De werking van het collectief

2 reacties

Vanmiddag opende de digitale Volkskrant met het volgende artikel over de Zonnehuizen in Zeist. Deze organisatie is gestoeld op antroposofische grondslag en heeft vele onder afdelingen in het hele land. Mijn echtgenoot was tot 2009 instituuts-arts aan één van de instituten waardoor ik het ‘reilen en zeilen’ een beetje ken in deze organisatie. De laatste tien jaar wordt de organisatie geplaagd door allerlei schandalen. Dit terwijl de aanvankelijke doelstelling eigenlijk zuiver en goed was. Zo had deze instelling een visie op hoe je de verstandelijk en mentaal beperkte mens toch zinvolle invulling kon geven aan zijn bestaan. Werk en het ritme van de natuur en de seizoenen speelden daar een belangrijke rol in. Het had wat je noemt een absolute meerwaarde. Je vraagt je af hoe het zover heeft kunnen komen?

Een verklaring ligt in de negentiger jaren van de vorige eeuw toen onze samenleving sterk bezig was met zaken onder te brengen in een protocol/bureaucratische regels. Dit had als doel dat alle instellingen zich in principe moesten houden aan standaard regels. De antroposofie, die je ook wel kunt zien als voorloper van de New age beweging, die de laatste decennia steeds meer in de belangstelling is gekomen, heeft als belangrijk streven zich vooral te conformeren aan de bestaande wetenschap in combinatie met de geesteswetenschap. Aangezien protocollen de suggestie wekken uit onderzoek en wetenschappelijke visie voort te zijn gekomen, was de vereniging ook altijd heel gehoorzaam en werd serieus genomen. Dit bleek ondermeer in de negentiger jaren van de vorige eeuw in het onderwijs. De toenmalige minister van onderwijs Tineke Netelenbos stelde een nieuw onderwijsplan in dat haaks stond op de filosofie van de antroposofische Waldorff school pedagogiek. De eerste conflicten braken toen uit in de organisatie, nadat ze net een schandaal over rassendiscriminatie, amper hadden overleefd. Na veel interne spanningen en conflicten, besloot het landelijk bestuur zich toch maar te conformeren aan de eis die de overheid stelde. Dit resulteerde in het afschaffen van klassen en een aangepast rooster dat gelijkenissen vertoonde met het reguliere onderwijs Oftewel meedoen was op dat moment belangrijker dan je principes volgen. Deze trend zette zich ook voort in de medische tak van de antroposofie. Zo werden in december 2008 alle belangrijke antroposofische medicijnen die door Steiner persoonlijk werden ontwikkeld verboden. Het verzet hier tegen was miniem, andere natuurgeneesmiddelen zoals VSM hadden geanticipeerd en wisten de meeste van hun essentiële medicijnen veilig te stellen voor de controle van de overheid.
Kortom de antroposofie, de collectieve vlag waaronder de Zonnehuizen vaart, heeft de laatste tien jaar ingeboet aan zeggingskracht. In 2009 schreef ik hier een boek over: ‘De verborgen waarheid achter de drie Amerikaanse presidenten’. De titel van dit boek doet niet vermoeden dat het over de antroposofie gaat, maar vandaar de cryptisch omschrijven ‘verborgen’ 😉

Door astrologisch onderzoek van ruim tien jaar kom ik in dit boek tot de conclusie dat er van alles mis was/is in het collectief onderbewuste van deze antroposofische vereniging. De oprichter daarvan, heeft zich al lang losgemaakt uit dit collectief en is opnieuw gereïncarneerd en neemt de essentie van zijn levensvisie mee naar een meer algemener en collectiever deel van de mensheidsontwikkeling. Zie mijn boek.
Echter het collectief blijft enigszins berooid en ontgoocheld achter en krijgt de gekeerde situatie van de intriges die tijdens het leven van Steiner speelden terug. Dit is niet altijd ‘een wet van meden en perzen’, maar gebeurt als de zelfreflectie in een groep onvoldoende aanwezig is. Ikzelf heb na ruim 30 jaar lid te zijn geweest van deze vereniging in december 2008 mijn lidmaatschap opgezegd met een onderbouwing waar mijn frustratie lag. Ik werd niet gehoord, sterker nog ze lieten me zo gaan terwijl ik belangrijke dingen had ontdekt in het collectief van deze groepering!

Wanneer je het stuk in de Volkskrant goed leest, dan zie je dat de staatssecretaris Marlies Veldhuijzen van Zanten een vrij harde aanpak eist en weinig consideratie heeft met de instelling. Het volgende staat geschreven:
‘De huidige staatssecretaris van Volksgezondheid, Marlies Veldhuijzen van Zanten – Hyllner (CDA), kiest een andere opstelling, zo bleek woensdag tijdens een overleg met de Kamerfracties van PvdA, SP, VVD, CDA en PVV. Veldhuijzen vindt het de verantwoordelijkheid van Zonnehuizen om weer een gezonde organisatie te worden. 'Dan gaat het zowel om de kwaliteit van de zorg als om de financiën.'
Wat haar betreft moeten de betrokken partijen – zorgkantoren, zorgverzekeraars, banken, medewerkers en cliënten – er samen uitkomen om Zonnehuizen te redden. 'Als dat onverhoopt niet lukt heb ik een plan B klaarliggen om de zorg aan de cliënten te garanderen.' [einde citaat Volkskrant].

Nu de kern van mijn verhaal! Laat nu Veldhuijzen van Zanten exact op de dag af even oud zijn als ik! Het is alsof ik een soort deja-vu ervaring heb met mijn opzeggen van mijn lidmaatschap. Kennelijk zit het zo in het collectief van een groep dat je aankleeft wat je afstoot!

Dit artikel was gratis.
Vond u het nuttig en boeiend? Dan kunt u een kleine vrijwillige bijdrage overmaken aan de auteur. Dat kan eenvoudig via bijvoorbeeld iDeal. Alvast hartelijk dank!

Bedrag





2 reacties.

  • Zonnehuizen
    Wilma,

    Op zich kan ik het eens zijn met wat je schrijft, ook al heb ik de onderbouwingen niet gelezen of geraadpleegd.
    Zelf werk ik 16 jaar voor eerst Bronlaak na de fusie zonnehuizen geheten.
    Van Volwassenzorg naar kindzorg en nu weer naar volwassenzorg op de Genneperparken, huisouder/woonverantwoordelijke op een van de huizen.

    Ik heb steeds mensen gedurende deze jaren ontmoet die wat mij betreft erg verbonden waren met de zorg voor de aan ons toevertrouwde mensen.
    De organisatie heeft in de loop der jaren een waterhoofd gekregen omdat naar mijns inziens er tussenlagen kwamen ter controle en aansturing van zorgprosessen en papierwinkel die er bij bedacht werd.

    Ik werk sinds kort op de Generperparken waar drie woonhuizen gerealiseerd worden ,werken op de boerderijen en nog twee te creëren werkgebieden.

    We hebben nog best veel te maken met de papierwinkel van de zonnehuizen. Toch hebben we het streven om de zorg goed neer te zetten met een minimaal aan werk buiten de zorg voor de cliënt.
    We blijven binnen het budget wat de overheid bepaald.Werken niet eng met omschreven doelgroepen, denken vooruit rond samenwerking met bv. klankbordgroep die in de wijk eromheen zijn, hebben ideeën rond samenwerking met gemeente en bedrijven. Duurzaamheid is een inspiratiebron. Bv. Huizen worden niet ingericht met allemaal nieuwe spullen, meubels tweedehands gekocht enz. .
    We ik heb het gevoel dat we aan het pionieren zijn binnen een organisatie die mogelijk uiteenvalt door aan de eisen te voldoen om een 4sterren zorginstelling (volgens bepaalde iso-sertificaat-normen) te worden en te willen blijven.
    Kwaliteit van de zorg moet je waarnemen aan de ontwikkeling van bewoners en medewerkers denk ik. In ontwikkeling mag je jezelf tegenkomen en het hoeft niet altijd Leuk te zijn.
    Als je is in de buurt bent mag je altijd langs komen.

    Met vriendelijke groet,
    Harry Brosens

  • Bronlaak

    Beste Harry,

    Hartelijk dank voor je uitvoerig reageren op mijn artikel. Ik ken Bronlaak goed en heb diepe bewondering en respect voor wat men daar met de mensen doet! Wat ik bedoel te zeggen in mijn artikel is, dat in mijn ogen de leiders/bestuurders van het antroposofische erfgoed niet goed bezig zijn.De intentie van hen is steeds geweest zich te conformeren aan wat de overheid ons voorschrijft/bureuacratie, terwijl de filosofie van de antroposofische groep juist is om hierin vooral drieledig te werken; denken, willen en vorm/gevoel, zijn daarbij in evenwicht. Er ligt nu te veel accent op de vorm wat het schijngevoel geeft dat je je veilig aan de norm houdt, terwijl eigenlijk de kracht ligt in het je onderscheiden van wat nodig is. Alleen als je onderscheidt kunt maken kun je mensen goed begeleiden. Een ieder heeft een heel eigen benadering daarin nodig, dat vraagt vooral om creativiteit, kunstzinnigheid en levensfilosofie. De verzorgers/mederwerkers/huisouders doen hier het grote werk in, niet de leiders van het antroposofische bedrijf. In mijn ogen zijn die lui en opportunistisch.

    Ik kom graag nog eens kijken in jullie gemeenschap.

    Nogmaals dank en een hartelijke groet,

    Wilma

Reacties zijn gesloten.

Lees ook