Wilma ter Mull

Een van de kenmerken van de laatste decennia is, dat we alles wat om ons heen gebeurt willen kaderen in regels en willen beschrijven in een document (bureaucratie). Deze behoefte uit zich op vele terreinen. De overheid vindt deze regels noodzakelijk omdat ze op deze manier precies weten waar ze aan toe zijn. Je herkent een beeld kadert het en beschrijft de verschijnselen en je plakt er een etiket op. Vervolgens stel je voor de betreffende groep regels op en koopt dit af met een zak geld en: ‘klaar is Kees’! Je hoeft nu niet meer na te denken hoe je de mens behandelt want dit staat immers al beschreven…! Opvallend nu is, omdat het in de gezondheidszorg toch altijd om individuen gaat en niet over dingen zoals bij de ambtenaars’, dat er gezondheidstoestanden zijn die zich in principe niet laten omschrijven. Dit is ook wel logisch aangezien ieder mens een uniek wezen is. Een mens gaat nu eenmaal zijn eigen ontwikkelingsweg wat soms buiten het kader van de groep valt.

Een van de nieuw gekaderde ziektebeelden zijn de zogenaamde ‘meervoudig persoonlijkheidsstoornissen’ waar ondermeer het borderline syndroom onder valt. Het is een ziektebeeld dat vooral onder jongere mensen voorkomt. Hieronder beschrijf ik de kenmerken van deze ziekte zoals deze in het protocol zijn opgenomen:
Het DSM-IV (301.83) definieert de borderline-persoonlijkheidsstoornis als een aanhoudend patroon van instabiele interpersoonlijke relaties, een instabiel zelfbeeld, instabiele emoties en een sterke impulsiviteit. De stoornis uit zich in de vroege volwassenheid in verschillende situaties. De diagnose kan worden gesteld als sprake is van vijf of meer van de volgende situaties:

• De persoon probeert verwoed werkelijke of ingebeelde verlating te voorkomen.
• De persoon vertoont een patroon van instabiele en intense persoonlijke relaties, waarbij idealisatie en minachting elkaar afwisselen.
• De persoon heeft een identiteitsprobleem: een aanhoudend sterk instabiel zelfbeeld of een sterk negatieve eigenwaarde.
• De persoon is impulsief op minimaal twee terreinen die mogelijk zelfbeschadigend zijn (bijvoorbeeld met geld smijten, seks, drugs- of alcoholmisbruik, gevaarlijk rijden, te veel of te weinig eten).
• De persoon vertoont regelmatig suïcidaal of automutilerend gedrag (zelfbeschadigend gedrag) of dreigt hiermee.
• De persoon is affectief instabiel door wisselende stemmingen (bijvoorbeeld intense episoden van woede, irritatie of stress, die meestal enkele uren duren en zelden langer dan een paar dagen).
• De persoon heeft chronische gevoelens van leegheid.
• De persoon heeft intense woedeaanvallen of problemen om de woede te beheersen (bijvoorbeeld regelmatige driftbuien, aanhoudende woede of herhaaldelijke vechtpartijen).
• De persoon heeft door stress veroorzaakte paranoïde ideeën of ernstige dissociatieve verschijnselen.

Regelmatig komen er bij mij cliënten die in deze groep zijn gediagnosticeerd. Wanneer ik de horoscopen van deze mensen onderzoek valt op dat ik ook hierin een vast patroon zie. Het zijn veelal mensen die veel planeten in de laatste drie dierenriemtekens van de dierenriem hebben staan: Steenbok, Waterman en Vissen. Dit is overigens maar één van de verschijnselen. Ga nu niet allerlei mensen die een accent op deze tekens hebben liggen dit etiket opplakken want zo simpel ligt dit niet! Onder aan dit artikel zal ik de astrologische verschijnselen voor u puntsgewijs omschrijven maar ook die mogen niet klakkeloos ergens opgeplakt worden. Immers dan doen we hetzelfde wat de overheid nu ook doet.
De esoterische reden van dit relatief nieuw ziektebeeld ligt mijns inziens in het feit dat deze mensen in een korte tijd heel snel zijn gereïncarneerd. Door de versnelling van de tijd die volgens A.T. Mann plaatsvindt, zie hiervoor mijn vorige nieuwsbrief, leven er mensen die in een eeuw tijd enige incarnaties of pogingen tot incarnatie hebben meegemaakt. Ze hebben als het ware vele verschillende ervaringen opgedaan en hebben hier nog veel herinneringen aan.

Om een goed begrip van reïncarneren te krijgen is het goed om de volgende theorie van Professor Bernhard Lievegoed (antroposoof) op je in te laten werken:
Wanneer iemand overlijdt dan stijgt de ziel van de mens op in de kosmos en maakt een tijdloze reis langs de zeven traditionele planeten: Maan, Mercurius, Venus, Zon, Mars, Jupiter en Saturnus om vervolgens na de vaste sterrensfeer te gaan. In deze zeven sferen overziet de ziel alle terreinen die te maken hebben met de specifieke onderdelen van de planeet en bezint zich op hoe zij die gehanteerd heeft in het achter zich liggende leven. Het is als het ware of je een puzzel uit elkaar haalt en de aparte stukjes van het specifiek gebied daar achterlaat. Dan volgt de vaste sterrensfeer, deze vaste sterrensfeer is wat in de bijbel ‘de hemel of Gods troon’ wordt genoemd. De ziel legt daar verantwoording af aan de hoge kosmische wetten (God) en besluit dan terug te komen naar de aarde met nieuwe inzichten. De puzzel wordt op de terugweg door de planetensferen als het ware weer in elkaar gezet. De maansfeer is de eerste sfeer die de ziel aandoet na zijn dood, maar ook de laatste voordat zij weer gaat incarneren omdat de ziel na de vaste sterrensfeer weer terugreist naar de aarde in omgekeerde richting. In de omgekeerde richting doet de ziel inspiratie op in de planetensferen hoe het anders zou kunnen gecombineerd met het ‘puzzelstuk’ wat er nog ligt van de heenreis, om het maar populair uit te drukken.In de bijbel noemt men de maansfeer  ‘de hel of het vagevuur’. De kerk doet geloven dat je de hel zou kunnen ontlopen door vroom te leven, maar aangezien we hier op aarde allemaal fouten maken en niet schuldeloos blijven, zal iedereen een tijdje in de maansfeer blijven om zich te bezinnen op het leven dat komt of dat geëindigd is.

Omdat de boven beschreven ‘route’ in principe tijdloos is kan een ‘gedreven’ ziel als het ware snel door de sferen heen gaan en zichzelf niet de tijd gunnen om alles te verwerken. Dit maakt dat de ziel in extreme gevallen enkele dagen na het overlijden al weer incarneert en niet erg kritisch is in waar zij terechtkomt. Met alle gevolgen van dien. Ik stel het bij mijn cliënten altijd als volgt voor: je moet je voorstellen dat de jaren die tussen sterven en reïncarneren in zit net zo is als wanneer je in de winter de ijsvorming ziet ontstaan. Vriest het vele dagen dan is het ijs tussen water en de wereld dik en schiet je bij het schaatsen niet snel door het ijs heen. Is het dun ijs dan rij je zo in een wak. Het ijs is de metafoor voor de scheiding tussen vorige levens (water) en nu terwijl de lucht daarboven staat voor het gekozen leven en het water voor het onderbewuste/vorige levens. De schaatsers zijn wij die onze biografie volgen.
De mensen met persoonlijkheidsstoornissen hebben veel contact met het water wat onder het ijs zit, maar omdat niemand het tastbare water ziet door de ijsvorming ontstaat er spraakverwarring. Leer je het water kennen/vorige levens, dan kun je er beter mee omgaan! Dit valt me steeds meer op in mijn werk; zoek naar je afkomst en het inzicht word je geboden!

Hier onder nog de astrologische verschijnselen voor het borderline syndroom:

• Nadruk op de tekens: steenbok, waterman en vissen.
• Een nadruk op het veranderlijke kruis.
• Een vergrote kans bij een stand van de Zon, de Maan of de ascendant in de tekens tweelingen en maagd.
• Een sterke Mercurius die veel gespannen conflicten maakt
• Een maansknoophoroscoop die vooral planeten heeft staan aan de rechterkant van de horoscoop of om en nabij de descendant.
• Yodfiguren waar Mercurius in de punt staat en Uranus aan de basis
• Een conjunctie of gespannen aspect tussen Mercurius en Neptunus en of Uranus.