Wilma ter Mull

Recentelijk werd bekend dat Finland een financiële deal wil sluiten met Griekenland, betreffende een lening die ze aan hen willen verstrekken. De deal houdt in dat wanneer Griekenland zijn financiële verplichtingen niet kan voldoen, Finland alle onderpanden mag houden. De EU, die vooral gericht is op gemeenschappelijke verantwoordelijkheden, is daarover onthutst. Dit is een typisch conflict dat alles te maken heeft met het aanbrekende watermantijdperk.

Ik noemde het al eens eerder in vorige actuele rubrieken dat de EU als streven heeft – naast al zijn irritante bijverschijnselen – een prachtig ideaal doel heeft, om samen verantwoordelijkheid te dragen voor Europa. Omdat we echter nog maar aan het begin van het watermantijdperk staan, moeten alle zogenaamde ‘kinderziekten’ nog doorlopen worden. Bekeken vanuit de polaire filosofie van de astrologie, speelt daar het dierenriemteken leeuw een hinderlijke rol in. Het gaat bij het bekijken van de polairen er vooral om dat je het teken dat 180 graden verderop ligt, meeneemt in je beschouwing. Als je bijvoorbeeld naar het teken ram kijkt, dan weet je dat weegschaal in het onderbewuste zijn uitwerking heeft. Zo zal een zon in ram daadkrachtig optreden, maar als hij niet alert is, wordt hij door heftige twijfels overvallen. Omdat het onderbewuste altijd trager en ongecontroleerder (niet bewust) werkt, moet je het polaire teken primair altijd wat negatiever duiden. Niet omdat het dierenriemteken slecht is, want er bestaan geen slechte tekens, er bestaat alleen maar bewustzijn of afwezigheid van bewustzijn. In afwezigheid van bewustzijn sluipt al snel egocentrisme binnen. Louter en alleen omdat vanuit de evolutie gezien een mens een overlevingsdrift heeft.

In de situatie van Finland en Griekenland speelt dus het (negatieve) teken leeuw een belangrijke rol. De negatieve leeuw is egoïstisch en regelt de dingen vooral zo alsof hij de enige in de wereld is die belangrijk is. Dit beeld zetten nu Finland en Griekenland neer om zodoende de EU tot een duidelijker formulering te dwingen van hun doelstellingen. Namelijk gezamenlijkheid en een sociaal gevoel.

Het was grappig om te zien dat Rutte, als waterman zon, vrijdag in zijn reactie op dit nieuws uitgleed in zijn eigen watermanstreven en dat de negatieve leeuw toen om de hoek kwam. Hij zei in één enkele zin, dat wat Finland en Griekenland wil gaan doen, verwerpelijk is en dat hij nog wel eens wilde zien of de EU hiermee akkoord zou gaan. Mocht dat wel zo zijn, dan wilde hij ook zo’n soort constructie voor Nederland! Hier glijdt hij zelf uit in zijn watermanstreven. In aanvang zegt hij heel sociaal dat dit niet kan omdat het onethisch is, om direct daarna leeuwachtig ook een graantje te willen meepakken mocht het plan er toch doorkomen. Dit noem je nou opportunisme. Je bent sociaal en ethisch of je bent het niet! In beide gevallen raken de uiteinden elkaar en roepen op om keuzes eventueel te herformuleren waar het werkelijk omgaat. Om de zelfredzaamheid, of om een samenleving te creëren die rekening houdt met elkaar? Dit zijn ethische dilemma’s die eigenlijk het antwoord al in zich dragen. Met andere woorden: wat is de doelstelling van Europa: elkaar steunen of beter van elkaar worden?