Wilma ter Mull

Het was een grote teleurstelling dat Oranje zaterdag verloor maar de echte zware slag kwam eigenlijk pas woensdagavond en beroerde de collectieve ziel van Nederland diep, merkte ik in mijn omgeving. Ikzelf was door omstandigheden alleen thuis en keek alleen. Net op het moment dat het eerste doelpunt door Duitsland werd gemaakt, gaf mijn wasmachine de geest en heb het eerste doelpunt niet kunnen zien. De andere wel, maar toen was het leed al geschied. Ik heb dus de tijd niet kunnen klokken van het eerste doelpunt.

Wat grappig was, dat de wedstrijd  nog niet voorbij was of er twitterde een lolbroek het volgende: ‘De laatste x dat we ons land zo slecht verdedigd hebben zijn we 5 jaar bezet geweest’. De dag daarop hoorde je dat in de grote steden Duitse auto’s zijn verbrand, uit woede over onze nederlaag. Een nuchter mens denkt dan, hoe verzin je zoiets… Ook het bezoek aan Auschwitz voor de wedstrijd doet vermoeden dat er een diepe verbondenheid met de geschiedenis van WOII, nog springlevend is. Het is de verdienste van Bert Hellinger die de verbondenheid van het persoonlijk individu in contact met het collectief onbewuste bewust heeft gemaakt. Maar er is naast het collectief meer; het ingewikkelde is namelijk dat ons leven niet alleen bestaat uit de geschiedenis van onze familie, volk of anderszins groepering waar we tot behoren. Er is ook nog iets van individueel karma wat meegenomen wordt uit vorige levens. Deze zomer komt er een nieuw boek van me uit waar ik voor astrologen maar ook voor leken op dit gebied schrijf waar ik aantoon hoe je dit verschil in je eigen biografie kunt opsporen. Het boek heet: ‘Leven in verbinding’. Wie op de hoogte gehouden wil worden over het uitkomen van dit boek kan zich hier melden.

Wanneer je globaal gezien in de radix het verschil wilt opsporen tussen persoonlijk karma en collectieve verbondenheid aan de groep, dan kijk je naar de planeten Saturnus en Uranus met al zijn aspecten en de huizen waar het over heerst. Saturnus gaat over het persoonlijk karma en Uranus gaat over groepsverbonden processen. Het is niet toevallig dat nu uitgerekend Bert van Marwijk de bondscoach van het Oranjeteam zijn noordelijke maansknoop (= karmische opdracht voor het leven) in waterman staat, Uranus heerst hierover. Bert van Marwijk is geboren op 19 mei 1952. Zijn zon staat in een van de laatste graden van stier waar heel recentelijk Jupiter in conjunctie overheen trok. Dit lijkt op zichzelf veel belovend voor hem omdat Jupiter een geluksplaneet is, maar zo werk(te) het niet uit. Niet in de laatste plaats omdat zijn Zon vierkant zijn maansknopen staat. Overigens moet gezegd worden dat van Marwijk zich voorbeeldig sportief gedroeg na deze grote teleurstelling door keurig alle tegenstanders te gaan feliciteren.

Hoe werkt zoiets nu in het collectief onderbewuste?
In de Nederlandse horoscoop staat onze Uranus (= gevoel voor het collectief/geschiedenis, in de zevende graad van boogschutter en is retrograde wat inhoud dat wij als land ons steeds moeten bezinnen op onze (levens)overtuiging. Op het moment van de wedstrijden stond de noordelijke maansknoop vrijwel exact in conjunctie met deze Uranus. Esoterisch gezien wordt er dan gevraagd of we ons collectief willen bezinnen op waar de (levens)overtuiging ligt en moeten alle onbewuste oneerlijkheden aan het licht komen en dat zouden er op dit moment wel eens veel kunnen zijn. Nu is in de laatste twee decennia één van de grootste historische blunders opgespoord in de geschiedenis.  Er is aan het licht  gekomen, dat Nederland in de tweede wereldoorlog helemaal niet zo dapper is geweest in het verzet als oude geschiedenisboekjes doen geloven. Een recent uitgekomen boek van Ad van Liempt Joden jacht getuigd hiervan. Ik vermoed zelf dat de actie van het Oranjeteam om naar Auschwitz te gaan ook met dit soort verdrongen collectief onbewuste motieven te maken heeft. Een obstakel in het collectief onbewuste resulteert altijd in een overcompenseergedrag. De 5 mei- herdenkingen krijgt elk jaar meer aandacht. Nederland neigt er ook na om tot in het bijna overdrevene, stelling te  nemen in het Joods/Palestijns conflict en ook in het feit dat ritueel slachten moet kunnen.
Wanneer nu de collectief onbewuste vijand uit het verleden in beeld komt, ontstaat er een soort identiteitscrisis; en heb je dan net een coach die als karmische opdracht heeft het collectief onbewuste bloot te leggen dan werkt dit in zijn nadeel. Wellicht zou dat met een ander coach niet zo zijn gegaan.

Ik kan me voorstellen dat sommige lezers denken: ‘boeien, we hebben gewoon verloren en moeten ons verlies nemen omdat we de zwakste zijn’,  en eigenlijk is dat ook zo! Alleen de randverschijnselen van zogenaamde volksgrappen en vandalisme tegen Duitse auto’s bracht me op deze gedachte en moet als het ware het bewustzijn van de Nederlander opfrissen.