Wilma ter Mull

Op dinsdag 9 oktober (2012) zag ik in het TV-programma Altijd wat een interview met Ebbe Rost van Tonningen, zoon van het verguisde echtpaar Rost van Tonningen dat fout was in de oorlog. Vanaf het eerste moment van het interview was ik geïntrigeerd door zijn persoonlijke verhaal. By the way: ik vond de interviewer wel wat pretentieus door te stellen dat het de schrijver van het boek niet paste om aan te halen in zijn boek, dat onder het regiem van Stalin meer mensen werden gedood dan onder Hitler…! Alsof Ebbe Rost van Tonningen het recht verloren heeft door zijn afkomst om feiten te benoemen die waar zijn. Mijns inziens, een misser van de interviewer.

Wat me trof in het boek is, dat in dit boek een diepgaand onderzoek gedaan wordt naar het collectief onderbewuste van zijn familie tot ver in het voorgeslacht toe, maar ook naar het collectief onderbewuste van ons land in de vorm van de geschiedenis zoals deze voor ons geschreven is. Deze geschiedenis is namelijk in het verleden vaak in objectiviteit verdraaid om bepaalde belangrijke kopstukken uit de politiek veilig te stellen. Dit alles wordt op een zo’n beschouwende eerlijke en toch niet verwijtende manier beschreven in dit boek. Dit maakt zijn boek uniek in zijn soort omdat het wit/zwart denken wat vaak optreedt in dit soort boeken niet gebeurt!
Ebbe Rost van Tonningen is geboren op 23 augustus 1943. De Zon staat die dag conjunct de Koninklijke ster Regulus, iets wat goed te merken is aan de manier waarop hij verhalend verteld over zijn jeugd. Hier klinkt een soort voorname objectiviteit doorheen. Ook staat zijn Maan in tweelingen conjunct Uranus, dit onderbouwt mijn eigen ontwikkelde methodiek over Uranus. In mijn visie is Uranus het archetype van het collectief onderbewuste waar de mens mee verbonden is (familie, godsdienst, politieke partij, volk en land). Wanneer je bedenkt dat het dierenriemteken tweelingen vooral het teken is van het dualisme en de Maan, volgens het API-instituut-methodiek voor het kind in de mens staat, dan is dit wel een heel mooi voorbeeld dat Rost zijn zoektocht naar het collectief onderbewuste vooral verbindt met zijn kindertijd die zo verscheurd en eenzaam is geweest maar daar tevens een enorme wijsheid uit haalt.
Rost heeft zijn vader niet bewust gekend omdat zijn vader op 6 juni 1945 een gruwelijke dood stierf. Aan zijn vader is veel (begrijpelijke) collectieve boosheid opgehangen die als je probeert objectief te kijken, gewoon te groot was voor één enkel persoon is. Echter enige nuance op dit gebied is anno 2012 nog steeds niet écht in zicht, wanneer je je bedenkt dat afgelopen week nog een relletje ontstond over een oorlogsmonument dat onthuld zou worden in Geffen (Noord Brabant) met namen van Joodse en Duitse slachtoffers erop, waartegen de Joodse organisaties in opstand kwam, net als dit voorjaar bij de dodenherdenking in Vorden. Uiteindelijk is besloten om dit relletje te sussen en staan er nu helemaal geen namen op het monument. NB ook deze keer haalde dit feit de landelijke pers, wat er op wijst dat het de collectieve gemoederen sterk bezighoudt!
De feiten omtrent de dood van Rost van Tonningen Sr, is door de Nederlandse regering altijd geheim gehouden. De schrijver schrijft dan ook dat zijn vader ‘gezelfmoord’ is na vreselijke martelingen in de Scheveningse-gevangenis.  

Wederom was dit boeiende maar ook dramatische boek een bewijs dat wij Nederlanders hypocriet zijn waar het de schuldvraag betreft. Het is schokkend te ervaren dat de Nederlander veel meer (onbewust) fascistisch is, dan de omringende landen om ons heen. Dit onbewust fascistische denken zal op termijn grote consequentie voor de volksziel van Nederland hebben, om de doodeenvoudige reden dat we in een tijd leven waarin je kunt wachten op de gevolgen van je daden. We leven nu in het zogenaamde watermantijdperk waar Uranus de heerschappij over voert. Een kenmerk hiervan is dat het bewustzijnsproces razend snel gaat. Ga je niet mee in dit bewustzijnsproces, dan krijg je al heel snel de rekening gepresenteerd, niet omdat dit een straf is, maar simpel omdat het nieuwe bewustzijn vooral vraagt om verbanden te leggen tussen persoonlijk en collectief onderbewuste. Met andere woorden: het milieu waarin we verkeren heeft een boodschap die leidt naar het meer bewust worden van het eigen ik.

Wat persoonlijk heel synchroon voor mij is, is dat dit boek In Niemandsland, sterk verwantschap heeft met mijn eigen net uitgekomen boek: Leven in verbinding met Sophie. Beide boeken passen heel goed bij elkaar, met het verschil dat Ebbe Rost van Tonningen er niets esoterisch bijhaalt en put uit zijn biografie en opnieuw onderzocht historisch materiaal. Dit boek is een aanrader voor mensen die zich bezig willen houden met het nieuwe bewustzijn en de moed hebben om te kijken waar echt onze diepste wortels liggen.