“Na een chaotisch begin van de onderhandelingen tussen Iran en de Verenigde Staten klinkt nu voorzichtig optimisme vanuit Zwitserland”, kopte NRC op maandag 22 juni. Opvallend is dat Donald Trump inmiddels tachtig jaar is geworden.
Ook Vladimir Poetin (1952) en Benjamin Netanyahu (1949) behoren tot een oudere generatie leiders die nog altijd grote invloed uitoefent op de wereldpolitiek. Dat roept de vraag op of het niet tijd wordt voor een nieuwe generatie die het geopolitieke speelveld mede vormgeeft.
Ik ging op zoek naar de astrologische relatie tussen Trump en de Straat van Hormuz, een gebied dat voor veel mensen moeilijk te doorgronden is, maar van enorme strategische betekenis. Daarbij deed ik een verrassende ontdekking. Met behulp van het astrologische programma Solar Maps, waarin een geboortehoroscoop over de aardbol wordt geprojecteerd, verscheen het volgende beeld:
De driedubbele conjunctie van Zon, Uranus en de Maansknoop, die in Trumps horoscoop in oppositie met de Maan staat, valt vrijwel exact over de Straat van Hormuz, waarbij de Maansknoop het centrale punt vormt. In zijn geboortehoroscoop staat deze conjunctie in het tiende huis, het gebied dat samenhangt met leiderschap, maatschappelijke verantwoordelijkheid en publieke zichtbaarheid. Vanuit die symboliek zou dit hoopgevend kunnen zijn, mits er voldoende bewustzijn wordt ontwikkeld, een thema dat traditioneel met de noordelijke Maansknoop wordt verbonden. Juist daar ligt echter de uitdaging. Trumps optreden is vaak grillig en impulsief en kan zelfs chaotisch overkomen. De vraag is daarom in hoeverre hij de diepere betekenis van deze symboliek werkelijk kan belichamen.
Als mijn onderzoek naar Trump klopt, is zijn diepste drijfveer uiteindelijk gericht op verbroedering. Een aanwijzing daarvoor is dat hij tijdens zijn verkiezingscampagne herhaaldelijk verklaarde dat hij de oorlog tussen Rusland en Oekraïne binnen één dag zou beëindigen – een belofte die hij uiteindelijk niet kon waarmaken. Velen zagen dit als een verkiezingsstunt, maar de vorm waarin hij deze boodschap presenteerde, zegt ook iets over wat hem onbewust bezighoudt.
De combinatie van Zon, Uranus en Maansknoop tegenover de Maan op de as van het vierde en tiende huis laat het beeld zien van een ongeduldige visionair. Uranus vertegenwoordigt immers de drang tot vernieuwing en het doorbreken van bestaande structuren. In die zin verwoordt Trump misschien een ideaal dat past bij de ontwikkeling van het Watermantijdperk: een wereld waarin oorlog uiteindelijk plaatsmaakt voor samenwerking. Alleen is de weg daarheen aanzienlijk complexer dan zijn eenvoudige slogans doen vermoeden.
Kijk je naar het grotere, collectieve perspectief – eveneens een thema dat met Uranus samenhangt – dan valt op dat de Zon, die de persoonlijkheid vertegenwoordigt en zich via de ascendant uitdrukt, zich in de laatste graad van Leeuw bevindt. Astrologisch kan dit wijzen op een sterk uitvergrote behoefte aan zichtbaarheid en persoonlijke expressie. Niet voor niets wordt Trump regelmatig als narcistisch omschreven. Zelf zie ik hem eerder als iemand die buitengewoon gedreven en ongeduldig is, maar die tegelijkertijd een intuïtief gevoel heeft voor toekomstige ontwikkelingen.
Terug naar de Straat van Hormuz. Het zou kunnen dat de nieuwe onderhandelingen – mits Trump voldoende ruimte weet te vinden voor zelfreflectie – onverwacht nieuwe mogelijkheden openen voor een andere geopolitieke benadering.
Daarbij speelt echter ook de dynamiek met Netanyahu een belangrijke rol. Vanuit de vergelijkende Maansknoophoroscopen volgens de Hubermethode lijkt Netanyahu onbewust juist Trumps ego en emoties te activeren, waardoor samenwerking bemoeilijkt wordt. In de onderstaande vergelijking is dat duidelijk zichtbaar.
Ik wil daar niet te veel over uitweiden, maar het feit dat beide Manen vrijwel op dezelfde graad in het zesde huis – het huis van kritiek, conflict en correctie – staan, doet vermoeden dat beide leiders vanuit een sterke emotionele gedrevenheid handelen. Hun onderlinge dynamiek lijkt daardoor eerder spanningen te versterken dan te verminderen.
Misschien is het daarom tijd dat een jongere generatie leiders opstaat: mensen die de wijsheid van het verleden weten te verbinden met een nieuw bewustzijn van samenwerking en gedeelde verantwoordelijkheid.
2 reacties. Plaats een nieuwe
‘….maar die tegelijkertijd een intuïtief gevoel heeft voor toekomstige ontwikkelingen.’ Voorlopig is zichtbaar dat hij alle progressieve winst die ontstaan is na WOII, in verdragen, instituties, bewegingen en uni’s de nek omdraait. En in ICE zie ik het omgekeerde van ‘broederschap’ en samenwerking. ?
Ja Babs, het blijft een heel grillige vreemde man… Wellicht gaat de toekomstige geschiedenis hem begrijpen?