Wilma ter Mull

Met veel  verbazing heb  ik de casus van Nico Tromp de arts die suïcide pleegde na een euthanasie die hij toepaste op zijn patiënt. De arts diende 1000 mg morfine (het honderdvoudige van de voorgeschreven doseren bij palliatieve sedatie) en 350 mg dormicum zijn patiënt toe, waarna de patiënt na enige minuten overleed.  Een coassistenten die meeliep in de praktijk van de arts had gewetensbezwaar over het beleid en meldde dit bij haar opleider in het AMC. Zonder de arts te horen stuurde het tuchtcollege de reserche met veel vertoon op hem af. De arts raakte in een depressie en pleegde op 8 oktober 2013 zelfmoord.

Afgelopen zaterdagavond 9 november (2013)  deed de weduwe verslag van dat wat er gebeurd was op nieuwsuur.
De weduwe vertelde dat haar echtgenoot al tien keer euthanasie had voltrokken evenals dertien keer palliatieve sedatie. Dit vind ikzelf opmerkelijk hoog. Mijn echtgenoot  is vijftig jaar huisarts geweest tot 2011 en heeft nooit een euthanasie voltrokken en sprak ook niet over palliatieve sedatie. De palliatieve sedatie was tot heel kort eigenlijk geen begrip. Wel weet ik, uit mijn opleidingstijd voor verpleegkundige, dat grotere hoeveelheden morfine werd gegeven om het sterven te bevorderen,  maar dit mocht toen geen naam hebben en werd vaak in achterkamertjes besproken. Met deze manier van doen werd ik in 2011 persoonlijk op pijnlijke wijze weer geconfronteerd, toen mijn dementerende moeder ziek lag  in het verpleegtehuis en de arts eigenlijk niet meer wenste haar te behandelen, ondanks dat er leden van de familie nog niet klaar waren met haar overlijdensproces. De arts zei zelfs, dat mijn moeder pijn had, – iets wat wij niet zagen -, en dat ze morfine nodig had. Ik protesteerde hiertegen omdat mijn moeder met een heupfractuur die zij in het verleden had gehad, slecht op morfine had gereageerd. Volgens de arts kon dat niet dat mijn moeder hier zo op reageerde en ze kwam toen met zwaar geschut tegen mijn argument, namelijk: dat ze gezworen had bij Hippocrates dat ze als arts mensen niet zou laten lijden en dat ik dit dus wél wilde door de morfine te weigeren. Een conflict ontstond en ik eiste toen een second-opinion die ik met veel moeite kreeg.
De indruk die de laatste tijd bij mij ontstaan is over dit onderwerp van euthanasie en palliatieve sedatie is:  dat waar we een decennia geleden ons best deden iedereen in leven te houden ,-  soms tegen beter weten in -, dit nu plaats gemaakt heeft voor de overtuiging: iedereen moet uit zijn lijden verlost worden, ook al is het karma (nog) niet af.  Dit is niet specifiek de schuld van artsen, zij zijn alleen maar pionnen van wat het collectief wil.

Terug naar de casus van Nico Tromp. Wanneer je de brief van de co-assistente leest, voel je dat als dit waar is, er reden is tot grote twijfels over de integriteit van deze arts. Wat niet wegneemt dat de arts van te voren gehoord had moeten worden en niet  zoals gebeurde, met veel bombarie in zijn praktijk overvallen werd.
Ik heb geen geboortedatum van de arts kunnen vinden. Wel is zijn overlijdensdag bekend (zonder exacte tijd). Deze datum kan toch algemene informatie geven over wat er gespeeld heeft op het moment van zijn besluit. Onder toon ik de daghoroscoop.

Ik zal niet persoonlijk ingaan op wat dit zegt over de arts Nico Tromp, maar op de collectieve boodschap die uit deze (dag)horoscoop spreekt. Wat vooral erg indringend is, is de strakke inconjunct tussen Uranus en Saturnus conjunct Mercurius en de maansknopen. [NB deze inconjunct bestond ook in minder exacte vorm op 19 augustus jl, de dag van het overlijden van de patiënt]. Uranus gaat ondermeer over een algemeen collectieve boodschap terwijl Saturnus gaat om het persoonlijk karma van de mensheid. Een inconjunct is een relatief nieuw aspect dat pas sinds kort gebruikt wordt in de astrologie.  In het API-instituut wordt dit het grote denkaspect genoemd. Met andere woorden: er moet nagedacht worden over wat het collectief wil met het persoonlijk karma van de individuele mens. Mercurius is ondermeer de heerser van de medische wereld. De maansknoop in de horoscoop is vaak het punt waar (nieuw) bewustzijn zeer gewenst is. Afhankelijk van waar dit in het overlijdensmoment van Tromp staat, zal zijn opdracht liggen maar ook voor ons die vertegenwoordigers zijn van de planeet Uranus. Uranus staat ook in een oppositie met de Zon wat erop duidt dat deze daad een grote spanning oproept (oppositie)tussen wat het collectief wil  en wat het individuele ego wil. Ik vermoed dat dit gegeven naar de zogenaamde doodswens, die nu erg actueel is met de receptie tussen Saturnus en Pluto die tot midden september 2015 aanwezig is, er wat meer nuance moet komen.  Een triomf over de macht te hebben over leven en dood past hier niet. Dit akelige gevoel bekroop me namelijk toen ik het verslag van de co-assistente las. Doordat deze casus nu in de media zo wordt uitvergroot ,kunnen we meer bewustzijn ontwikkelen voor wat het karma ons te zeggen heeft over lijden en zelfbeschikking daarover, juist in het belangrijke moment van overgaan naar de andere dimensie.