Wilma ter Mull

Nu de natuur op zijn allermooist is met al zijn licht fris groene kleur en bloeiende bloemen, is het moeilijk voor te stellen dat binnen een half jaar de natuur er weer heel anders uitziet. Toch vraagt het teken dierenriemteken tweelingen waar nu de Zon doorheen loopt, de twee kanten van alles te zien; dit is nodig om ons bewustzijn te laten groeien net zoals nu de natuur groeit en bloeit.

In oud esoterisch geschrift; ik weet niet meer precies welke, (ik dacht de Nag Hammadi geschriften) staat ergens geschreven dat Jezus niet geboren was in de nacht van 24 op 25 december maar in de tijd dat de Zon door het teken tweelingen liep. Volgens dit geschrift heeft men de datum verzet omdat deze feestdag dan zou samen vallen met het Zonnewende feest van de Germanen. Kortom in veel oude geschriften wordt verwezen naar de belangrijkheid van het dierenriemteken tweelingen. Het is dan ook het eerste zogenaamde (lucht) denkteken van de dierenriem en wordt beheerst door de planeet Mercurius, de planeet van de ontmoeting. Denken heeft veel te maken met het bewustzijn dat steeds groeiend is.

Iets van twee kanten bekijken ontaardt bij de tegenwoordige mens al snel in polariseren. Dit is jammer omdat de echte bedoeling is om begrip te krijgen voor andere bewustzijnsniveaus. Het is niet toevallig dat de zaterdag voor Pinksteren de stichting Sire een grote advertentie plaatste in de Volkskrant met de kop: Verlies elkaar niet als polarisatie dichterbij komt.

Een goed actueel voorbeeld van een tweelingen Zon is Caroline van der Plas van de BBB. Zij is geboren op 6 juni 1967. Nu kun je haar niet direct betrappen op nuance, maar wat ze wel doet is dat ze duidelijk in beeld brengt dat de opbrengst van onze massale overconsumptie niet terechtkomt bij de boeren die dit veelal mogelijk hebben gemaakt. Laat staan dat we de lijdende factor (het dier) daarvoor betalen. Maar daar meer over in een volgende nieuwsbrief. Wat ik met Van der Plas wil aangeven is dat ze wel uitnodigt om na te denken over haar standpunten.   

Zelf probeer ik altijd mee te bewegen met de beweging van de Zon door de dierenriemtekens. Zo kom ik meer dan ooit dualiteitsgevoelens tegen en probeer ze te analyseren. Ik zal hier een voorbeeld van geven. Omdat ik studie deed voor het recentelijke essay, las ik het boek van Gerard Aalders (Nederlandse historicus): (Koningin) Wilhelmina Mythe, fictie en werkelijkheid. Eerlijk gezegd was ik nogal getroffen door Wilhelmina’s negatieve persoonlijkheid die daarin besproken werd. Omdat Aalders een republikeinse visie heeft, besloot ik haar autobiografie te lezen: Eenzaam maar niet alleen. Immers daar vertelt ze zelf over haar leven. Door deze twee versies te lezen, kwam ik tot een heel eigen visie die meer in het midden ligt. Toegegeven: het kost veel energie, maar het is wel de moeite waard. Het is alsof je wederhoor pleegt zoals in de rechtspraak gedaan wordt.

Een andere discussie die actueel gaande is heeft te maken met dat we op dit moment een heel nieuwe vorm van inflatie hebben. De definitie van inflatie is: Inflatie treedt op wanneer er sprake is van een algemene stijging van de prijzen van goederen en diensten, niet alleen van individuele producten; dat betekent dat je vandaag minder kunt kopen voor 1 euro dan gisteren. Met andere woorden: door inflatie wordt de munt in de loop van de tijd minder waard. [Bron: Wikipedia] Dit fenomeen treedt vaak op bij schaarste. Echter nu treedt deze inflatie op omdat er grote winsten worden behaald, dus heeft men nu een nieuwe omschrijving ingevoerd: winstinflatie, maar er is ook een andere stroming in de maatschappij die spreekt over graaiflatie. Beide gaan uit van één bepaalde kijk op de economische situatie. De rijken onder ons zullen meer voelen voor de winstinflatie, terwijl de minder bedeelden zich herkennen in de graaiflatie. Als je namelijk van het minimum inkomen moet rondkomen en aan de kassa van je supermarkt komt en vele euro’s meer moet betalen dan voorheen, dan herken je je meer in de graaiflatie. Hier zie je dus het verschil in bewust-worden van iets. Beide zijn waarheden vanuit een enkel (eenzijdig) gezichtspunt, en het kost veel moeite om je van je eigen focus los te maken.

Dit alles voltrekt zich dus onder de invloed van Mercurius (onder meer de God van de Handel genaamd). De kunst is nu om deze dualiteitsgevoelens mee de zomer in te nemen, en wanneer de Zon in het dierenriemteken Maagd staat – wat ook een Mercurius teken is – de dualiteiten die ontstaan zijn in de tijd van de Zon in tweelingen, nog eens nader te analyseren.
Nu is het zo dat tweelingen ten opzichte van maagd een vierkant maakt. In de klassieke astrologie wordt dit een gespannen aspect genoemd. De Hubermethode heeft het echter over een wils-aspect en eerlijk gezegd spreekt me dat veel meer aan. Wanneer je je namelijk wil inzetten, dan moet je daar heel bewust wat voor doen, wat vaak spanningen oproept. Zo zie je maar weer dat twee verschillende theorieën elkaar toch weer kunnen vinden als je er wat moeite voor doet!