Wilma ter Mull

Op mijn dagelijkse weg naar het verpleeghuis waar mijn echtgenoot verpleegd wordt, kom ik langs een huisje dat me al tijdenlang intrigeert. Het zijn de zogenaamde rijtjeshuizen die allemaal een piepklein voortuintje hebben. Vrijwel iedereen in de rij heeft dat kleine tuintje betegeld, echter één daarvan springt in het oog omdat het volstaat met allerlei mooie bloeiende planten en struiken. Een echte wilde, maar toch wel georganiseerde tuin. De eigenaar heeft op een bepaalde manier kans gezien er een soort geheimzinnig tuintje van te maken; een opvallend fenomeen voor zo'n klein stukje grond. Nu het warme dagen zijn geweest, zag ik voor het eerst de bewoners van dit huisje in de tuin. Ze toonden me een beeld dat schilderachtig, anekdotisch aandeed.

Een oude islamitisch man, met een indrukwekkende buik en een lange baard gestoken in islamitische outfit, zat een pijpje te roken op een houten bankje en keek naar zijn arbeidende vrouw. De vrouw, geheel gekleed in traditionele kleding inclusief boerka, was onder het toeziend oog van de heer des huizes bezig met wieden en snoeien. Ze leek niet ongelukkig, maar hield haar man wel steeds oplettend in het oog of haar werk wel zijn goedkeuring kon wegdragen.

Toen ik een dag later hetzelfde beeld aanschouwde, kreeg ik de neiging om vriendelijk tegen de man te zeggen: 'zou je ook niet eens meehelpen?', maar ja dat is westers assertief gedrag van mij… 🙂 Aan het eind van de week aanschouwde ik weer dit zelfde beeld. Ik kon echter geen vooruitgang waarnemen in het resultaat van de tuin. Hield het soms de vrouw, niet jong overigens meer, van de straat?! Toen ik die derde keer dit beeld aanschouwde, kwamen opeens twee woorden in me op: 'gestold dogma'. Weet niet waarom, maar soms bekruipt me gewoon een bepaalde kernachtige zin die dan in mijn bewustzijn verstrekkend gevolg heeft.  Als ik in zo'n soort overpeinzing zit, probeer ik altijd de betreffende woorden – in dit geval vooral het woord 'dogma' –  te vangen in een planetenproces om zodoende inzicht te krijgen in mijn waarneming.

Wanneer je in het dikke boek Heerscherschappen  (Hajo Geurink) een soort verklarend woordenboek voor astrologen zoekt naar het woord dogma, krijg je maar één enkele planeet als suggestie en dat is Saturnus. Synchroon aan deze waarneming las ik de biografie van Nelson Mandela en werd ik opnieuw getroffen hoe eigenlijk elke willekeurige cultuur/land/continent die zich uitgesproken manifesteert, geregeerd wordt door één of ander verkapt visie/dogma.

In de huidige tijd waar het watermantijdperk zich steeds duidelijker gaat manifesteren, is het denk ik erg belangrijk om op zoek te gaan naar waar je eigen verborgen dogma's liggen. Niet in de laatste plaats omdat Saturnus ook een heerschappij heeft in het watermanteken en tot september 2015 Saturnus in nauw contact staat met Pluto. De werking van Pluto wil in hoogste instantie elke vorm van fanatisme bewust maken; niet goedschiks, dan kwaadschiks. Ik spreek hier overigens heel bewust van verborgen dogma's omdat de extreme dogma's allemaal algemeen bekend zijn. Om maar wat willekeurige richtingen te noemen: de Taliban met zijn sharia, de streng religieuzen de zogenaamde bijbelbelt, orthodoxe joden, homohaat, rassendiscriminatie, kortom alles wat zich onderscheidt in welk soort van fanatisme dan ook. NB fanatisme valt overigens onder Uranus, de hoofdheerser van waterman.

Slaan we nu de Van Dale er op na, dan is de omschrijving van dogma vastomlijnde, aan geen discussie meer onderhevige leerstelling. Dit alles zo bedenkend valt het op dat alle bureaucratische regeltjes in Nederland ook heel gemakkelijk een dogma op zichzelf kunnen worden. Maar interessanter is waar we ons eigen persoonlijk dogma ontwikkelen.  De stand van Saturnus in de horoscoop kan je op het spoor zetten. Ikzelf heb in mijn horoscoop Saturnus conjunct Mercurius in weegschaal in het eerste huis vierkant Uranus in tien staan, en betrap me zelf er vaak op dat ik een dogma heb ontwikkeld in de visie dat relaties met praten te beïnvloeden zijn. Het gesprek is voor mij heilig maar ik kan daar gemakkelijk dwangmatig in worden zodat ik het woord heiliger vind dan het gevoel.

Nelson Mandela heeft bijvoorbeeld ook een conjunctie tussen Saturnus en Mercurius, maar dan in het teken leeuw in het negende huis. Deze twee maken een sextiel met Mars, wat erop wijst dat hij zijn overtuiging met veel kracht (leeuw) op een jupiterachtige manier brengt en dit ook nog in daden (Mars) heeft kunnen omzetten. Dit zijn maar een paar voorbeelden. In een volgend artikel wil ik dit thema dogma nog verder uitwerken en de algemeen verborgen dogma's onder de aandacht brengen.

Wordt vervolgd.