Wilma ter Mull

Het had wel wat vorige week, dat ik nauwelijks mijn nieuwsbrief had gepost of het rapport van de commissie Stapel werd bekendgemaakt. Stapel die in de wetenschap zijn eigen waarheid heeft gecreëerd. In juni van dit jaar schreef ik hier een artikel over. Synchroon aan het uitkomen van dit rapport publiceerde Stapel zelf ook een nieuw boek hoe hij tot zijn illusionaire/leugenachtige resultaten was gekomen. Het meest genante is wel dat de leerstoel sociale psychologie gewoon heeft zitten slapen en het bedrog niet eens heeft opgemerkt. Een stel jonge studenten hebben uiteindelijk aan de bel getrokken dat er onwaarschijnlijkheden zaten in zijn onderzoek. In dat opzicht lijkt deze casus wel veel op het sprookje van Andersen: De kleren van de keizer

Naast het genante van de hele zaak, is dit ook een teken dat de psychologie in het algemeen als zodanig gebrekkig functioneert. Dit merk ik dagelijks in mijn werk, maar dat terzijde. Wat ik merk in mijn onderzoek is dat de psychologie te veel verstrikt raakt in de collectieve waan van de dag en niet meer weet wat van het individu zelf is en wat conditionering is vanuit het collectief. In mijn nieuwe boek: Leven in verbinding met Sophie  geef ik aan door middel van onderzoek in mijn eigen biografie waar je het verschil kunt opsporen tussen onderbewuste en collectief onderbewuste. Wat verder een groot hulpmiddel is om inzicht te krijgen in het collectief onderbewuste is het kijken naar de actuele planetenstand aan de hemel; met name de zogenaamde buitenplaneten geven veel inzicht in wat er zo al speelt. Zo bijvoorbeeld was het heel duidelijk dat toen Pluto in het teken boogschutter liep dat de gehele mensheid beheerst werd door expansiedrift en zichzelf nogal opblies, (Jupiterkleuring) ondermeer door zelfverrijking. De wrange vruchten plukken we daar nu heden ten dage nog van nu Pluto al lang (2008) in steenbok loopt. Neptunus in waterman maakte dat verenigingen en coöperaties (waterman) spiritueler maar ook frauduleuzer werden (Neptunus). Dit even heel in het kort om aan te tonen hoe het werkt. De nuance komt namelijk tot stand door de actuele stand aan de hemel te vergelijken met de individuele stand van alles om ons heen wat ontstaan is. Dit geldt zowel voor mensen als voor dingen. Ieder object op aarde heeft als het ware een geboortehoroscoop en verhoudt daarmee tot de actuele stand aan de hemel. Nu is het zo dat er maar een fractie van alles om ons heen daar bewustzijn voor heeft. Je moet je voorstellen, al die ervaringen lopen allemaal dwars door elkaar heen. Alleen de actuele stand van de planeten (en sterren) is een alles overtreffend collectieve realiteit dat iedereen bindt aan deze aarde. Wanneer je echter die taal kunt lezen dan heb je al heel wat bewustzijn ontwikkeld. Gebruik je deze kostbare informatie niet, dan moet alles proefondervindelijk onderzocht worden, iets wat dus de sociale psychologie doet met zijn statistische onderzoeken. Zij hebben als het ware geen referentiekader waaruit ze kunnen werken en zoeken het in de herhaling (statistieken) van reacties van het individu, hun bewijs. Op zichzelf is daar niets mis mee, als ze niet zouden claimen wetenschappelijk bezig te zijn.

Zoals ik al in deel 1 van deze serie schreef, kan er geen algemene regel opgesteld worden voor gedrag in het sociale omdat elk individu in contact met een object of mens, een heel eigen unieke relatie met het object/mens aangaat welk in het licht van kwantummechanica niet te focussen is omdat alles in beweging is en bovenal vrij is. Deze bewegelijkheid staat in hoogste instantie in verbinding met de unieke ontstaanshoroscoop van het object/mens die de dingen doet zoals hij/zij ze doet. De mate van de eigen conditioneringen te doorgronden bepaalt de vrijheid die we hebben om het eventueel anders te doen. Daarnaast is er een algemene tendens van collectieve conditionering, of je mag ook zeggen uitnodigingen,  die af te lezen zijn aan de steeds veranderende planeten standen aan de hemel. Door de beperktheid en de afgescheidenheid van deze twee gebieden, het eigene en het collectieve te mogen ervaren, daardoor groeit het vermogen om er écht vrij van te worden.
Op een opmerkelijke manier is de casus van Stapel daar een 'mooi' voorbeeld van: hoe zijn persoonlijk onderbewuste in conflict is met de tendens van het grote collectieve belang. Zijn behoefte aan alles in de wetenschap te willen omvatten beperkte hem tot zijn eigen illusiewereld.  

Stapel heeft dan ook Saturnus in oppositie met Uranus conjunct Pluto staan en Neptunus in oppositie met de maansknopen. Uranus en Pluto zijn met de Zon en Neptunus verbonden in een zogenaamde 'Auge' NB een Auge is het kleinste aspect dat bestaat tussen drie planeten en geeft een zeer nauwe focus op de betreffende energieën. (Een sextiel tussen planeet A en B verbonden met C met een halfsextiel).
Recentelijk ging Saturnus in transit (= aan de hemel) in conjunctie over Stapel zijn Zon heen. De Zon (ego)is de bindende planeet van de zogenaamde 'Auge' en is tevens het archetype voor het ego. Oftewel het persoonlijk onbewuste (Saturnus) riep het ego tot de orde. Bovenal dient dit gebeuren het hoger plan betreffende de beperktheid van de huidige wetenschap en nodigt uit anders te leren waarnemen.

Wordt vervolgd