Wilma ter Mull

Deze week werd in het programma labyrint van de VPRO een interessant onderwerp besproken, hoe je medicijnen die bijwerkingen hebben, kunt gebruiken voor genezing van andere ziekten. Als extreem voorbeeld werd aangehaald het middel Softenon. Dit was in aanvang een middel voor zwangere vrouwen die last hadden van ochtendmisselijkheid. Dit middel werd begin zestiger jaren in de handel gebracht en heeft een waar drama veroorzaakt. Vrouwen die dit middel hadden gebruikt kregen kinderen die maar half volgroeide ledematen hadden. Dit veroorzaakte, omdat het middel op het cruciale moment in de embryonale ontwikkeling van het kind werd toegediend, toen de bloedvaten werden gevormd, een vernauwing in de aderen waardoor het betreffende ledemaat waar deze aderen zich in bevonden, afstierven.

Vandaag de dag wordt dit middel gebruikt voor mensen die heftige bloedingen hebben omdat hun aderen te dun zijn en spontaan gaan bloeden, iets wat levengevaarlijk kan zijn. Ook ontdekte de wetenschapper Fabrizio Benedetti (neurofysioloog aan de universiteit van Turijn) de werking van het placebo-effect onder stressvolle omstandigheden. Benedetti leverde als eerste het bewijs dat het placebo-effect echt een chemische reactie teweeg brengt in de hersenen. Zo bleek bijvoorbeeld dat een medicijn dat voorgeschreven werd met een positief verhaal van de huisarts, beter werkte dan wanneer de nadruk gelegd werd op de negatieve bijwerkingen. Ook pillen waar helemaal geen chemische werking vanuit gaat, maar begeleid werden met een positief verhaal, hadden veelal een heel goede uitwerking. Een enorm interessant en baanbrekend onderzoek dat een andere kijk geeft op ziektes.
Wat mij vooral opviel en waar ik in het biografisch coachen van mensen ook altijd van uitga zijn twee dingen: ten eerste dat je altijd het polaire beeld van iets in je bewustzijn moet integreren. Ten tweede dat de innerlijke houding van iemand tegenover wat hem overkomt al de halve genezing is. Laat ik dit toelichten.
In het geval van het Softenondrama wordt de bijwerking die in de jaren desastreus zijn geweest, omgebogen naar iets positiefs. Althans voor mensen die passen bij de negatieve bijwerking van dit middel. De Romeinse keizer en filosoof Marcus Aurelius zei: ‘het kwade zal altijd weer het goede baren!’ en dat is een zeer wijze uitspraak; maar de vraag is hoe doe je dat?

Astrologisch gezien werk ik veel met het oppositionele beeld, wat ondermeer inhoud: goed en kwaad, licht en duister, bewust en onbewust maar ook met de tegenvoeters van bepaalde dierenriemtekens en planeten. Een ieder heeft dus altijd een oppositioneel teken waar zijn ego mee in verbinding staat. Je kunt dit teken vinden 180 graden verderop, bijvoorbeeld van de stand van je Zon maar dit kan ook een andere planeet of dierenriemteken  zijn wat prominent staat in je horoscoop. Dit is een methoden die niet zo wordt gebruikt bij collegae van mij. Wanneer je bijvoorbeeld een zon in ram hebt staan, kijk ik altijd waar je de weegschaal in jou (180 graden verderop dan ram), geen plaats of nauwelijks plaats heeft in je leven. Dit levert veelal verrassende resultaten op. Maar ook planeten hebben een zogenaamde oppositionele tegenvoeter. Ik noem ze hier even want voor de planeten ligt het iets ingewikkelder: Zon heeft als tegenvoeter Uranus. Maan/Saturnus, Mercurius/Jupiter, Venus/Mars, Mars/Venus, Jupiter/Mercurius Saturnus/Maan, Uranus/ Zon, Neptunus/Jupiter en Pluto staat op zichzelf omdat hij de kracht in zichzelf heeft om licht en duister door middel van het uitvergroten van dingen, zichzelf bewust te maken; vandaar dat Pluto meestal als zo destructief wordt ervaren. Echter in wezen is Pluto juist heel zuiverend.
Van nature heeft de mens dus de neiging om het tegenbeeld van iets niet te willen zien. Bijvoorbeeld als je gelukkig bent, wil je niet zien dat dit wellicht komt omdat je recentelijk heel ongelukkig was, maar ook wanneer je gelukkig bent, wil je je niet voorstellen dat je weer ongelukkig wordt; dit is een primaire reactie van ieder mens. Zo is dat ook met de planetenenergieën Als je bijvoorbeeld naar lang filosoferen (Jupiter) een eigen levensfilosofie hebt bepaald, dan moet je die via communicatie (Mercurius) deze overtuiging weer loslaten en ter discussie stellen. Dit kan zo intensief gedaan worden, dat het meer negatief Neptunusachtig karakter (te veel loslaten) krijgt. Op dat moment roept Jupiter, Neptunus weer tot de orde door terug te gaan naar de oorspronkelijke overtuiging die er was, dit met het verschil dat je heel veel wijzer bent geworden door de ervaring  en door de processen heen gaan.

Wat nu zo bijzonder van het hierboven beschreven wetenschappelijk onderzoek is, dat dit onderzoek, mijn visie van de polairen ondersteund. Ook het placebo-effect onderschrijft deze theorie, namelijk het positief openstaan voor wat op je levenspad/biografie wordt geplaatst ook al is dit in aanvang negatief.