Wilma ter Mull

In mijn boek: Het collectief geheugen; De evolutie van het collectief onbewuste, dat in januari dit jaar is uitgekomen, beschrijf ik hoeveel van wat ons heden ten dage overkomt, een vervolg is op het verleden. Dit lijkt nogal ondoorzichtig maar is door kennis van de geschiedenis te nemen en door de moed te hebben anders te leren waarnemen, toch verrassend inzichtelijk. De leidraad van het collectieve geheugen wordt namelijk bepaald door de drie buitenplaneten. Deze drie planeten geven een inzicht in het nieuwe denken, voelen en willen.

Uranus is de planeet die inzicht geeft in het nieuwe denken. Neptunus in het nieuwe voelen en Pluto het nieuwe willen. Doordat de wil van de mens een  zeer mysterieus gegeven is en het resultaat is van wat gedacht en gevoeld uitnodigt het uit tot discussies over hoe vrij de wil is. De wil is wel het meest ongrijpbare deel in ons leven. In ons land wordt de discussie over de vrije wil ook vrij fel gevoerd tussen Dick Swaab (Wij zijn ons brein) en Arie Bos (Mijn brein denkt niet, ik wel). Ze geven beide een visie op de twee kanten van de vrije wil die de mens al dan niet zou hebben. Volgens mij gaat het vooral om de moed te hebben anders naar dingen te durven kijken; daarbij spelen de conditioneringen die Swaab vanuit de hersenen verklaart een beperkte maar niet onbelangrijke rol maar ook de vrije wil om zaken anders aan te pakken (Bos). Een soortgelijke discussie wordt ook gevoerd in de astrologie en is te herkennen in de voorspellende astrologie en de psychologische astrologie.

Ik ontdekte door studie van de geschiedenis dat de omlooptijd van Pluto een bepaalde conditie oproept waar in het verleden op gereageerd is en waar vrijwel altijd een herbezinningsmoment op komt. Vaak is dat op een moment dat Pluto weer op de plaats komt te staan waar ooit iets belangrijks is gebeurd, of dat het een zogenaamd aspect daarmee maakt. Het voert te ver om in een kort bestek hier dieper op in te gaan. Hiervoor verwijs ik naar mijn boek. In ieder geval is de situatie zo dat we op dit moment actueel zaken aan het herhalen zijn die voor de oppervlakkige waarnemer verborgen zijn. Het geen besef hebben dat alles wat ons overkomt een vervolg is van eerdere activiteiten (karma) maakt dat de zingeving ons vaak ontgaat. Dit geldt zowel op individueel als op collectief niveau.
Op dit moment strijd Mark Rutte om opnieuw minister-president te worden terwijl  Alexander Pechtold, Sybrand Buma, Jesse Klaver dit ook willen. Geert Wilders lijkt deze ambitie ook te hebben maar wordt door de omstandigheden gehinderd om goed campagne te voeren. Rutte lijkt vastbesloten en gedreven om zijn doel te behalen. In mijn boek ga ik op het karma van Mark Rutte in. Hij is namelijk als vrijgezel en einzelgänger gefascineerd geraakt in het willen besturen van Nederland. Dit heeft zo zijn redenen!

In 2008 toen Pluto overging naar het teken steenbok, was dit een gespiegelde tijd van 1914 toen Pluto in oppositionele stand het teken kreeft binnenging. Dit was de tijd dat de eerste wereldoorlog uitbrak tegenover de tijd 2008 waarin als belangrijke gebeurtenis in de wereld de creditcrisis uitbrak . De eerste wereldoorlog brak uit vooral door toedoen van Keizer Wilhelm II. Hij werd geboren met een hersenbeschadiging omdat hij tijdens de geboorte in het geboortekanaal klem was komen te zitten. De gedragsstoornis die hij hier aan overhield, is in die tijd nooit herkend waardoor, door de omstandigheden van de tijd, dit desastreuze gevolgen had voor het wereldgebeuren. Persoonlijk karma en collectieve geschiedenis lopen hier op verwarrende wijze door elkaar en werd niet herkend.
De moeilijkheid hierbij is, ook nu,  dat altijd collectief onbewuste en persoonlijk onbewuste door elkaar heen spelen zonder dat ze her-en-erkend worden. De opgave voor de nieuwe tijd die komen gaat is om deze twee stromingen te leren herkennen.

Op dit moment zijn wij collectief gezien de jaren 1929 en 1930 aan het herhalen en transformeren; Pluto stond toen in de 18^de en 19^de graad van kreeft, het oppositionele teken van steenbok, waar nu Pluto in loopt. Het zijn de crisisjaren in Nederland. In 1929 vond de beurskrach in New York plaats waar in één klap de hele wereldeconomie in elkaar stortte. Een soortgelijke situatie maakten we mee in 2008 maar dat was tijdens de start van de gang van Pluto in het teken steenbok;  hierdoor krijgt deze gebeurtenis een extra accent voor de hele omlooptijd van Pluto in het teken steenbok. Op dit moment,-  het gespiegelde moment van 1929 -, lijkt het weer beter  te gaan met de economie maar is dit ook zo? Om hier een antwoord op te krijgen moet je de getransformeerde beelden opsporen die daar informatie over kunnen geven. Eén van de aanwijzingen op de spiegeling van 1929 zou kunnen zijn dat sinds maart 2015 de ECB massaal staatsobligaties opkoopt.
Wat zijn staatobligaties eigenlijk? Hier onder een korte uitleg.
Veel Europese landen hebben een flink tekort op hun begroting. Omdat ze geen geld ‘in kas’ hebben, moeten ze geld lenen om uitgaven te kunnen doen. Zulke leningen heten staatsobligaties. Als regeringen veel lenen, wordt het voor particulieren en bedrijven moeilijker om geld te lenen: daar is in feite te weinig geld voor beschikbaar. De ECB vermindert de hoeveelheid leningen bij de banken door het opkopen van staatsobligaties; de banken kunnen daardoor weer makkelijker geld uitlenen aan bedrijven. Die kunnen met dat geleende geld producten kopen of investeren, en dat is goed voor de economie. Daarnaast daalt ook de rente op de staatsobligaties doordat de ECB als grote geldschieter op de markt komt. De regeringen in geldnood kunnen daardoor goedkoper lenen. [Bron: Europa Nu].
Met andere woorden: de burger wordt zonder dat ze er erg in hebben door de staat belemmerd in het lenen van geld terwijl grote multinationals worden uitgenodigd van geleend geld investeringen te doen. Lenen  is op deze manier alleen nog maar weggelegd voor mensen die geld hebben uit kapitaal wat ze al hebben en zodoende vergroten.
In de  tijd dat Pluto in boogschutter liep, werd de burger uitgenodigd om exceptioneel veel geld uit te geven en te lenen. De denkbeeldige bomen groeiden tot in de hemel. Het venijn zat hem echter in de staart. De ECB doet nu wat wij als burger deden in de voorliggende tijd, zij geven het door middel van staatsobligaties uit. Pluto in steenbok gaat vooral over het moeten leren doorzien van leiderschap; het leiderschap is niets anders als een afspiegeling van wat het volk wil. Waar in de tijd dat Pluto in kreeft liep vooral de crisis door de gewone burger werd gevoeld (kreeft),  ontstaat nu de situatie dat de overheden collectief angstig zijn voor armoede en bezig zijn hun eigen zekerheden veilig te stellen. Pensioenfondsen, banken en allerlei multinationals verrijken zich omdat ze onbewust bang zijn voor de crisisjaren die nog in het collectief geheugen is ingeprent. Pluto loopt niet voor niets in het teken waar Saturnus over heerst, en Saturnus gaat op primair niveau vaak over angsten.

Het is bijzonder om te zien hoe onze minister-president Mark Rutte met zijn karma hierin betrokken is. Persoonlijk karma ende collectieve geschiedenis lopen bij hem naadloos in elkaar over wat wellicht bij de andere kandidaten die premie willen worden niet zo is. In Rutte zijn vorige incarnatie gaf hij enorm veel (Nederlands) geld uit. In dit leven is er een natuurlijke neiging om hierin bewustzijn te scheppen. NB Mark Rutte leeft nu uiterst sober en eenvoudig aldus zijn biografen.  [Bron: Mark Rute Alleen voor de politiek Martijn van der Kooy en Dirk Harten en Mark een portret van en premie Sheila Sitalsing] Op een bepaalde manier wordt hij nu uitgenodigd door wat persoonlijk voor hem belangrijk is: het karma te keren, door zuinigheid voor zichzelf te betrachten, enerzijds. En anderzijds deze zuinigheid op collectief niveau door te dragen door bijvoorbeeld de ECB een halt toe te roepen. Nationaal gecreëerd credit en persoonlijk bezit zouden hierdoor meer in evenwicht gebracht moeten worden. NB. De acht rijkste mensen ter wereld bezitten net zo veel als de 3,6 miljard armste. [Bron: Busniss Insider]. Een interessant boek over dit economische doel is het boek van Thomas Piketty: Kapitaal in de 21ste eeuw.
Doordat Rutte waarschijnlijk deze twee tegenstijdige stromingen in zijn zielenleven niet zo herkend, zal hij steeds weggezet worden als iemand die zijn woord niet nakomt. Denk daarbij aan: ‘geen cent meer naar Griekenland’ en de beloofde duizend euro. Maar tot nu toe kwam hij steeds met deze uitspraken weg.  In dat opzicht zou het goed zijn dat hij nog een keer minister-president zou worden. Alleen zou hij het dan met dit andere bewustzijn er naar moeten kijken.

Ik wens iedereen heel veel collectieve wijsheid om op 15 maart te gaan stemmen