Wilma ter Mull

In de zomer van 1964 wandelde Peter Higgs door de Schotse Hooglanden en kreeg een soort bijzondere ervaring. Hij bedacht een verklaring voor de vraag waarom wij allemaal massa,  gewicht, hebben. Dat zou komen door een klein, elementair deeltje, dat later vernoemd werd naar Higgs. Kort samengevat houdt dit in dat door het higgsdeeltje de materie, substantie/zwaarte krijgt. Naar dit kleine deeltje was men opzoek om het ook op fysiek vlak te kunnen bewijzen. Gisteren, 4 juli om 9.00 in Geneve, maakte het CERN (onderzoekscentrum) contact met de wereld om haar ontdekking te delen met de wereld.

Hieronder toon ik twee horoscopen. De eerste van het moment van het contact maken met de wereld over deze mededeling. De tweede is de daghoroscoop van Peter Higgs zelf, gecombineerd met de horoscoop van de bekendmaking. Higgs die op hoge leeftijd het bewijs voor zijn hypothese mee mocht maken!

De ascendant staat in het teken leeuw, waar de Zon over heerst. De Zon zelf staat in het mysterieuze teken kreeft en staat in het elfde (wetenschappelijk) huis en maakt een oppositie met Pluto en de Maan in het teken steenbok. Onze afkomst valt archetypisch gezien onder het teken kreeft.  Steenbok is het laatste aarde teken in de dierenriem. Dit is wel symbolisch als je met dit deeltje objectief aan kunt aantonen dat deze verbinding de zwaartekracht op de aarde bepaald. Terwijl ik dit neerschrijf, krijg ik bij het woord ‘verbinding’ neer te schrijven de associatie met Mercurius. Zo werkt dat meestal bij mij…! Oftewel dit deeltje verbindt iets met elkaar wat we nog niet wisten.
Het zou overigens goed kunnen zijn dat de conferentie van CERN zijn belangrijkste moment van de mededeling daarover, dan ook meemaakte toen het teken maagd over de ascendant liep en waar Mercurius de heerschappij over heeft. Helaas kan ik dit niet bewijzen, want er werd niet bekend gemaakt wanneer de tijd is geklokt van de officiële uitspraak. NB. Als iemand dat toevallig weet, mag hij/zij dit bij me melden.

Afgezien van deze overpeinzing is er een belangrijke constellatie ingaand op dat moment dat daar ook op wijst, te weten: Mercurius driehoek Uranus (planeet van de wetenschap) sextiel Venus conjunct Jupiter conjunct zuidelijke maansknoop sextiel Mercurius. Naast dat Saturnus gezien wordt als archetype van het aardeprincipe draagt Venus dit archetype ook, maar dan alleen meer in de harmoniserende zin. De aarde krijgt in het archetype van Steenbok meer (emotionele) weerstanden (zwaarte). Jupiter verwijst naar verworven wijsheid. En de zuidelijke maansknoop naar de wortels van onze afkomst. Dit alles vindt plaats in het tiende, openbare huis, van de horoscoop. Ook dit klopt symbolisch goed. Deze driehoek wordt in het API-instituut een kleine talenten driehoek genoemd. Er is ook nog een grote talenten driehoek aanwezig tussen Mercurius driehoek Uranus driehoek Noordelijke maansknoop. De duiding hiervan is dat er nog een onbewuste opdracht, noem het met de grote woorden, ‘karmische opdracht’/ noordelijke maansknoop ligt opgeslagen in deze ontdekking; het bewijst dat er nog iets onderbelicht is gebleven wat in het bewustzijn van de aanwezigen gewekt moet worden. Maar, er is nog meer, er is ook een vrij krachtige yodfiguur aanwezig die te maken heeft met een onderdeel van deze grote talenten driehoek. Het betreft: Mercurius in twaalf (verborgen gebied) inconjunct Pluto in vijf, inconjunct Venus, Jupiter, zuidelijke maansknoop. Een yodfiguur is een aspect dat wijst op een verdrongen talent, maar ook op een soort patstelling. Oftewel je kunt met dit gegeven niet voor of achteruit als je niet een onbewust denkpatroon weet te doorbreken. Ik dacht dit gisteren al vanuit wetenschappelijke kringen waar te nemen in de woorden: ‘Het is een doorbraak dat we nu het bewijsbaar hebben kunnen maken, maar wat moeten we er verder mee?!’

Ik heb daar zelf diep over nagedacht, voor zover mijn intelligentie dat toelaat. 😉 Ik kwam tot de volgende overpeinzing, mede door de horoscoop van het moment te bekijken.
Kennelijk is dit gevonden deeltje het allerkleinste fysiek tastbare deeltje dat verbinding bewijst tussen de materie die leidt tot zwaartekracht, of te wel in spirituele taal uitgedrukt, we hebben bewezen dat de higgsdeeltje/geest verbindend werkt op de materie en daar zijn zwaarte aan ontleed en we kunnen dit nu wetenschappelijk fysiek aantonen. Dat we nu op dit moment, – in het  belangrijke jaar 2012 -, dit constateren, houdt in dat we klaar zijn met het fenomeen alles fysiek/materieel te willen bewijzen. Hierin is een soort eindpunt bereikt. Je kunt net als bij het ‘Droste-vrouwtje effect’, nog kleiner willen gaan waarnemen in de materie, maar verlies je dan niet in de materie terwijl de geest het gewicht aan dingen moet gaan geven?! Het gaat er nu om deze wetenschap in de geest te implementeren en dat zou wel eens de betekenis van het yodfiguur kunnen zijn. Juist omdat Pluto de basisplaneet van het Yodfiguur is. Pluto wil namelijk breken met oude niet meer werkende processen en schoont deze op. Het is niet toevallig dat ook nu op dit moment Neptunus (retrograde) in zijn eigen teken vissen loopt. Neptunus is in hoogste instantie de planeet die alles met alles verbindt. Wanneer we dit nieuwe bewustzijn, ook in de wetenschap voor elkaar kunnen krijgen, dan breekt er een betere tijd aan!

Prachtig is verder nog te zien dat Higgs zijn Uranus een vrij exacte conjunctie maakt met zichzelf. Dit wijst erop dat deze bevestiging van zijn hypothetische veronderstellend helend kan werken op de collectieve wetenschappelijke gemeenschap waar dit higgsdeeltje fysiek ontdekt is.