In de komende jaren verwacht men een sterke toename van de ziekte dementie/Alzheimer. Er worden hier verschillende verklaringen voor gegeven. Enerzijds wordt gezegd dat dit komt omdat de bevolking steeds ouder wordt (vergrijzing) en anderzijds dat de ziekte steeds jonger begint. Dit gegeven op zichzelf stemt tot nadenken. Kennelijk moet er dus indringend iets veranderen in het bewustzijn en heeft het niet alleen maar te maken met het zogenaamd slijten van de hersenen door ouderdom. Juist omdat de ziekte ook vroeger is gaan optreden. Er is ook een verschil tussen dementie en Alzheimer. Dementie komt veelal door verwoesting door bloedinkjes of het dichtslibben van de bloedvaten/vasculaire dementie. Alzheimer ontstaat door degeneratie van de hersenen door eiwitvorming, zogenaamde plaquevorming op de hersenen. In beide gevallen is er een degeneratieproces in gang gezet van de hersenen. De uitwerking is voor iedere dementie/Alzheimerpatiënt nogal verschillend. Het eindstadium is gemiddeld twee jaar na de gedragsverandering. Hier zijn echter uitzonderingen op. Mijn eigen moeder lijdt nu ruim negen jaar aan deze ziekte en is de langst wonende in het verpleegtehuis waar zij verblijft
Ruim tien jaar heb ik nu biografisch onderzoek gedaan naar mensen die deze ziekten kregen en het viel me op dat al mijn onderzochte cliënten één ding gemeen hadden. Er was ergens bij hen een niet opgelost obstakel in het familiecollectief ontstaan. Ook zag ik, dat in veel van deze mensen hun familie, personen zaten die al eerder in het familiecollectief geïncarneerd zijn geweest. In mijn nieuwe boek: ‘Dimensies achter het bewustzijn’ geef ik een uitgebreide biografisch beschrijving hoe dit tot stand komt en verloopt.
In mijn biografische werkwijze wil ik niet alleen naar het familiesysteem/collectief onderbewuste kijken, maar ook naar het persoonlijk karma wat de mens meeneemt als werkmodel uit vorige levens. Dit werkmodel is nodig om het bewustzijnsproces te verruimen. Met name nu we in het watermantijdperk leven, is het onze collectieve opdracht om ieder op zijn niveau hier wat mee te doen. Door je voorgeschiedenis te kennen, de feitelijke/biografie en de ongeziene/vorige levens, gaat dit stukken beter, is gebleken bij mijn cliënten.
Astrologisch gezien ontdekte ik dat Saturnus en de maansknopen veel informatie geven over je persoonlijke onderbewuste/vorige levens. Uranus die met Saturnus samen over het teken waterman heerst, heeft veel te maken met het collectief onderbewuste. Dit houdt in, de gebieden waar de ziel sociaal aan verbonden is. Dit kan zijn: familie, volk, ras, geloof, beroepsgroep enz. Door nu te kijken in de horoscoop hoe Saturnus en Uranus in aspect verbonden zijn, kun je informatie verkrijgen hoe de verhouding ligt tussen deze twee bewustzijnlagen. Omdat het hier om twee relatief langzaam lopende planeten gaat, moet je ook kijken naar de zogenaamde doorverbindingen. Zo kun je b.v. via Saturnus in aspect met andere planeten in de horoscoop toch nog bij Uranus uitkomen. Al deze planeten die daarvoor gebruikt worden geven aanvullende informatie over het proces. Iedere keer zijn er perioden dat Saturnus en Uranus langdurig een aspect aan de hemel maken. Zo hebben we dat recentelijk gehad eind 2008 en 2009 toen Saturnus een oppositie maakte met Uranus. Kinderen die toen zijn geboren zullen veel van dit nieuwe bewustzijnproces tussen eigen karma en collectief, actief gaan uitwerken in hun biografie. Uitgaand en ingaande aspecten geven nog weer een verfijndere informatie. Zo zal een ingaand aspect in de horoscoop diegene een gebeurtenis laten meemaken die hem/haar uitnodigt collectief en onderbewuste met elkaar te verenigen. Door nu de leeftijdklok door de horoscoop te raadplegen (progressie methodiek API-Instituut) kun je zien welke gebeurtenis daar aanvullende informatie over geeft. Een uitgaand aspect wil zeggen dat de ervaring al in een vorig leven bewust is geworden en relatief gemakkelijk kan worden geïntegreerd in het bewustzijn. Dit wat betreft het astrologisch technishe gedeelte van het verhaal.
Wat kun je nu actief doen om op deze ziekte te anticiperen? Ik kan daar kort en bondig een advies over geven. Ruim vooral je rommel op die in je collectief is ontstaan. Nogmaals dat zijn de groepen die ik hierboven noemde. Een van de belangrijkste is het familiecollectief. Ergens in het biografische verhaal van een dementerende is iets misgegaan op dit gebied. Ga ook als de ziekte is uitgebroken en onomkeerbaar lijkt het toch uitzoeken. Dit vooral omdat je in de manifeste fase van deze ziekte, – de ziekte heeft een voorstadium van zo’n acht jaar -, nog veel kunt doen aan het helen van het karma en het collectief. Het is bedroevend als je ziet hoe wij op dit moment met de dementerende mens omgaan. Mijn buurvrouw die recentelijk haar man heeft verloren aan deze ziekte, zei heel treffend: ‘Mensen in de gevangenis hebben het beter dan mensen die dementerend in een verpleegtehuis zitten’. Helaas ben ikzelf ervaringsdeskundige geworden en moet dit beeld onderschrijven. De opgaaf voor onze tijd is, om de blokkades in beide bewustzijnslagen op te heffen. Dit is mogelijk maar niet door middel van het steeds maar drogeren van de demente ouderen zoals zo veel gedaan wordt in verpleegtehuizen om zodoende het personeelstekort te maskeren. Aan de maatschappij de indringende opdracht om bewust te worden waar deze ziekte vandaan komt. Blijven we onze dementerende ouderen verwaarlozen, dan zit er een grote kans in dat we zelf deze ziekte ook krijgen. Het is als de slang die in zijn eigen staart bijt!
