Wilma ter Mull

Gisteren 3 november 2011 opende het journaal met de dood van een 37-jarige man die onnodig overleden is aan zijn verwondingen ten gevolge van zijn psychose. Deze zaak speelde in 2009 en is destijds afgekocht met twintig duizend euro zwijggeld. Artsen vonden opname van de man, niet nodig die in een psychiatrische instelling was opgenomen, hoewel de  man al wekenlang zwaargewond in een isoleercel zat. De man overleed na enige weken aan zijn verwondingen zonder dat er medische hulp werd geboden De inspecteur van de gezondheid aldaar, durfde met droge ogen te vertellen dat ze zich precies aan de regels en de gestelde procedures hebben gehouden en dat hen geen schuld trof. PvdA-Tweede Kamerlid Lea Bouwmeester vraagt een debat aan over de dood van deze zwaargewond psychiatrisch patiënt, die tot tien keer toe door het ziekenhuis in Deventer werd geweigerd. Het EO programma  De vijfde dag wist de hand te leggen op het dossier en zond gisterenavond er een reportage over uit.

Toen ik deze reportage zag, moest ik denken aan een gebeurtenis die ikzelf in datzelfde jaar meemaakte, op nog geen tien kilometer afstand van Deventer, maar dan in een andere zorginstelling en ziekenhuis.
Mijn moeder die dementerend is, viel door een verpleegfout van het verpleeghuis van het toilet. Omdat ze veel pijn had, wilden wij aan dat er een foto van haar heup werd gemaakt. Door onderbezetting van personeel had men in aanvang daar geen oren naar. Na enige dagen werd er een foto gemaakt met de mededeling vanuit het ziekenhuis dat de foto er wat versluierd uitzag en dat ze onder voorbehoud dachten dat haar heup niet gebroken was, maar dat we terug moesten komen als de pijn aanhield. De pijn bleef en mij werd gezegd door het verpleegtehuis dat mijn moeder een lage pijngrens had. Ik zei, ik ken mijn moeder en ik zie dat ze echt pijn heeft, toch wilde men daar niet naar luisteren. Tien dagen heb ik moeten worstelen met de arts van het verpleeghuis om het voor elkaar te krijgen om nog een controle foto te laten maken. Toen ik na een ordinaire ruzie eindelijk het voor elkaar kreeg dat er een tweede foto werd gemaakt, bleek dus dat mijn moeder toch een heupfractuur had en dagenlang met enorme pijn in bed heeft gelegen. Het ziekenhuis begreep niet waarom we niet eerder waren gekomen. Overigens heeft het ziekenhuis diezelfde dag nog de heup geopereerd dus de zorgvuldigheid van dit ziekenhuis (Zutphen) was prima in orde!  

Terug naar de cases die gisteren werd gepresenteerd. De man, Raymond geheten, was dus zevenendertig jaar oud en overleed aan zijn verwondingen op 9 augustus om 20.30 in het Deventer ziekenhuis [Bron De vijfde dag] . Hieronder toon ik de horoscoop van het overlijden.

Wat mij, iedere keer weer, verbaast het me dat een horoscoop van geboorte of overlijden zoveel informatie geeft. Ook in deze situatie. Toen de zus in de reportage van ‘De vijfde dag’ het hartverscheurende verhaal van haar broer vertelde, hij was een borderline patiënt, dacht ik meteen zijn ziekte heeft te maken met een disbalans tussen vorige leven(s) en het milieu waar hij in leven moet. Dit gegeven is onopgemerkte geheim achter psychisch lijden, recentelijk schreef ik hier een uitgebreid artikel over.
Om te beginnen wordt vermeld dat de Raymond 37 jaar oud was toen hij overleed. Dit wijst erop dat hij zijn maansknoop in zijn geboortehoroscoop in het teken waterman heeft staan en dat hij op het moment van overlijden net zijn tweede terugkeer van zijn maansknoop mee heeft gemaakt. In de overlijdenshoroscoop staat de maansknoop ook indringend conjunct op de ascendant en Uranus de heer van waterman maakt op het moment van bekendmaking daar een exact sextiel mee.
NB dit is altijd zo begin van het 37^ste jaar. Het is dan ook goed mogelijk dat zijn psychose van toen, daar alles mee te maken heeft gehad. Immers in deze periode komt er vanuit het onderbewuste een soort vraag naar boven: ‘lig ik voldoende op koers met mijn voorgeboortelijk besluit?’ Met andere woorden: een ieder krijgt wanneer hij het leven van de hogere regionen ontvangt (God) een opdracht om die te vervullen; en bij een terugkeer van de maanknoop op zijn geboortestand, wordt die vraag als het ware opnieuw gesteld aan de mens. In het 37^ste jaar ligt er vooral een accent over wat je daar over hebt gevoeld. Bij de eerste maansknoopterugkeer, in het 19^de levensjaar ligt het accent op het denken en in het 57^ste levensjaar op wat je tot stand hebt gebracht en het gevoel daarover.

Een globale betekenis van deze maansknoopstand in waterman is: dat verdrongen problematiek en misstanden uit het collectief onderbewuste ter discussie gesteld moeten worden. Immer Uranus heerst over waterman. Grappig in deze is, dat Andries Knevel een waterman Zon is en dit item oppakt in zijn programma.
NB meer dan een globale duiding van de maansknoopstand in waterman kun je niet maken omdat er geen geboortedatum bekend is, alleen een moment van sterven.

Wat zien we nu aan het moment van sterven? Uranus de planeet die Raymonds collectieve gebondenheid weergeeft op het moment van overlijden, staat in oppositie met Saturnus. Saturnus is de planeet die een zicht geeft op het persoonlijk onderbewuste/vorige levens. De Maan, de eerste planeet waar de ziel heen gaat nadat hij is overgegaan naar de geestelijke wereld staat conjunct deze oppositie. Dit wil zeggen dat de achterblijvers/collectief hier iets mee moet doen! De familie van Raymond geeft hier een eerste aanzet aan. Ook zien we, in het eerste huis een conjunctie tussen Jupiter en Neptunus staan deze maakt een inconjunct met Saturnus. Jupiter is de planeet die de levensfilosofie vertegenwoordigt en Neptunus is de planeet van het lijden maar ook van het christendom en spiritualiteit. De inconjunct is het aspect dat tot denken aanzet en de oppositie de planeet die de wil aanspreekt. De halfsextiel die er tussen Maan Uranus en Jupiter, Neptunus is, is een zogenaamd, klein denkaspect en heeft mercuriale eigenschappen. Een mercuriaal aspect wil vooral verbindingen leggen tussen deze twee inhouden  Met andere woorden Raymond, want het is zijn overlijdenshoroscoop, wil iets duidelijk maken over het lijden wat er heerst in onze samenleving/collectief zodat we het in ons denken en willen kunnen integreren. Hij wil met zijn hoger bewustzijn aandacht vragen voor de misstanden die wij hebben gecreëerd in de compassie naar de lijdende mensheid (Neptunus) toe. Als wij de lijdende mensheid, die worstelt met zijn taak die hij hier op aarde moet vervullen zo over het hoofd zien, moeten we dan niet iets in ons denken gaan veranderen?

Hartverscheurend in deze was dat de zus van Raymond dit  zo kernachtig uitsprak in het televisie programma: ‘mensen die zo geleerd zijn, waarom doen ze zo onmenselijk?!’ Dit is het slechtste voorbeeld van de ontwikkeling van alleen maar intellectueel bewustzijn. Jezus zei hierover: Voorwaar, Ik zeg u, in zoverre gij dit aan een van deze mijn minste broeders hebt gedaan, hebt gij het Mij gedaan.” (Math 25:40 NBG51).