Wilma ter Mull

Op 15 maart 2011 begon de burgeroorlog in Irak tussen de democratische oppositie, achtergestelde verarmde provinciale soennieten en politieke islamisten, salafisten en andere radicaal-soennitische strijders. Dit werd de zogenaamde Arabische lente genoemd en net zoals in Libië verwachte men vooral nieuwe democratie. Maar hoe wil je democratie bedrijven als  alle partijen nog vanuit een eeuwenoude  middeleeuwse traditie het oog om oog tand om tand principe hanteren?

Op 21 augustus 2013  kwam de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties in een speciale zitting bijeen na een zwaar bombardement op voorsteden van de hoofdstad Damascus, waarbij chemische wapens waren gebruikt. De Syrische autoriteiten ontkenden hieraan schuldig te zijn. De oppositie sprak van meer dan duizend doden. Op 26 augustus, op hun eerste werkdag , werden de inspecteurs van de Verenigde Naties, die de taak hadden vast te stellen of inderdaad chemische wapens gebruikt waren, beschoten door sluipschutters. De VN dienden een klacht in bij de Syrische regering en bij de oppositie. 28 augustus zei de NAVO-secretaris-generaal Rasmussen, dat verschillende bronnen erop wezen dat het Syrische regime verantwoordelijk was voor het gebruik van de chemische wapens. De Amerikaanse en de Franse regering waren daar zeer al stellig over. Andere Westerse landen, waaronder Nederland, maar vooral Rusland en China zeiden dat eerst de uitslagen van de proeven uitgevoerd door de inspecteurs van de Verenigde Naties moesten afgewacht. [Einde citaat Wikipedia Syrische burgeroorlog].

Het duivelsdilemma waar nu de VN voor staat is: aanvallen of niet? Wanneer je naar de horoscopen kijkt van het land Syrië dan valt daar wel iets over te zeggen. Helaas ben ik niet in het bezit van een geboortehoroscoop van Assad. De horoscoop van Syrië is het tijdstip van de onafhankelijkheid van dit land. Onder toon ik beide horoscopen.

Op het moment dat er chemische wapens werden gebruikt liep Pluto retrograde conjunct over de Zon van Syrië in het derde huis nabij het IC. Het derde huis geeft alle primaire volksrichtingen aan in een land en de eventuele spraakverwarring die hieromtrent ontstaan kan.  Nu Pluto hier zijn licht over laat schijnen is het alsof iedereen tot achter de komma zijn macht/gelijk wil halen en alles op alles zet om de macht te krijgen. Deze conjunctie is al een tijd actueel  vanaf maart 2012 en zal nog een tijd voortduren. Het hele najaar kan nog spannend worden als op 21 september Pluto van richting gaat veranderen en recht gaat lopen en opnieuw een exacte conjunctie maakt met de Zon. Omdat in de horoscoop van Syrië de Zon betrokken is in een zogenaamd yodfiguur tussen Mars en Uranus sextiel Pluto conjunct de maansknopen, hebben ze een enorme opgaaf aan deze transit Pluto conjunct de Zon. Alles, maar dan ook alles, wordt overhoop gehaald om de inhaalslag naar democratie te maken; niet in de laatste plaats omdat Mars conjunct Uranus staat in het  achtste huis. Dit wijst regelrecht naar revolutie. Dood en ellende leiden uiteindelijk naar democratie en de vraag is kan de VN hierin wel interveniëren?  Het is heel logisch dat vanuit de westerse beschaving een wens bestaat om in te grijpen wanneer je al dat enorme lijden ziet, maar ik vermoed dat dit totaal geen zin heeft.

Eigenlijk is het vanaf het moment dat Uranus aan de hemel een oppositie maakte met de Neptunus van Syrië erg grimmig geworden in de collectieve volksziel van dit land. Omdat één van de archetypes van Neptunus slachtofferschap is, maar ook het Christendom, wil dit aspect zeggen dat de collectieve  volksziel  zich uiteen zet met lijden maar ook met de (christelijke) beschaving als zodanig. Met het ontstaan van het christendom is er namelijk bewustzijn ontstaan voor het lijden van een ander. In het collectief van Syrië is daar nog weinig bewustzijn voor omdat ieder het vanuit zijn eigen standpunt bekijkt. Helaas heeft de ervaring geleerd in Irak maar ook in ander minder ontwikkelde landen,  dat elk land/collectief zijn of haar eigen vrijheid moet bevechten en een vorm moet vinden voor hoe dit vorm zal krijgen. Het sprak me wel aan wat zaterdag Harald Doornbos in de Volkskrant schreef. Zijn conclusie op de toestand van nu is: 'Als het Westen te weinig bombardeert, wint Assad. Als er te veel wordt gebombardeerd breken rebellen door de linies en gaan er vele duizenden mensen dood tijdens wraakacties terwijl het land een Al-Qaeda bastion wordt. En als we afzien van militaire interventie dan gaat de Syrië-oorlog waarschijnlijk nog jaren door. Dit zijn allemaal weinig aantrekkelijk scenario's. [..] Alleen wanneer het Westen haar militaire macht zo doseert dat EN Assad naar Geneve komt EN de rebellen geen wraakaanvallen kunnen uitvoeren, zou militair ingrijpen wellicht zin kunnen hebben. De vraag is of zoiets realistisch is zonder grondtroepen.' Ook uit deze visie van Doornbos, spreekt een absolute machteloosheid voor de omstanders die enerzijds het enorme leed zien, maar diep in hun hart moeten toegeven dat ingrijpen eigenlijk geen zin heeft. We hebben dit tien jaar geleden al eens meegemaakt in Irak. Opvallend vind ik steeds dat Duitsland tien jaar geleden  en ook nu weer als eerste meedelen dat ze geen toestemming zullen geven. Kennelijk heeft Duitsland veel geleerd van haar foute rol in WOII. Omdat in deze horoscoop Mars de heerser is van de descendant, welk vijanden maar ook inmenging van buitenaf weergeeft,  conjunct staat met Uranus in het achtste huis, is er een grote behoefte in de wereld om met deze burgeroorlog te bemoeien door middel van oorlog (achtste huis).  Rechtovereind blijft staan dat het westen, hoe dan ook, met lede ogen moet aanzien dat er enorm wordt geleden,het maakt daarbij niet uit of ze ingrijpen of niet. In het ergste geval duurt het conflict door totdat Neptunus voorbij de Maan in de horoscoop van Syrë is (2020). De Maan is namelijk heerser van het tiende huis, die de regering van een land vertegenwoordigt.  

Nog kort even naar de daghoroscoop van Assad kijkend, daar valt op dat Mars conjunct Neptunus staat, wat kan inhouden dat hij via het wrede handelen bewustzijn voor het lijden ontwikkelt.  Het resultaat er van is afhankelijk van de keuze die hij daarin maken gaat; dit heeft te maken met de de menselijke vrijheid.  Het merkwaardige is dat het land Syrië waar hij over regeert een conjunctie heeft tussen Mars en Uranus en in een yodfiguur heeft staan. Dit duidt erop dat er een subtiele verbinding bestaat tussen daadkracht, lijden en collectief.

Op zaterdag 31 augustus verraste Obama door bekend te maken dat hij eerst overleg wilde met het congres voordat hij tot de aanval over wilde gaan. Dit is een gewaagde zet, maar wel heel kenmerkend voor zijn waterman ascendant. Het collectief mag nu beslissen wat ze willen. Deze daad wordt uitgelegd met name door Israël als wankelmoedig gedrag maar is in wezen precies wat in deze strijd moet gebeuren, namelijk: luisteren wat er vanuit het collectief gewild wordt.  Pas op zijn vroegst 9 september wanneer het congres terugkomt van zomerreces wordt een definitieve beslissing verwacht.