Wilma ter Mull

Ondanks sancties bleef de economie van Rusland bloeien. Hoe komt dat? Aldus een artikel in dagblad Trouw van zaterdag 25 februari [2023]. Sancties vallen onder de planeet Saturnus die op dit moment in het teken waterman staat.

Het westen hoopte de economie van Rusland te verlammen, maar een jaar en tien sanctiepakketten later is Rusland eerder rijker dan armer geworden. Het is een kwestie van volhouden, denken experts. Recentelijk vermeldde ik al dat er in de Achterhoek een Russische Nederlander drones leverde aan Rusland voor het oorlogsgebied in Oekraïne. Je vraagt je af hoe het komt dat sancties zo moeilijk op te leggen zijn. Dit heeft te maken met het persoonlijk en collectief onbewuste van de mens.

Een oud spreekwoord zegt: het hemd is nader dan de rok; hiermee wordt bedoeld dat wat dichtbij is meer aanspreekt dan wat verder af staat. Wanneer er namelijk collectief gezien in de wereld wat gebeurt – oorlog, aardbevingen, overstromingen – dan wordt er iets getriggerd in het collectief onbewuste waar wij in leven. Heeft er ergens in het voorgeslacht van iemand een van dit soort rampen plaatsgevonden, dan reageert men primair vanuit het (oude) collectief onbewuste. Echter het collectief onbewuste is veel vluchtiger dan het persoonlijk onbewuste. Het persoonlijk onbewuste draagt herinneringen in zich aan vorige levens en aan traumatische gebeurtenissen die in het huidige leven zijn gebeurd.

Wanneer iemand een vorig leven heeft gehad in een bepaald gebied, dan zal de betrokkenheid in het actuele gebied weer actiever zijn dan wanneer hij/zij in een ander gebied een vorig leven heeft liggen. Dit alles heeft te maken met het feit dat een mens niet zo veel sferen in zich op kan nemen. Rutger Bregman snijdt dit thema aan in zijn boek: De meeste mensen deugen  [blz. 766]. Volgens het boek kan een mens hooguit 150 mensen in zijn directe bewustzijn opnemen, gemiddeld genomen zelfs maar 68 personen. De rest verdwijnt in een soort neutraal onpersoonlijk gebied waar maar weinig gevoel in wordt ontwikkeld.

Afhankelijk dus van persoonlijk karma en collectieve verbondenheid zullen de sancties al dan niet lukken. Dat we in eerste instantie sterk betrokken waren met de oorlog in Oekraïne heeft te maken met dat onze ouders en/of grootouders de WOII hebben meegemaakt. Dat refereert aan herinneringen die in het collectief onbewuste van de familie ligt opgeslagen.

Omdat Saturnus nu nog in waterman loopt, is er meer empathie te verwachten in het sociale. Naar mate de oorlog langer duurt en Saturnus in het teken vissen gaat lopen, zullen de sociale gevoelens zich meer verplaatsen naar het meer algemene gebied waar slachtoffers vallen. Zo zal er meer bewustzijn ontwikkeld worden voor Russische slachtoffers die gaan vallen door het massaal leveren van geavanceerde wapens uit het westen. De bereidheid tot een sanctiebeleid zal dan meer en meer afnemen.

De enige manier om een doel te bereiken in deze oorlog is te kijken naar de geschiedenis van Oekraïne en Rusland en naar het karma van Poetin die deze oorlog heeft veroorzaakt. En aangezien reïncarnatie nog steeds niet als wetenschap wordt erkend, zal de oplossing in deze oorlog nog steeds gezocht worden in oude strategieën; bewapening en sancties. Want een ding is zeker en dat is dat Poetin doorgedraaid is in zijn oude karma en daardoor zwaar geobsedeerd is, zoals Mart Smeets [journalist NRC] zo treffend uitdrukte in een recentelijk artikel. Niet voor niets heet één van Poetins bekendste biografieën De nieuwe tsaar [van Steven Lee Myers] en wordt in het laatst uitgekomen boek over Poetin De mannen van Poetin [Catherina Belton] regelmatig gerefereerd aan het oude tsarendom dat hij nastreeft.