Op 23 september 2026 verplaatste de Zon zich naar het zuidelijk halfrond, waar zij het komende halfjaar zal verblijven. Volgens sommige astrologische tradities heeft de horoscoop van dit overgangsmoment, de herfstequinox, een bijzondere betekenis voor de ontwikkelingen gedurende het daaropvolgende halfjaar. Voor ieder land wordt deze horoscoop vanuit de eigen geografische ligging berekend, al zullen de verschillen tussen naburige landen doorgaans gering zijn.
In deze nieuwsbrief wil ik de horoscoop van Nederland nader bekijken, waarbij ik Amsterdam als uitgangspunt neem. Hieronder ziet u de horoscoop van dit overgangsmoment.
Een belangrijk onderdeel van deze horoscoop is het zogenoemde hoofdkruis, gevormd door de ascendant en descendant, het IC en de Midhemel (MC). Deze vier punten verwijzen naar de verhouding tussen onszelf en de ander, maar ook naar de wisselwerking tussen ons innerlijke gevoelsleven en de manier waarop wij ons naar buiten toe manifesteren.
Wanneer we dit op een land betrekken, kunnen we het IC beschouwen als een verwijzing naar het collectieve gevoelsleven van de bevolking, terwijl de Midhemel laat zien hoe een land zich naar buiten toe presenteert. De regering speelt daarin vanzelfsprekend een belangrijke rol.
Opmerkelijk is dat onze traditionele Prinsjesdag hier bijna symbolisch bij aansluit. Deze valt immers jaarlijks op de derde dinsdag van september, vrijwel gelijktijdig met de overgang van de Zon naar het zuidelijk halfrond. Op Prinsjesdag wordt zichtbaar welke koers de regering voor het komende jaar voor ogen heeft. Maar wat speelt zich daaronder af, in de minder zichtbare gevoelswereld van onze samenleving?
Juist dat laatste maakt deze horoscoop interessant.
De niet-geheelde wond in het collectieve bewustzijn
Wat mij in deze horoscoop allereerst opvalt, is dat het tiende huis, waarin de Midhemel ligt, een onderschept dierenriemteken bevat: Stier. Binnen de astrologie wordt een onderschept dierenriemteken vaak beschouwd als een kwaliteit die zich niet gemakkelijk of rechtstreeks kan ontplooien. De eigenschappen ervan zijn wel aanwezig, maar vinden niet vanzelfsprekend hun weg naar het bewustzijn in de buitenwereld.
De heerser van Stier is Venus, die in deze horoscoop in het vierde huis staat, het huis dat nauw verbonden is met ons gevoelsleven en onze innerlijke zekerheid.
De Midhemel zelf staat in Ram, een teken dat naar buiten toe daadkracht, initiatief en besluitvaardigheid kan uitstralen. Maar achter die ogenschijnlijke doortastendheid bevindt zich het onderschepte teken Stier, waarin ook Cheiron staat.
Cheiron symboliseert binnen de astrologie de niet-geheelde wond in de ziel. Een kwetsbaarheid die niet altijd wordt herkend, maar juist daardoor een belangrijke rol kan blijven spelen.
In deze horoscoop krijgt dit thema een bijzondere betekenis doordat Cheiron betrokken is bij een zogenoemd yodfiguur, samen met de Maansknoop en de Zon.
De Maansknoop verwijst binnen deze astrologische benadering naar een ontwikkelingsopdracht die zich nog niet volledig in het bewustzijn heeft ontvouwd. De Zon, die in het derde huis van de communicatie staat, brengt deze opdracht in verband met de manier waarop wij denken, spreken en met elkaar omgaan.
Ook Uranus, die binnen de astrologie verbonden wordt met vernieuwing en sociaal bewustzijn, bevindt zich in het tiende huis.
Hier ontstaat een interessante samenhang. Enerzijds is er het verlangen naar vernieuwing en maatschappelijke ontwikkeling, anderzijds lijkt er een kwetsbaarheid aanwezig die nog onvoldoende wordt herkend.
Maar wie of wat vertegenwoordigt deze niet-geheelde wond in onze samenleving?
Zijn het de immigranten die hun plaats proberen te vinden? Zijn het de mensen die, ondanks de welvaart van ons land, in armoede leven? Of moeten we misschien nog verder kijken, naar de natuur en de aarde zelf, die steeds nadrukkelijker onder druk staan?
Het archetypische teken Stier is immers niet alleen verbonden met geld, bezit en materiële zekerheid, maar ook met de aarde, de natuur en het vermogen om in harmonie met onze omgeving te leven.
En juist die harmonie lijkt in onze tijd niet altijd vanzelfsprekend.
De spanning tussen het eigenbelang en de medemens
Een tweede opvallend gegeven in deze horoscoop is de oppositie tussen Jupiter in het eerste huis en de Maan in het zevende huis.
Het eerste huis verwijst naar het eigen zijn, terwijl het zevende huis onze verhouding tot de ander weerspiegelt. Jupiter symboliseert onder meer expansie, groei en welvaart, terwijl de Maan verbonden is met gevoelens, behoeften en het vermogen ons emotioneel met anderen te verbinden.
Vanuit deze symboliek zou de oppositie kunnen wijzen op een spanning tussen het eigenbelang en de behoeften van de medemens.
Nederland is een welvarend land, maar die welvaart is niet voor iedereen in gelijke mate toegankelijk. Wie materieel voldoende zekerheid heeft opgebouwd, kan gemakkelijk uit het oog verliezen hoe onzeker het bestaan van anderen soms is.
Dat hoeft niet voort te komen uit onwil of een gebrek aan goede bedoelingen. Het kan ook te maken hebben met een bewustzijn dat zo sterk op de eigen leefwereld is gericht, dat de werkelijkheid van de ander onvoldoende wordt waargenomen. Daar ligt naar mijn mening een belangrijke maatschappelijke opgave.
Empathie is immers niet voorbehouden aan een bepaalde politieke overtuiging. Men kan rechts of links denken en tegelijkertijd oog hebben voor de kwetsbaarheid van de ander. Het gaat uiteindelijk niet alleen om de standpunten die wij innemen, maar ook om de innerlijke houding van waaruit wij deze verdedigen. Misschien is dat wel een van de belangrijkste uitdagingen van onze tijd: leren beseffen dat onze eigen werkelijkheid niet de enige werkelijkheid is.
Werkelijke bewustwording begint waar wij bereid zijn ons eigen gelijk even los te laten om de ander werkelijk te kunnen zien.
De uitdaging voor het politieke leiderschap
Wanneer ik vanuit deze gedachte naar de horoscoop kijk, valt vooral de oppositie tussen Venus en Cheiron op.
Venus, als heerser van het onderschepte teken Stier, verwijst naar harmonie, verbondenheid en het vermogen om verschillende belangen met elkaar in evenwicht te brengen. Cheiron vertegenwoordigt juist datgene wat kwetsbaar is gebleven en nog niet voldoende erkenning heeft gekregen.
Binnen de Hubermethode wordt deze oppositie bovendien weergegeven met een onderbroken lijn. Dit kan worden opgevat als een aanwijzing dat de betreffende tegenstelling nog onvoldoende bewust wordt ervaren.
Symbolisch roept dit een belangrijke vraag op: in hoeverre zijn onze politieke vertegenwoordigers in staat de minder zichtbare gevoelens en kwetsbaarheden binnen de samenleving werkelijk te herkennen?
Een regering kan daadkrachtig optreden en tegelijkertijd moeite hebben om de diepere gevoelsstromen onder de bevolking te begrijpen. Wanneer die twee werelden te ver uit elkaar groeien, kan het onderlinge vertrouwen onder druk komen te staan.
Ik beschouw astrologie niet als een middel om concrete politieke gebeurtenissen met zekerheid te voorspellen. Wel kan een horoscoop naar mijn overtuiging bepaalde spanningsvelden zichtbaar maken die uitnodigen tot verdere reflectie. In deze horoscoop lijkt vooral de verhouding tussen maatschappelijke daadkracht en menselijke verbondenheid om aandacht te vragen.
Een bredere Europese ontwikkeling
Wanneer we de blik verruimen naar West-Europa, zien we dat verschillende landen een vergelijkbare astrologische opbouw kennen. Ook daar kan het onderschepte teken Stier een rol spelen, met Venus als heersende planeet.
Dit brengt mij bij een gedachte die verder reikt dan de Nederlandse politiek.
Zou het kunnen zijn dat het leiderschap van de toekomst niet uitsluitend gebaat is bij daadkracht maar ook bij kwaliteiten die van oudsher met het vrouwelijke principe worden verbonden?
Ik denk daarbij aan het vermogen om te verbinden, te luisteren, zorg te dragen en ruimte te scheppen voor kwetsbaarheid. Dat betekent vanzelfsprekend niet dat deze eigenschappen uitsluitend aan vrouwen zijn voorbehouden. Het vrouwelijke en mannelijke principe zijn immers in ieder mens aanwezig, al kunnen zij zich op verschillende manieren manifesteren. Juist de samenhang tussen beide lijkt mij van belang.In dit verband moest ik denken aan Jacinda Ardern, de voormalige premier van Nieuw-Zeeland, die in haar publieke optreden veel nadruk legde op empathie en menselijkheid als wezenlijke onderdelen van leiderschap.
Zij schreef hierover het boek De nieuwe macht, waarin zij haar ervaringen met een andere benadering van politiek leiderschap beschrijft.
Hierin ligt mijnsinziens een van de belangrijkste vragen die deze herfstequinox ons symbolisch voorhoudt: kunnen wij een samenleving ontwikkelen waarin daadkracht niet langer tegenover empathie staat, maar waarin beide elkaar juist versterken? Want uiteindelijk gaat het niet alleen om de vraag wie ons land bestuurt, maar ook vanuit welk bewustzijn wij bereid zijn met elkaar samen te leven.
