Wilma ter Mull

Toen eind juli de eiercrisis uitbrak ten gevolge van aanwezigheid van fipronil in de eieren, kwam een oude herinnering naar boven uit mijn jeugd. Het betreft een uitspraak van mijn inmiddels overleden vader. Mijn vader kwam uit een geslacht waar de familie van tuinders en nog geen eeuw geleden was het gebruikelijk dat tuinders ook vaak kippen hielden. Dit omdat veel tuinafval, met name van groentetuinen, goed eten was voor kippen. Ook in die tijd kwam het geplaagde fenomeen van bloedluis bij kippen voor. Op de instelling van een zorgcentrum waar mijn vader hoofd van de tuinen was, waren er ook twee grote kippenhokken waar ruim honderd kippen in zaten. Op een kwade dag brak ook daar een bloedluis epidemie uit. De eerste reactie van mijn vader was: ‘dit is een signaal dat we te veel kippen in een te kleine ruimte hebben zitten’.

De twee kippenhokken werden met groene zeep schoongemaakt en de kippen gingen op dieet. Welk dieet weet ik niet meer; ik was immers zelf nog maar een kind. De kippen werden teruggeplaatst en een natuurlijke afvoer door middel van slachten werd in werking gesteld en de bloedluis behoorde tot het verleden. Mijn vader verzuchtte nadien: ‘zo daar hebben ik van geleerd, dat ik niet zoveel kippen op deze oppervlakte kan houden!’. Ik vroeg mijn vader toen welk verband hij daarin zag. Hij zei: ‘luis is een signaal van armoede; in de oorlog hadden mensen die slecht en klein behuisd waren ook vaak luizen; zo werkt het bij de kippen ook. Mijn vader was een echte visionair naast zijn beroep van tuinder maakte hij ook prachtige gedichten en verdiepte zich al in de zeventiger jaren in de biologisch dynamische landbouw. Hij dacht na over zijn vak en bestudeerde de wetten van Mendel en las boeken van de bioloog Lorenz. Deze beschreven herinnering kwam me helder voor de geest toen vorige maand de eiercrisis uitbrak.

Wij thuis hadden ook enkele kippen in een ren en als heel klein kind communiceerde ik veel met hen. Op warme zomerdagen tokten de kippen rustig en vredig en kon ik mijn fantasiewereld als kind daar goed op loslaten, naast het kippenhok stond de schommel waar ik droomde over wat de kippen bedoelden met hun loom getok. Kortom ik heb een zwak voor kippen en voelde me ook boos worden toen gelijk bij het uitbreken van de crisis weer over het ruimen van deze besmette kippen werd gesproken! De weg van de economie en de minste weerstand wordt maar al te snel ingeslagen in zulke gevallen!

Kippen vallen onder het dierenriemteken maagd. Het zijn dienstbare wezens met al de vele eieren die ze ons dagelijks schenken. Toen bleek dat we met een grote eierencrisis te maken hadden was Mercurius net het teken maagd ingelopen. Mercurius is archetypisch verbonden met de handel en maagd is dus het dierenriemteken van de kip. Het polaire teken van maagd is vissen en werkt dus onbewust door in het beeld van de kip. Als iets onbewust uitwerkt, komt altijd de schaduwkant het eerste naar boven. De schaduwkant van Vissen is onder meer: bedrog en slachtofferschap. Nu, deze archetypes zijn in deze eiercrisis rijkelijk aanwezig; niet alleen de pluimveehouders die door bedrog slachtoffer zijn geworden, maar vooral de kippen zelf! Wat me zo opvalt is dat je in de hele discussie helemaal niets hoort over dat we als land verkeerd bezig zijn met onze massale veeteeltbedrijven. We denken alleen maar aan onze eigen veilige consumptie en zien een levend wezen alleen maar als iets wat je kunt consumeren of waar je rijker van kunt worden; elke vorm van bewustzijn voor een levend wezen ontbreekt, ook bij onze eigen overheid. Recentelijk zagen we dit ook bij de twintigduizend varkens die levend verbranden op de Knorhof. NB de eigenaar was al 185 keer veroordeeld voor overtredingen in zijn bedrijven en was nog steeds varkenshouder. [Bron Volkskrant 12 augustus 2017]

Nu, zondagmorgen 13 augustus Mercurius in maagd retrograde gaat lopen in zijn twaalfde graad van maagd, breekt er een herbezinningstijd aan. Dit bezinningspunt kan hem bijvoorbeeld zitten in heel bewust eieren te kopen! Een ei kost echt niet minder dan twintig eurocent! Als dat wel zo is, dan heeft de kip geen leven gehad, zo simpel is dat! Wij als consumenten kunnen deze massale veehouderijen boycotten en dan houdt dit drama van zelf op! Dit geldt in principe voor alle grootschalige mesterijen. Het is een kwestie van bewustzijn en van een heel klein offer willen brengen!