Wilma ter Mull

Het is op het ogenblik in, om bezwaren en bedenkingen te hebben tegen de EU, zo blijkt uit de politiek, maar ook uit grote onderzoeken onder de bevolking. Inmiddels zijn we niet meer zo gemotiveerd zoals aan het begin van het millennium, voor een gezamenlijk Europa. Dit komt, omdat de bureaucratie en de kosten die de EU meebrengt, hoog zijn en de belangen van de unie weinig zichtbaar worden. Op 7 februari 1992 werd het verdrag van Maastricht getekend door in aanvang 28 landen van Europa. Op 1 november 1993 werd de EU officieel in werking gezet. Het verenigen van de Europese lidstaten is kosmisch gezien vooral een manifest van het watermantijdperk. Het feit dat op het moment dat er getekend werd de Zon in waterman stond, verwijst hier al naar. De Zon staat in het teken schorpioen wanneer het verdrag in werking wordt gezet. Ook daar kunnen we van zeggen, dat de gereserveerdheid en diepgang en soms op machtbeluste archetypes van het  teken schorpioenen, voor zichzelf spreken.

Het invoeren van de Euro wordt door de meeste astrologen gezien als de start van de Europese Unie; dit was op 1 januari 2002. De zon stond toen in het teken steenbok. Ook dit is plaatsbaar omdat het teken steenbok het laatste aardeteken in de dierenriem is. Aarde komt overeen met de materie en financiën en omdat het hier om het laatste aardeteken gaat in de dierenriem, is er een soort eindpunt/verzadigingspunt van materiële welvaart bereikt.  Waar in het teken stier de materie/welvaart ontstaan is, en in het teken maagd ten dienste is gesteld aan de gemeenschap, wordt nu een soort apotheose /eindpunt bereikt dat uitnodigt om te delen met anderen (waterman).

De horoscoop van het invoeren van de Euro geldmunt heeft haar ascendant staan in de laatste graad van maagd. Dit wijst erop dat na arbeid de baten geïnventariseerd moeten worden (steenbok) en op termijn gedeeld moeten worden (waterman). In het verleden zijn al talrijke pogingen gedaan om tot een betere verdeling te komen maar dit is steeds min of meer mislukt. Deze pogingen zijn terug te vinden in ondermeer  het socialisme en het communisme. Nu alle natuurlijke fossiele grondstoffen opraken en we in minder dan een eeuw, de schatten van miljoenen jaren fossiele brandstoffen voor een groot deel opgeconsumeerd hebben, is het tijd om realistischer te kijken naar wat ons te wachten staat in de toekomst. De bomen hebben de laatste eeuw tot in de denkbeeldige hemel gegroeid. De tijd om nieuwe innovatieve ontdekkingen te doen is aangebroken.

Een van de eerste voorwaarden daarvoor is dat rijkdom eerlijker verdeeld moet gaan worden. Met name in de tijd dat Pluto in het teken boogschutter heeft gelopen, hebben we gigantisch met geld gesmeten en heeft de bovenlaag in de maatschappij zich op een ongegeneerde  manier zichzelf verrijkt, vaak over de rug van de minderbedeelden. De generatie van Pluto in leeuw (ook een vuurteken) kenmerkt zich door de verleiding die zich voordeed om (zogezegd) zich af te laten afkeuren, om zodoende tijd te hebben om het eigen ego in rust te kunnen ontwikkelen. Ondertussen had deze generatie veelal niet door, dat ze de volgende generaties van Pluto in maagd, weegschaal en schorpioen voor zich lieten werken. Een grappig fenomeen is dan ook, dat in de Partij van 50+ vooral deze generatie vertegenwoordigd is. Toegegeven het is wat generaliseren; dit wil ik even zo neerzetten om het bewustzijn positief te prikkelen hoe eenzijdig onze kijk op het leven kan zijn.

Kortom elke (Pluto) generatie heeft zijn eenzijdig blikveld, welk, –  of je nu wilt of niet -, opgelost moet worden in de komende tijd. Al is het alleen maar vanuit de nijpende noodzaak dat we minstens vijf aarde's nodig hebben om op dezelfde voet zo door te gaan als we nu leven. Het spirituele adagium is dan ook, dat er vereenvoudigd moet worden. Iedereen zal moeten versoberen en leren samenwerken met de ander;  dit is zo kenmerkend voor het teken waterman. Saturnus en Uranus, de heersers van waterman, worden zodoende beiden tot uitdrukking gebracht passend bij milieu en karma van de betreffende. Dus liever nu maar direct aanpakken, nu het nog niet te laat is! In die zin kan de Europese Unie daar een unieke bemiddelend rol in vervullen. Toegegeven, de EU is nu vaak nog een nest van bureaucratische ambtenaren die een dag kunnen discussiëren  over algemeen regels waar een gewoon mens direct een besluit over neemt; ook laten ze zich ondertussen  dik  betalen voor deze vaak zinloze acties. Bedenk echter, dit zijn (nog) de naweeën van de periode dat Pluto in boogschutter liep en gaat, of je wilt of niet, op termijn veranderen. Niet goedschiks, dan kwaadschiks.

De EU is ook de groepering waar we al onze hedendaagse ongenoegens op projecteren, voorbijgaand aan de euforie waarmee we gestart zijn met deze Unie, ook deze euforie was niet realistisch. Het grappige is dat ik destijds tegen gestemd heb toen er een referendum was over wel of niet Europa. Niet zo zeer omdat ik primair tegen was, maar omdat ik voorzag dat het nog te prematuur was om zo'n Unie te hebben. We zijn eenvoudig weg nog veel te egocentrisch om in een groter verband te functioneren. Nu De EU een feit is geworden, zullen we verder moeten, of we willen of niet; stoppen is geen optie. Dat het nu nog een bureaucratisch zooitje is heeft kosmische gezien te maken met dat de tweede heerser van waterman  Saturnus is, deze werkt in zijn negatiefste scenario bureaucratisch uit en dit wordt nog extra uitvergroot omdat tot september 2015 Pluto in het teken van Saturnus staat. Pas wanneer Pluto in waterman gaat lopen en in transit over de Zon (2035) van het moment van tekenen (7 februari 1992) gaat, zal pas begrepen worden wat de wezenlijke (kosmische) bedoeling is van de EU. Tot die tijd blijft het waarschijnlijk maar behelpen. Iedereen zal de komende jaren steeds zijn ongenoegen blijven projecteren op de EU en daarbij voorbijgaand aan dat we zelf die Unie zijn; dus onszelf afschaffen is ook wat suïcidaal :-). We moeten het zien dat het de periode is van het puinruimen van de tijd dat Pluto in het teken boogschutter liep. Hierin kun je het grote kosmische gebaar zien van Pluto die loopt door een actief (boogschutter) teken daarna in een passief teken (steenbok) om vervolgens zaken weer op te lossen in een actief teken (waterman) En omdat waterman het teken is van het kosmische tijdperk waar we nu in lopen, kan dit bijzonder worden!

Kortom het is wél belangrijk om te gaan stemmen, juist om voorbij je eigen frustrerende gevoelens te kijken. Onze aarde is in nood,  met elkaar moeten we de handen in één slaan om een betere en socialere wereld te creëren.

Ik wil tenslotte afsluiten met het laatste gedicht dat mijn vader vlak voor zijn dood schreef in 1995.

 

Afstand Nemen

Klimmen op een hoge toren,

Afstand nemen dat is goed

Klein en nietig worden mensen,

Honger dicht bij overvloed

 

Alles wriemelt daar beneden,

rond gelijk een mierennest

Al dat nietige en kleine,

Heeft de aarde berooid, verpest.

 

Uitgehold en kaalgevreten,

Zo een wesp, een sprinkhaan doet,

Mensenwerk maakt dat de aarde,

Nu uit vele wonden bloedt.

 

Carnaval en mallemolen

Werken als een boemerang.

Het rumoer van deze wereld

Maakt onzeker, angstig, bang

 

Aardbevingen, watersnoden,

Ach ik hoor het haast niet meer.

Alles is niet te verwerken

Dus ik leg het naast me neer

 

Hoe vaak moet de aarde beven,

Tot ik wakker worden zal?

Onze wereld is een stofje,

Nietig in het groot heelal.

 

En dat kathedraal beneden,

Dat zolang een Godshuis was.

Is nu expositieruimte,

Zo ik in een dagblad las.

 

Mijmerend sta ik op de toren,

Deze vinger wijst omhoog.

Uit een desolate toestand,

Ziende met een ander oog.

 

Kobe, centrum van een beving

Mensenleed, dat spreekt ons aan.

Maar te midden der verwoesting,

Bleef het beeld van Christus staan.

 

“t Is de troost der laatste dagen,

Met de kruisvlag hoop in top.

Neemt d’Arke der verlossing.

Allen die in nood zijn op.

 

Boven alle leed der tijden,

Bleef het kruis van Christus staan.

Na de dood Zijn overwinning,

Als verlosten binnengaan.

 

G.J. ter Mull 1917-1995

Uit: Vertrouwde stemmen

 

NB. Het laatste gedeelte van het gedicht waar het over Kobe gaat, heeft te maken met een aardbeving die op 17 januari 1995 plaatsvond en waar de hele stad Kobe werd verwoest, op het Portopia Hotel (dat op een betonnen plaat stond) en het een Christusbeeld na. Beiden waren gespaard gebleven. Dit beeld hield toen mijn vader sterk bezig.