De laatste twee decennia valt op dat in het contact met mensen iedereen zich expert voelt op een gebied waar hij/zij op dat moment geïnteresseerd in is. Je komt nog maar zelden iemand tegen die geen uitgesproken mening heeft. Dit verschijnsel heeft te maken met het watermantijdperk dat net begonnen, of, zeer aanstaande is. De onbewuste kant van waterman is namelijk leeuw en omdat het onbewuste in aanvang inferieur werkt, zie je dat er veel dikke-ikken ontstaan.
Dit zo overdenkend, kwam bij mij een herinnering naar boven die van tijd tot tijd nog steeds als uitspraak in ons gezin opduikt. Mijn echtgenoot zijn oudste zoon uit zijn eerste huwelijk, had een zoon met het syndroom van Down. In de vakanties kwam hij soms bij ons logeren tot groot plezier van onze kinderen want Michiel, – zo heet hij -, was een onverstoorbaar persoon die vooral zijn eigen gang ging. Hij hield van piano spelen en ook met een bepaalde precisie het administratieve werk van zijn vader imiteren. Hij verzamelde papieren om zich heen en krabbelde dan iets op het papier net zoals hij zijn vader zag doen.
Onze kinderen hadden ontdekt dat je hem dan van allerlei dingen kon vragen, of een rare visie aan hem kon vertellen, waarop hij steevast zei: ‘ja dat kan ook!’ en liet zich verder niet uit zijn denkbeeldige tent lokken wat werkelijk zijn oordeel was. Met tientallen bizarre vragen en opmerkingen bevroegen onze kinderen hem en steeds kwam hetzelfde antwoord. Alleen als je aan hem vroeg: lust je polenta (een bepaalde graansoort) antwoordde hij met een vies gezicht ‘polenta is vies, polenta is smerig!’ Dus een beoordeelsvermogen had hij wel!
Wellicht hanteerde hij met dit antwoord zo consequent op onze vragen, omdat hij zijn Zon in het teken weegschaal had staan. Weegschaal heeft bijzonder veel behoefte aan harmonie ten opzichte van zijn omgeving en de medemens. Het antwoord was altijd zo overtuigend dat het indruk maakte op zijn medemens en aansloeg! Dit heeft tot gevolg gehad dat de uitdrukking nog steeds gebruikt wordt in de familie wanneer we afstand willen nemen van ons té snel oordelende ego. De opmerking is dan: ‘Michiel zou zeggen: ja, dat kan ook! En ieder weet dan wat er bedoeld wordt!
Afgelopen weken las ik veel over het ontstaan van angsten; hoe je het denkende ik dat de hele dag rond gaat in ieder zijn binnenwereld, kunt detecteren. Het strevend ego (lees onbewuste leeuw/dikke-ik) dat overal een mening over heeft om zodoende onbewuste verdrongen angsten te rationaliseren.
Recentelijk kwamen over dit onderwerp enige mooie boeken uit: Wat ik eerder had willen weten van Marian Mudder en het nieuwste boek van Paul Verhaeghe Onbehagen. En ook het boek van de psychiater Anders Hansen Het ongelukkige brein, gaan over dit onderwerp.
Na deze boeken te hebben gelezen, heb ik besloten me meditatief meer bezig te houden met de uitspraak van Michiel: ‘ja, dat kan ook’ om zodoende het bemoeiachtige ego uit te nodigen meer bij de échte waarneming te blijven!
2 reacties. Plaats een nieuwe
Zeer goed beschreven. Dankjewel
De huidige verhullende maar dominerende dwang van overheid en reguliere media is in mijn visie een primitieve trek van de Leeuw.
Dank je wel Ernst!