Wilma ter Mull

Vorig jaar voorjaar werd mijn oude poes Luna ziek en overleed in mei. Zij was inmiddels 20 jaar oud. Ik had haar in 2001 net een paar dagen voor de World trate ramp opgehaald uit het asiel. Boven haar kooitje stond toen:  "ik ben ook lief" NB poezen die te lang in het asiel verbleven werden in die tijd nog afgemaakt. Het hele leven van Luna werd daardoor lichtelijk geassocieerd met die verschrikkelijk 11 september 2001, maar dat ter zijde wellicht had dit te maken met de noodkreet die boven haar kooi hing. Al jaren is het een traditie in ons gezin dat we één Siamese raskat hebben en een gewone poes uit het asiel. De Siamese poes is een traditie uit het vorige gezin van mijn echtgenoot. De asielkat komt meer uit mijn traditie, maar dit voert te ver om uit te werken.

Toen Luna overleed, voelde ik een behoefte om weer opnieuw een poes te nemen als maatje voor mijn Siamese kattenvriend Niels. Omdat ik enigszins melancholisch van aard ben en na zo'n gebeurtenis de neiging heb me min of meer in rouw onder te dompelen, was mijn lieve vriendin op zoek gegaan naar een nieuwe poes. Aangezien mijn vriendin in Friesland woont, niet direct naast de deur vanuit Brabant, werd dit een speurtocht op internet. Zo wees ze me op het nieuwe traject kat in nood  Een initiatief dat verwilderde katten vangt en zwangere poesen laat bevallen om vervolgens na zes dagen de kittens weg te nemen van de moeder en ze te plaatsen in een gastgezin. De moeder wordt dan gesteriliseerd en teruggeplaatst in haar natuurlijke omgeving, dit omdat een verwilderde kat niet meer te resocialiseren is. De kittens worden dus opgevoed door mensen. Op de website van dit nieuwe initiatief werd een poesje aangeboden waar direct mijn aandacht op viel omdat ze veel op mijn Siamese poes leek. Het adres was in het naburige dorp Bladel en ik belde direct op en mocht dezelfde dag nog komen kijken. Het kitten was opgevoed door een mevrouw die zich bij natuurmonumenten had opgegeven als gastgezin voor kittens. Toen ik het poesje zag, zei ik tegen Sabine, zo heet de vrouw van het gastgezin, dat er vast Siamees bloed in zat. Ze ontkende en liet met de twee andere kittens zien die volledig beantwoordden aan een gewone huiskat. Echter toen de weken verstreken bleek dat het poesje, Guusje geheten door Sabine, echt blauwe ogen hield. Bij het vorderen van haar ontwikkeling bleek het echt een poes met Siamese trekken te zijn. Kennelijk is de vader, een raskat een keer uitgebroken en heeft avances gemaakt met een wilde boskat. Het is bekend dat een poes door meerdere mannetjes bevrucht kan worden in een nest. Guusje is geboren op 11 april 2013. Een tijd is niet bekend maar in zo'n geval ga je uit van 12.00 midden overdag.

Grappig is dat de ascendant van de daghoroscoop dan toch precies conjunct komt te staan met mijn geboorte Uranus. Uranus is in mijn visie de planeet van collectieve verbanden en sociale initiatieven. Deze Uranus van Guusje staat in een exacte inconjunct met Saturnus. NB Dit aspect is de hele dag actueel. Saturnus wijst het feit dat er nagedacht is over haar collectieve bestaan.  In het API-instituut staat Saturnus archetypisch gezien ook voor de moeder en het inconjunct is een zogenaamd denkaspect. Wat voor mij bijzonder was, nadat ik haar na ruim negen weken mocht ophalen, dat ze precies op mijn Siamese kat leek. Alleen veel origineler in haar vlekken en haar zijn. De wilde kat komt er steeds nog doorheen. Zo merk ik dat ze haar moeder (Saturnus) te snel is kwijtgeraakt door een (denk)overweging (inconjunct) van het collectief (Uranus). Zo komt ze elke avond na een bewogen dag even naar me toe en staat te trippeltrappen op mijn borst, zoals een kitten doet bij zijn moeder om de melkklieren te stimuleren. Ze is net iets te vroeg weggehaald bij haar moeder zodat ze in haar orale fase is blijven steken. Ook zie ik dat ze heel bewust in de tuin het plekje zoekt dat het meest verwilderd is. Het plekje heef verwilderd gras dat door mijn tuinman kunstmatig in stand wordt gehouden om de vijver een natuurlijk aanzien te geven. Ze ligt hier vaak, zelfs in de (zachte) winter opgerold te slapen om zodoende toch contact te houden met de natuur waar haar moeder vandaan komt. Zo wordt het inconjunct tussen Saturnus (haar moeder) en Uranus (het collectief waar ze nu in verkeerd) met elkaar verbonden. Dit alles schoot me te binnen afgelopen zondagmiddag toen ik haar hier weer aantrof en wilde dit  met u delen om zodoende te tonen dat dieren ook een horoscoop hebben.