Nederland was nog nooit zo collectief verbonden over het gaan stemmen als tijdens de laatste campagne dagen. Het was wel mooi dat het dagblad Trouw een artikel schreef hoe het persoonlijke in de politiek binnen was getreden. Ook Samsom die zijn geheel persoonlijke levensverhaal vertelde over zijn gehandicapte kind maakte dat de politiek ging leven. Opvallend is dat de partijen van het midden, op D66 na, allemaal hebben moeten inleveren aan kiezers. Dit is een opmerkelijk verschijnsel.
Nu de twee grootste partijen, de vertegenwoordigers van de rechterzijde en linkerzijde, vrijwel even groot zijn, kunnen ze samen een regering vormen en hebben daar in principe geen andere partij meer voor nodig (80 zetels). Het lijkt nu ‘appeltje, eitje’, maar toch is dit niet zo. Door de sterke groei van de uitersten die moeten gaan beslissen waar er bezuinigd wordt, is deze uitkomst een stille getuige van de grimmige strijd die in de toekomst nog komen gaat. De middenpartijen die meestal de ethische kwesties aan de orde stelt, zullen nu vrijwel niet meer vertegenwoordigd zijn in het volgende kabinet. Alle partijen op D66 na, hebben ingeleverd aan zetels. Of liever gezegd: men heeft deze partijen strikt gezien niet meer nodig omdat het gevecht tussen bezitters en niet bezitters genoeg aan elkaars strijd hebben, zich manifesterend in 80 zetels. Persoonlijk vind ik dit een zorgelijke ontwikkeling, maar dat terzijde. Het meest zorgelijk is wel, dat de Nederlander totaal niet bezig is met milieu en gezondheid en ethische kwesties. Zoals Marianne Thieme zo treffend zei in een debat: ‘wanneer gaan we eens praten over gezond leven om de ziektekosten naar beneden te krijgen? Dat is zinniger dan speculeren over het stijgen van zorgkosten.’ Ook ethische kwesties als donorregistratie, doorbehandelen van oude mensen bij ongeneeslijke ziekten e.d. onderwerpen die de middenpartijen vaak op de agenda zetten, worden nu in de kiem gesmoord omdat dit geluid min of meer verstomd is door de overmacht aan polariserende partijen.
Het zou allemaal net iets anders kunnen hebben gelegen als de PvdA de grootste zou zijn geworden. In dat geval zouden de machtsverhoudingen naar een meer socialer uitgangspunt, in Nederland duidelijker zijn geworden. Nu is het allemaal wel veel van hetzelfde. Zo schrijft Johannes Witteveen in een artikel in de NRC naar aanleiding van zijn nieuwe autobiografie, dat de VVD te veel naar rechts is opgeschoven. Een opvallende uitspraak voor een oud VVD-er De krachten bundelen zich op dit moment in de uitersten, waar het egocentrisme van zowel links als rechts de boventoon in voert. De nuance van het midden ontbreekt.
Astrologisch gezien is dit wel te verklaren nu Pluto al enige tijd op de descendant van de Nederlandse horoscoop staat (5 graden steenbok). Wanneer Pluto een punt aanraakt, in dit geval het punt van de ontmoeting met de medemens, de descendant, probeert deze energie van Pluto de onderste steen boven te halen om bloot te leggen welke motieven er spelen in het omgaan met de medemens. In dit geval wijst dit vooral op de zorg van het eigen belang ten opzichte van de naasten. Dit is ook de reden dat deze verkiezingsstrijd in het teken stond van het persoonlijke in de politiek, zoals Trouw zo goed verwoordde in hun artikel.
Wanneer ik naar het leeftijdspunt in Rutte zijn horoscoop kijk, vermoed ik overigens niet dat hij de rit van vier jaar uit zal zitten, hoe graag we dit allemaal ook zouden willen. Astrologisch gezien lijkt het me niet waarschijnlijk. Een naderende oppositie leeftijdspunt Mars (november 2014) geeft in zijn persoonlijk leven problemen in machtsverhoudingen. Dit idee wordt nog versterkt door de horoscoop van de absolute uitslag van de verkiezingen. De ascendant staat daar in de 2de graad van het teken leeuw. Dit duidt volgens de uurhoekastrologie waar deze horoscoop in principe onder valt, erop dat één en ander nog niet voldoende tot ontplooiing is gekomen. Onder toon ik hem: [Bron NRC]
Nu is Rutte nog bezig met zijn overwinning die uitgedrukt wordt door de primaire progressie tussen Jupiter conjunct ascendant. Een aspect dat in november van dit jaar 2012 vol wordt. Het nadeel van dit aspect is, wanneer het alleen maar gaat om de overwinning (Jupiter) van het zelf (ascendant) en niet over de gebieden waar de planeten hun heerschappij over hebben, dat dit tot een te grote overmoed leidt, die zorgvuldigheid in de weg kan staan. We zullen zien of dit zo werkt.
