Het laatste decennia is het een vertrouwd beeld om de hardlopende mens langs elke straat te vinden. Of het nu morgen, middag of laat in de avond is, je ziet elke dag wel een hardlopend iemand op de straat. Ook op de sportschool die ik zelf ook een paar keer per week bezoek, is druk bezet met mensen die bewegen willen. Het vreemde is alleen, als je dit beeld goed op je in laat werken dat elke hardloper op weg is zonder een gericht doel te hebben. Als iets doelloos is, dan is het een beweging die in hoogste instantie verstard is en dan heb je heel vaak zonder het te weten met één of ander dwangmatig dogma te maken. Nu Saturnus en Pluto in elkaars teken lopen (receptie), nemen deze dwangmatige processen toe in onze samenleving. Louter en alleen om bewust te worden van onze behoefte aan controle.
Omdat ikzelf ook mee doe aan deze dwangmatige bezigheden, vroeg ik me laatst af waarom ik zelf de sportschool bezoek? Het antwoord was: gewoon omdat ik me dan minder onrustig voel. In mijn werk wat veelal zittend en niet (fysiek) handelend verloopt, hoor ik veel van de problemen van een ander en kan daadwerkelijk weinig uitrichten. Een advies is namelijk een hulpmiddel geen doel op zichzelf. Wanneer nu een gedachte/visie ontwikkeld wordt, wil de mens van nature vanuit de wet van de drieledigheid van de mens, – het denken, voelen en willen -, graag iets in beweging zetten. Gedachten zijn in principe niets als één en ander niet doorvoeld wordt en in handelen wordt omgezet.
Nu is het zo dat vanuit ons onderbewuste/Saturnus er veel zaken aanwezig zijn die niet verwerkt zijn en alsnog op een oplossing liggen te wachten. In het onderbewuste liggen herinneringen aan niet verwerkte situaties in dit leven, maar ook uit vorige levens.
Rudolf Steiner sprak aan het begin van de vorige eeuw uit, dat na 1933 iedereen toegang zou hebben tot een ander bewustzijnsniveau. Dit andere bewustzijnsniveau bevat ook de herinneringen aan vorige levens. Dit wil dus zeggen dat iedereen min of meer contact heeft met beelden uit vorige levens. Het kan bewustzijnsverruimend zijn, maar het kan ook angstig en dwangmatig maken. Wanneer nu de herinneringen vlak onder de oppervlakte van het bewustzijn liggen, dan kun je last hebben van veel onrust. Je ziet dit ondermeer in het ziektebeeld ADHD en ADD. NB. Lees ook dit Autisme is bijvoorbeeld een ziekte waar de ziel zich meer terugtrekt in de eigen gefocuste binnenwereld. Borderline is de chaos van het steeds contact hebben met allerlei verschillende incarnaties die je niet in één bewustzijn kan integreren. Ga je nu bewegen, dan zet je alle niet gerichte actie in een neutraal (autonome) gegeven om. Het lastige er van is echter dat doordat alles min of meer onbewust gebeurt, je te weinig weet waar je mee bezig bent. Het werkt dan als het ware als een soort pijnstiller.
Een cliënt van mij die haar Zon in waterman heeft staan, sprak eens tegen me uit: 'wat zou het fijn zijn dat wanneer die mensen die in de sportschool op al die apparaten bezig zijn, energie zouden opwekken die teruggegeven kon worden aan de elektriciteitscentrale, dan diende het nog ergens voor'. Wellicht een idee voor i
noverende technici in de toekomst..? In ieder geval vond ik het een erg originele suggestie.
Een ander punt waarom mensen graag willen bewegen heeft te maken met het onrustbarend toenemen van het overgewicht. Elk jaar komen er meer mensen bij die aan ernstig overgewicht lijden. Ook overgewicht vertoont trekken van dogma. Kijk je in het boek Heerscherschappen Hajo Geurink bij gewicht dan staat Saturnus genoteerd. Overgewicht wordt astrologisch gezien onderverdeeld bij Jupiter, de voorliggende planeet van Saturnus. Wanneer ervaringen niet verwerkt worden dan kunnen ze in het gevoel blijven hangen. Als een ervaring gevoelsmatig blijft hangen en niet in een wilsdaad wordt omgezet, dan zien we vaak dat het zich vast zet in het fysiek. De zogenaamde vreetbuien van mensen die lijden aan ziekelijke Obesitas zijn een poging van de psyche om zichzelf gevoelsmatig gerust te stellen zoals de sportverdwaasde mens een verwoede poging doet om via doelloze beweging de wil aan te sporen. Beide vormen zijn niet fout of slecht maar een uitnodiging om beelden die je hinderen in je bewustzijn te integreren. Het kennen van je persoonlijk en collectief onderbewuste kan helend hierop werken.
Wat ik zelf altijd probeer te doen als ik in de sportschool bezig ben is, te mediteren over alles wat ik niet heb kunnen oplossen in de periode die achter me ligt. Door middel van dit visualiseren, maak ik de beweging zinvoller en werk ik op een objectieve manier toch aan een oplossing. Lynne McTaggart schrijfster van Het Veld en Het intentie experiment beschrijft hoe zinvol dit kan werken. Op die manier kan doelloos bewegen getransformeerd worden naar meditatie en hoeft het dogma geen kans te krijgen. Het dogma in de sport levert namelijk alleen maar fanatici die uiteindelijk in de agressie kunnen ontaarden.
Hoe herken je nu eventuele verkapte dogma's in bewegen en overgewicht. Je kijkt bij het bewegen naar Mercurius en Mars of deze een aspect maken met Saturnus. Afhankelijk of de aspecten rood/wil, groen/denken, blauw/vorm (API-instituut) zijn zal de verbinding zijn tot dat gebied. De plaatsing in de maansknoophoroscoop, geeft zicht op hoe het verdrongen gebied in elkaar zit. Bij overgewicht kijk je vooral hoe Venus en Jupiter tot Saturnus verhouden. Nu is het niet zo dat als er aspecten zijn dat er dan ook een dogma aanwezig is. Een horoscoop is een methodiek waar je neiging tot harmonie en disharmonie in de biografie kan opsporen. De maansknoophoroscoop is een blauwdruk van alle onbewuste motieven. In mijn driejarige online-cursus wordt de theorie hiervan allemaal besproken.
Wordt vervolgd
