Zaterdag 13 augustus werd in het programma ‘Hollandse zaken’ een probleemstelling in beeld gebracht over oude mensen die niet ziek zijn maar genoeg van het leven hebben en daarom euthanasie wensen. Een vrouw van 86 jaar niet ziek, niet dementerend, nog zelfstandig wonend, wilde een eind aan haar leven maken. Ondanks dat ik nooit naar dit programma kijk, had het direct mijn interesse omdat ik op dit moment in mijn naaste omgeving de euthanasiewens ook speelt.
Nu Pluto op dit moment tot 2024 in steenbok loopt, zullen we dit soort problematiek steeds vaker gaan tegenkomen. Er is namelijk iets opvallends aan de hand. In 1930 is Pluto, als planeet, ontdekt. Eén van de archetypische uitwerkingen van Pluto is een gefascineerd zijn door de dood. Inmiddels is overigens Pluto ook al weer gedevalueerd naar dwergplaneet door de astronomen. Echter, zijn fysieke verschijning maakt dat de archetypische werking van die planeet op dat moment, 1930, geboren werd. Voor die tijd was er in het bewustzijn van de mensheid nog niet het vermogen om deze werking met het bewustzijn te herkennen. In mijn nieuwe boek ‘Dimensies achter het bewustzijn’ ga ik hier uitgebreid dieper op in. NB Niet alleen de werking van Pluto maar ook van de twee andere mysterie/buitenplaneten.
Door dit genoemde fenomeen van het zichtbaar worden en het bewustzijnsproces dat dan op gang komt, zitten we nu in de unieke situatie dat mensen die geboren zijn tussen 1914 en 1939 en die nog leven, meemaken dat Pluto in zijn oppositionele stand terecht is gekomen van hun geboorte Pluto in kreeft. Dit is nog niet eerder gebeurd omdat Pluto nog geen volledige omloopbaan heeft afgelegd in het bewustzijn van de mens. NB de stand hoeft in dit geval niet exact te zijn aangezien Pluto een langzame diepgaande werking heeft en meer uitwerkt in het verschil in generaties.
De generatie van Pluto in kreeft is een gevoelsmatig naar binnen levende generatie, die per definitie niets vertelt over zijn/haar gevoelens. Deze generatie maakte WOII mee als kind of jong volwassenen. Wanneer je de recentste geschiedenis van Nederland maar ook van Duitsland tijdens de opkomst van het nationaal socialisme bestudeert, dan valt op dat de jonge mensen van toen eigenlijk heel passief gevoelsmatig de dingen over zich heen hebben laten komen, dit op een enkele uitzondering na. Hierdoor heeft het nationaal socialisme een gigantisch grote aanhang kunnen krijgen. De generatie van Pluto in tweelingen (de ouders van de generatie van Pluto in kreeft) behoorden tot de mensen die zich inlieten pakken door Adolf Hitler. NB Hitler is door democratisch stemmen aan de macht gekomen. Pluto in tweelingen is de generatie die voelde dat er twee werelden in één enkele filosofie (boogschutter is het oppositionele teken van tweelingen) verenigd moest worden en dachten dat Hitler dit met zijn nieuwe politieke inzichten voor elkaar kon krijgen. Dat het ging zoals het ging is wel plaatsbaar want de jonge mensen, (de toekomst) die tijdens het nationaal socialisme leefden, waren bezig met het ontdekken van hun eigen gevoelens en lieten hun ouders hun gang gaan. Toen in 1930 dan ook nog Pluto fysiek werd ontdekt, gebeurde er veel heftigs in de binnenwereld alle mensen. Niet in de laatste plaats omdat WOII uitbrak. Maar wellicht brak hij daarom ook uit, (wat is er eerder de kip of het ei?) Omdat iedereen zo bezig was zijn eigen dieper verdrongen gevoel te ontdekken, was men te weinig gefocust op wat er in de samenleving gebeurde.
Nu Pluto in steenbok loopt, moet dat wat toen in de binnenwereld werd ervaren, naar buiten komen en in de openbaarheid treden. Dit maakt dat de mensheid die nu leeft en tussen 1914 en 1939 geboren is, bewust of onbewust enorm veel aandacht voor zichzelf opeist juist omdat het bij de start van het leven onvoldoende naar buiten is gekomen. Dat aandacht vragen is zelfs zo groot, dat het de politiek zorgen baart waardoor ‘de vergrijzing’ een vast aandachtspunt is in de politiek. Het grappige is dan ook, dat men denkt dat de vergrijzing en de aandacht die dat vergt, in ditzelfde tempo zo door zal blijven gaan in de toekomst, maar dat is niet zo. Door Pluto’s elliptische baan zijn we nu aangekomen bij de tekens waar Pluto langzamer door de dierenriemtekens gaat lopen. De omlooptijd van Pluto is 248 jaar en bevat nooit één enkel mensenleven. Zo loopt Pluto in schorpioen maar slechts 11 jaar door het teken terwijl hij er in stier er maar liefst 34 jaar over doet. Globaal kun je zeggen dat hij van kreeft tot en met boogschutter 94 jaar nodig heeft, terwijl hij voor de andere helft 154 jaar nodig heeft. Dit maakt dat de generatie van Pluto in kreeft, en ook voor een deel nog in leeuw, waarschijnlijk veel aandacht zullen vragen omdat zij onbewust steeds willen breken met hun afkomst omdat zij net het oppositieteken van hun geboorte Pluto nog mee zullen maken in hun leven. Het is ook opmerkelijk dat als je goed kijkt in de samenleving deze mensen van 1940 tot 1957 vaak heel egocentrisch leven. Vrijwel de hele generatie met Pluto in leeuw klaagt over te weinig aandacht in hun kindertijd (leeuw is het teken van het kind). NB zij zijn dan ook weer de kinderen van de generatie van Pluto in kreeft. De generaties die daarop volgen hebben dit veel minder.
Terug naar het tv-programma. Wanneer je de uitzending aandachtig bekijkt dan valt op dat deze vrouw hard heeft gewerkt (Psychiatrisch verpleegkundige en uitgetreden non) en eigenlijk in haar jeugd niets of nauwelijks iets heeft gevraagd voor zichzelf en nu via haar eigenlijk (on)natuurlijke doodswens, veel aandacht van haar omgeving weet te verkrijgen en opeist. Dit is typisch een voorbeeld van hoe Pluto wil breken met oud niet meer werkende patronen. Het merkwaardige is ook dat deze vrouw eist dat een ander haar zal euthanaseren wat voor de huisartsen die haar begeleid hebben ethisch niet juist aanvoelt. Toch wil ze hen min of meer dwingen dit voor haar te doen.
Ikzelf heb een schoonmoeder gehad die precies 100 jaar werd en klaar was met haar leven. Op haar honderdste verjaardag nam ze afscheid van al haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen en besloot toen voor zichzelf dat ze niet meer wilde eten en drinken. Vijf dagen later was ze overleden en een ieder had er vrede mee. Ik begrijp niet dat deze eenvoudige manier van passieve euthanasie waarbij je een ander niet met gewetensbezwaar opzadelt, niet meer toegepast wordt, als je écht voor jezelf besluit niet meer verder te willen leven. Het merkwaardige was dat in de laatste vijf minuten van het programma pas deze bovengenoemde methode, het zogenaamde versterven, in het midden werd gebracht. Deze optie werd direct verworpen door de zogenaamde deskundigen in euthanasie begeleiding, omdat de betreffende in hun ogen vreselijk zou moeten lijden. Als ervaringsdeskundige heb ik gezien dat dit beslist niet zo is, en dat het verschijnsel wat we nu zien bij deze generatie, één grote schreeuw om aandacht is. Een aandacht die in het verleden niet verkregen is. Het vraagt dan ook om een geheel andere aanpak.
De kern van dit verhaal is, met op de achtergrond Pluto in steenbok: ruim je gevoelsmatige verdrongen verleden (kreeft) op en breng je behoefte aan erkenning in de openbaarheid (steenbok).
