verdrongen wordt in Nederland en nu Neptunus vissen is binnengetreden bewust gemaakt moet worden.

Nu we echter uit het vissentijdperk zijn gekomen (omstreeks 2000) moet dit lijden van dieren (polair teken maagd) ophouden te bestaan. Elke levend wezen (zelfs het astrale in ons oftewel het dier in ons) heeft recht op een respectvol bestaan. De hoofdzaak daarbij is dat het bewustzijn wordt aangewend en dat een ander levend wezen niet het slachtoffer mag zijn van de astrale behoeften van anderen. Ook de Jood, Moslim en de niet vegetariër worden nog steeds gevoed door het lijden van een ander levend wezen. Als Islamieten en Joden er dan zo van overtuigd zijn dat het slachten van dieren onder verdoving onrein is, waarom kiezen ze er dan niet voor vegetariër te worden. Dat is een echte ik-daad! Het watermantijdperk vraagt van ons nu bewustere keuzes!