Ik mag altijd graag naar het programma Eén op één kijken dat van maandag tot en met donderdag gepresenteerd wordt door Sven Kockelman en Eva Jinek. Gisterenavond 2 april 14 voerde Sven Kockelman een gesprek met Gerard Aalders, een verwoede republikein die als onderwerp heeft prins Bernhards zijn wandaden in de bekendheid te brengen. Dit zijn er vele, zo blijkt steeds weer. Aalders heeft er zijn levensopdracht van gemaakt. In zijn nieuwe boek Niets was wat het leek beschrijft hij de inhaligheid van de Prins en hoeveel dit de belastingbetaler wel gekost heeft. Zo zou Bernhard al de lintjes die hij ooit doorgeknipt heeft laten betalen (bedrag is niet bekend) Ook vond Aalders in de declaraties van Bernhard een post van één cent voor een verstuurde brief die onvoldoende gefrankeerd was.
Intrigerend is om te zien hoe vanuit het volk/collectief iemand wederom opstaat om een boekje open te doen over Prins Bernhards wandaden, terwijl daarnaast er een onverwoestbare Oranjegezindheid blijft bestaan. Sven Kockelman stelde op het laatst van het gesprek de vraag: 'heeft Prins Bernhard dan niets goeds gedaan?'. Waarop Aalders het zogenaamde wenselijk gedrag vertoont en zegt dat hij 'charmant' was. Je merkt dan dat hij het liefst zou zeggen: 'nee', maar dat de ervaring hem heeft geleerd dat dit ten koste gaat van zijn eigen geloofwaardigheid; immers iedere notoire slechterik heeft wel goede kanten. De ministers-presidenten, vanaf Drees tot Wim Kok, zouden de verkwisting van belastinggeld steeds oogluikend hebben toegestaan, aldus Aalders.
In wezen vertelt de schrijver niet zo heel veel nieuws. In de collectieve volksziel is inmiddels doorgedrongen dat Bernhard een veel minder glorieus leven heeft geleid als er in aanval werd aangenomen door het collectief. Dit wisselende beeld van een sterk imago naar feitelijke geschiedenis, kleurt het geheimzinnig fenomeen van het collectieve geheugen van de Nederlandse volksziel. In mijn boek: 'Dimensies achter het bewustzijn' beschrijf ik hoe de ziel van Bernhard al eerder in de Oranjes is geïncarneerd geweest en ondertussen en daar diepe trauma's heeft opgelopen waar hij in zijn leven als Bernhard gepreoccupeerd is geweest. Dit maakt dat zijn ziel op handige vaak opportunistische manier zijn verantwoordelijkheden weet te ontlopen maar ook dat hij door en door verstrengeld is met de deugden en ondeugden van Nederland. Een oud gezegde spreekt over: Elk volk krijgt de (ceremoniële) leider die het verdiend'. Dat wij hier zogezegd 'intrappen' is omdat we de eigenlijke drijfveer van onze Oranjeliefde niet echt kennen. De volksziel van Nederland heeft een sterke behoefte om zijn identiteit aan een vertrouwd beeld (van de Oranjes) op te hangen. Het is daarbij van ondergeschikt belang of het al dan niet de waarheid dient. Boeken zoals Aalders er nu één van geschreven heeft, vinden uiteindelijk dan ook niet zo'n grote belangstelling van het publiek, gewoon omdat in onze volksziel de behoefte leeft, een sprookje in stand te houden. Hoe één en ander verhoudt tot elkaar is terug te vinden in de horoscopen van de aankomst van Prins Willem Frederik (later koning Willem I) op 30 november 16.00, 1813 in Scheveningen, en de kroning van de prins tot koning en het vestigen van de grondwet op 16 maart 1815. Het eerste moment op 30 november heeft op de ascendant in tweelingen staan en geeft een indruk van de dualistische gevoelens over de gehele operatie. De kroning heeft een kreeft ascendant en geeft de sterke behoefte aan van het gevoelsmatig geborgen willen zijn van het volk dat uiteindelijk zijn koning kiest. Ook is het opvallend dat de Zon van aankomst (in boogschutter) vrijwel conjunct staat met de Uranus van de kroning. De Uranus van aankomst staat in oppositie met de Maan van de kroning. Zoals u weet, zie ik Uranus als de planeet die collectieve blokkades in het bewustzijn wil brengen, om zodoende de groep een nieuwe visie te geven om zodoende de weg vrij te maken voor nieuwe sociale vormen. Met deze twee verbindingen wordt aangegeven dat de prins die weerkeert, zijn ego versterkt wordt door de collectieve behoefte aan geborgenheid van het volk. In ruil daarvoor krijgt de volksziel van Nederland daar de hele collectieve familiegeschiedenis van de Oranjes er gratis bij. Dat een zo'n lange geschiedenis vanaf de zestiende eeuw, hoogte en dieptepunten kent, hoeft geen betoog. Willen we iets constructiefs met het fenomeen koningshuis doen, dan is het noodzakelijk te kijken naar de wisselwerking tussen Nederland en de Oranjes. Dit kan bepalend zijn voor hoe de politiek in de toekomst wordt ingekleurd. Met andere woorden kijken we te weinig realistisch naar ons koningshuis, dan komt door de achterdeur het bedrog binnen in onze politiek.
