Wilma ter Mull

E = MC2 = God schreef Albert Einstein in zijn laatste aantekeningen, vlak voor zijn dood. Het laatste half jaar ben ik intensief bezig met de wereld van de kwantummechanica en de relativiteitstheorie, ik heb ontdekt dat de bovenstaande revolutionaire ontdekking van Albert Einstein, belangrijke informatie heeft voor de astrologie. Voor mezelf ben ik bezig één en ander te vertalen in begrijpbare taal, maar aangezien mijn zoektocht nog volop in ontwikkeling is, is het wat prematuur om hier al dingen over te schrijven. Überhaupt moet je nogal, wil je wat zinnigs zeggen over een uitvinding van zo'n grote denker. Daar past alleen grote bescheidenheid.

Wat wel een grappige ontdekking was, is dat de maansknoop in mijn horoscoop

vrijwel exact op dezelfde plaats staat als die van Einstein (2 graden waterman) en dat zijn Maan exact een oppositie maakt met mijn Maan. Verder staat zijn ascendant op de plaats waar in mijn familiecollectief een dominantie ligt, 9 graden kreeft. Zie hiervoor mijn laatste boek: Leven in verbinding met Sophie, maar dit allemaal terzijde.

Om meteen maar tot de kern te komen. Om het allemaal heel erg te simplificeren wat E = MC2 betekent is: dat de hele massa van een lichaam, – lees elke vorm van materie -,  een uiting is van inwendige energie en dat deze energie net zoveel is als de materie. De periodieke instabiliteit tussen protonen en elektronen van een  atoom (kleinste vorm van herkenbare scheikundige materie) drukt zich uit in de fotonen/lichtdeeltjes die een elektromagnetische lading hebben en eindeloze energie produceren.

Wanneer dit ook zo is met ons eigen fysieke lichaam, immers ons fysieke lichaam is materie, dan is het zo dat al onze gedachten en gevoelens, die zich in ons voltrekken, te vergelijken zijn met het fotonen/lichtdeeltje/energie en consequenties hebben voor de wereld waarin we leven. Een heftige constatering, want geef toe, als onze gedachten te vergelijken zijn met energie, hoe vaak wens je iemand wel eens achter het behang en zijn de korte lontjes schering in inslag. Als deze energie, zoals de ijzeren discipline achter deze theorie is, een eigen energetisch leven gaat leiden, dan is dit niet prettig voor de betreffende en zijn toekomst waar men zich negatief mee heeft verbonden. Het is namelijk zo, dat die energie ergens blijft en opgevangen kan worden door de betreffende maar ook door anderen waardoor deze energie, in dit geval disharmonie, zich doordraagt. Maar.., het geeft ons ook oneindige veel macht, mogelijkheden en verantwoordelijkheden voor de dingen om ons heen. Op een bepaalde manier houdt door deze ontdekking van Einstein, die zo eenvoudig lijkt, definitief het vissen tijdperk op te bestaan en luidt het, het nieuwe watermantijdperk in. Het vissen tijdperk kenmerkte zich door het doorgronden van het lijden en het integreren van een hogere macht, geloof, boven het gewone menselijke (spiritualiteit), terwijl het watermantijdperk zich kenmerkt door het inzicht in dat alles met alles te maken heeft en ondermeer in het teken staat van technologie. Oftewel, de ontdekking van E = MC2 luidde het nieuwe watermantijdperk in. NB Einstein had een Vissen Zon en een waterman maansknoop! Deze formule E = MC2 werd op 28 september 1905 in de wereld gezet en is vandaag de dag ook in de exacte wetenschappen nog steeds heel belangrijk. Sterker nog, enorm actueel. Bij de gratie van deze theorie bestaat bijvoorbeeld ons huidige zo praktische tomtom, navigeersysteem.  NB. In de NRC van afgelopen zaterdag 9 febr. 13 stond een interessant artikel van Andre Geim over de Crisis in de technologie, hierin wordt een pleidooi gehouden om vooral te investeren in onderzoek omdat dit onze toekomstige creativiteit zal zijn.

Om toch maar weer praktisch te blijven, want een wetenschapper ben ik niet, synchroon aan dat ik dit stuk begon te schrijven, zag ik zaterdagavond het programma Verborgen verleden, dit keer met Gerdi Verbeet (oud tweede kamer voorzitter)die op zoek was naar de geschiedenis van haar voorgeslacht. Opmerkelijk was dat al in het begin van het programma, ik viel er midden in, ontdekt werd dat Jan Jacob Slauerhoff, 15 september 1898 – 5 oktober 1936 arts en schrijver, de welbekende schrijver, een familielid van haar is in de lijn van de betovergrootmoeder. Dit verwonderde haar zelf ten zeerste, ze had dit nooit geweten. Wat zijzelf zo opmerkelijk vond is, dat de hele familie dol op deze schrijver is en dat bij de begrafenis van haar vader er zelfs een gedicht werd voorgelezen van Slauerhoff. Ook kon ze opeens haar grote liefde voor het water beter plaatsen. NB Slauerhoff was scheepsarts en schrijver. Deze anekdote is voor mij een bewijs hoe diep de intenties uit het voorgeslacht doordragen in energie en een zelfstandige sfeer in de ether creëren, die opgevangen kan worden door de zielenverwanten. Energie en materie, materie is in dit geval het DNA, komen weer samen.  Dit wat betreft, de familieverbinding, collectief onderbewuste maar nog heftiger werkt het in het persoonlijk onderbewuste/persoonlijk karma. Beide vormen van onderbewuste werken in samenwerking met elkaar van de mens en bepalen zijn biografie als mens. Het collectief onderbewuste is in principe controleerbaar door navraag te doen bij je verwanten maar ook door de geschiedenis van de groep waar je aan verbonden bent goed te bestuderen. Het persoonlijk onderbewust wordt vooral bepaald door het doorgronden van het eigen ik met al zijn schaduwzijden maar ook (verdrongen) kwaliteiten. Soms kan daar een analyse van vorige levens nuttig voor zijn om op weg geholpen te worden. Elk geduid vorig leven moet terug te vinden zijn in het levensverhaal, biografie, van een mens. Hoe meer je ontdekt, hoe meer je ziet dat we onderbewust nog sterk gebonden zijn aan geconditioneerde patronen en juist doordat te doorzien,-  hoe mooi -, kunnen we vrijer onze besluiten nemen. In dat opzicht leven we in een spannende tijd die nog nooit eerder zo tot de kern van het bewustzijn kwam!