Wilma ter Mull

Het is geen geheim dat demissionair-premier Rutte belangstelling heeft getoond voor het ambt als de opvolger van Jens Stoltenberg de secretaris-generaal van de NAVO te willen worden. Of hij het wordt, heeft te maken met of alle landen van de NAVO daarmee instemmen. Met name Hongarije en Turkije kunnen dwars gaan liggen maar sinds kort ook Roemenië. Enige dagen geleden meldde zich namelijk een nieuwe kandidaat Klaus Iohannis uit Roemenië

Toen ik hoorde over Rutte zijn belangstelling voor deze nieuwe functie, werd ik gelijk getriggerd aan zijn recente vorige leven. In 2021 schreef ik een Essay over Mark Rutte daarin aantoonde dat hij de reïncarnatie is van de korts zittende koning van Nederland, Koning Willem II.  De koning die in één nacht van overtuigd conservatief, democraat werd. Zijn hele koningschap werd hij achtervolgd door chantage omdat hij biseksueel zou zijn. Dit alles maakte hem tot een wat schimmige koning vooral door zijn mysterieuze dood. Zie het boek van Frans Peeters: Koningsmoord op het Loo.]
Toch was deze koning ook verbonden met de Slag bij Waterloo waar hij als held uit de strijd kwam. De toen nog prins van Oranje en de latere Willem II, had zich heldhaftig gedragen tijdens de Slag bij Waterloo, vonden de Nederlanders. ‘Ik had het lot van Europa in handen,’ zei hij zelf. Maar de Engelsen waren blij dat hij gewond raakte, zodat hij niet meer blunders kon begaan.[Bron: Historisch nieuwsblad].

Het is bijzonder, – mocht mijn onderzoek kloppen -, en Rutte inderdaad de reïncarnatie van Koning Willem II zijn, dat deze wens om secretaris-generaal van de NAVO te worden een soort karma herhalend principe in zich draagt. Immers als koning/leider bereikte Willem II weinig en kwam zelfs in opspraak; als moedig strijder wél maar dat werd veelal vergeten tijdens zijn kortstondig koningschap.
Een algemeen verschijnsel in de collectieve geschiedenis van de mensheid is, dat het negatieve langer blijft hangen en het positieve sneller vergeten wordt.

In de maansknoophoroscoop van Rutte is goed te zien hoe dit gewerkt heeft. Onder toon ik de maansknoophoroscoop van Rutte die een soort blauwdruk is voor onbewuste motieven en tevens informatie geeft over vorige levens.

Het koningschap in zijn vorig leven is te herkennen in: Jupiter in tien die in een yodfiguur is betrokken is met: de Zon inconjunct Uranus conjunct Pluto in het achtste oorlog huis, sextiel Jupiter. Een yodfiguur is altijd een moeilijk aspect; enerzijds draagt het een groot talent in zich maar roept meestal spanningen op omdat de omgeving en de persoon zelf het nog niet begrijpen kan. NB. Rutte heeft maar liefst twee yodfiguren in zijn horoscoop.

Een ander bijzonder iets is, dat op het moment dat er sprake was van een eventueel voorzitterschap [oktober 2023], het leeftijdspunt in de maansknoophoroscoop een conjunctie maakte  met Jupiter in zijn tiende huis van zijn maansknoophoroscoop. Het wijst erop, juist omdat de werking van dit aspect vaak wat langer duurt, dat hij onbewust contact kreeg met herinneringen aan dit koningschap, waardoor teleurstelling en frustratie een onbewuste rol gingen spelen in zijn werk als leider van Nederland. Rutte verlangde onbewust terug naar het moment dat hij wél gewaardeerd werd als strijder bij de Slag van Waterloo.
Want geef toe, het kabinet had niet hoeven vallen op de hereniging van asielgezinnen, het ging maar om een paar families die hier misbruik van maakten en niet zoals Yeşilgöz (demissionair-minister van Defensie) beweerde om duizenden. NB recentelijk werd Yeşilgöz bewering weerlegd door onderzoek. Zie hiervoor De Correspondent

Omdat Uranus en Pluto in het achtste huis van de maansknoophoroscoop staat dat archetypisch met oorlog te maken heeft en Uranus de heerser is van Rutte zijn waterman Zon is, zal hij nu met terugwerkende kracht, behoefte hebben aan erkenning. Immers zowel in de maansknoophoroscoop als in de geboortehoroscoop loopt het leeftijdspunt door de horoscoop in het tiende huis. Het tiende huis vraagt om erkenning dus vandaar zijn wens om nu uit te wijken naar de NAVO, waar hij overigens zoals altijd, niet duidelijk over is en met een kwinkslag er een soort onoplosbaar raadsel van maakt. Overigens wist de journalist Jeroen Freeze hem uitspraken te ontfutselen waardoor nu onomstotelijk vast staat dat hij deze ambitie ambieert.

Of Rutte secretaris-generaal van de NAVO gaat worden is eigenlijk niet zo belangrijk, belangrijker is hoe de NAVO zich gaat ontwikkelen in de toekomst. Wanneer ze doorgaan met alleen maar met het versterken en het erstrekken van wapenen, zullen ze op termijn niets gaan bereiken! Veel meer zou er geïnvesteerd moeten worden in het doorgronden van de geschiedenis wat tot oorlogen heeft geleid. Hierdoor kan een vruchtbare dialoog tot stand komen. Van het investeren in wapens wordt alleen de wapenfabrikant beter en wordt tevens onnoemelijk veel leed onder de bevolking veroorzaakt. De NAVO staat momenteel bovenal voor de moeilijke taak anders te kijken naar oorlogen en wellicht kan Rutte met zijn waterman Zon daar iets waardevols aan bijdragen in het startende watermantijdperk dat aanstaande is?!