Wilma ter Mull

In mijn vorige nieuwsbrieven heb ik al meerdere keren geschreven over de grensgebieden tussen twee continenten. De afgelopen tien dagen heb ik dit zelf kunnen ervaren door in een gebied te zijn waar de overgang tussen Europa en Azië plaatsvindt, dit was in Georgië. In deze nieuwsbrief wil ik mijn ervaringen met u delen.

Om te beginnen een kort overzicht van de recente geschiedenis van Georgië: Het land ligt aan de oostkant van de Zwarte Zee op het grensvlak van Oost-Europa en West-Azië. De buurlanden zijn Rusland, Turkije, Armenië, en Azerbeidzjan. Georgië identificeert zich om historische, culturele en politieke redenen als Europees land. Het land verklaarde zich op 9 april 1991 onafhankelijk van de Sovjet-Unie en viert op 26 mei de Onafhankelijkheidsdag, een verwijzing naar de oprichting van de Democratische Republiek Georgië in 1918. Het land is sinds 2008 aspirant-lid van de NAVO en sinds 2023 kandidaat-lid voor de Europese Unie. [Bron: Wikipedia]

De hoofdstad van Georgië is Tbilisi en is een stad met veel gezichten. De mensen zijn primair wat gereserveerd maar toch aardig als je doorpakt en ze open benadert. Er wordt bijna geen Engels gesproken of heel beperkt; veelal wordt het Engels niet begrepen. Wat voor mij heel onverwacht was, is dat er veel Joodse mensen leven in de stad terwijl de stad zelf Orthodox Christelijk is wat weer essentieel verschilt met het Europese christendom; devotie staat in de Orthodox Christelijke cultuur centraal. De oude historische bezienswaardigheden die het land heeft gaan daarom voornamelijk over het geloof.
NB. Georgiërs noemen zichzelf Kartvelebi (ქართველები), hun land Sakartvelo (საქართველო) en hun taal Kartoeli (ქართული). De naam is afgeleid van de legendarische figuur Kartlos, kleinzoon van de Bijbelse Jafet, die beschouwd wordt als de vader van alle Georgiërs.
In 1991 herwon Georgië haar onafhankelijkheid na eeuwenlange overheersing door Ottomanen, Perzen en Russen.

Daarnaast zijn er veel zwerfhonden die geen thuis hebben en deerniswekkend mager en verwaarloosd zijn, ze dolen doelloos door de straten om zoek naar voedsel wat de mens achteloos of uit medelijden weggooit. Daarnaast zie je mensen rondlopen met hun honden strak aan de lijn die goed verzorgd worden (vaak veel te dik). Het zijn uiterlijk gezien vaak twee niet te verenigende beelden die laten zien hoe duaal het gevoel en denken tot elkaar verhouden onder de bevolking die hier leeft.

Een ander iets wat ik zag in het straatbeeld is, dat Georgië heel graag bij Europa wil horen terwijl het strikt gezien Geografisch toch bij Azië hoort. Overal op officiële gebouwen hangen de twee vlaggen naast elkaar die van de Europese Unie en die van Georgië.

In menig steegje in de stad, maar ook in andere plaatsen in Georgië, staat op de zijkant van het huis: Fuck Russia. Ook zie je veel leegstaande huizen die niet afgebouwd zijn en op waar enorm veel rommel om het huis ligt; het geeft een verlaten indruk. Wanneer je het huis ziet als een veilige haven voor het gevoel, dan is dit een indringend symbool.
Samengevat zie je in het land de worsteling tussen het denken en het voelen. In het denken wil Georgië graag vooruit, maar het traditionele gevoel houdt hen daarin tegen. Dit zie je op een andere manier ook terug in de actuele Oekraïne-oorlog, nu de VS zich teruggetrokken heeft met zijn steun aan Oekraïne; de EU blijft talmen met een plan van aanpak omdat ze té lang blijven nadenken over hoe ze deze oorlog moeten aanpakken. Zo focust momenteel de VS zich op de onbewuste kant de gewaarwording, die zich uit in de vrees voor te weinig geld en neergang van de economie. Denk hierbij aan Groenland en de mislukte deal over minerale grondstoffen in Oekraïne die Trump inzette als onderhandelingsmateriaal.

Wanneer je nu naar de horoscoop van Georgië kijkt dan zie je het volgende:

De ascendant, welk in een landshoroscoop gaat over de stemming die er heerst onder het volk, staat in het teken kreeft, kreeft is een waterteken en verwijst naar dat zij de eerste land in de geschiedenis waren die aan waterbeheer toepasten. De vroege vormen van waterbeheer kwam ten goede aam de landbouw; Greogië wordt niet voor niets het land van de landbouw genoemd.
Ook zie je historisch gezien dat door de eeuwen heen, Georgië zich steeds verbond met andere culturen en volkeren om zodoende veel levenservaringen opdeed. [Bron: Wikipedia].
Psychologisch gezien wil dit zeggen dat ze introvert en gevoelig zijn; de Maan die over het dierenriemteken kreeft heerst, staat in waterman die weer conjunct staat met Saturnus, oppositie Jupiter in het eerste huis. De duiding hier van is, dat in wezen ze toekomst en visionair gericht zijn (waterman) maar dat ze zichzelf daarin sterk afremmen (Saturnus) omdat de medemens (descendant) in hun diepste wezen primair gewantrouwd (Saturnus) wordt.
Om deze horoscoop samen te vatten, dat dit volk in de toekomst (waterman) wel eens toonaangevend kan worden in de problematiek die tussen Europa en Azië/Rusland gaande is; niet in de laatste plaats omdat de geografische ligging van het land om verbinding vraagt en het teken waterman de toekomst heeft.
De leiding nemen, zou zomaar eens kunnen gebeuren wanneer het leeftijdspunt in deze horoscoop boven de horizon komt [april 2027]. De filosofie achter het leeftijdspunt is namelijk, dat als iemand of een belangrijke gebeurtenis het zesendertigste levensjaar bereikt, de voorliggende ervaringen uit die zesendertig jaren zich gaan manifesteren. Dit is afhankelijk van de opbouw van de horoscoop en omdat Saturnus en de Maan in het zevende huis in waterman staan, zou dit weleens bijzonder kunnen zijn maar eerst komt er nog een intrigerend aspect tussen wanneer het leeftijdspunt een conjunctie gaat maken met de maansknoop in augustus 2026; afhankelijk van hoe het collectieve bewustzijn van de bevolking is gegroeid, zal de uitwerking zijn!

Al met al is dit een intrigerend land dat wel eens een belangrijke rol zou kunnen spelen in het watermantijdperk dat in het teken staat van de vereniging van het bewuste met het onbewuste!