Wilma ter Mull

Recentelijk was ik aan het zoeken naar de uitdrukking ‘Less is more’ en stuitte ik op een boek dat nog niet zo lang geleden is uitgekomen van Jason Hickel (econoom en antropoloog) met zijn boek Minder is meer; Hoe degrowth de wereld kan redden.

In dit boek beschrijft de auteur dat we als mensheid de laatste vijfhonderd jaar in de ban zijn geraakt van groei. Dit drukt zich uit in het kapitalisme en sinds de vorige eeuw in het neoliberalisme. Er leeft in ons een volgens de schrijver onstilbare behoefte aan groei. Terwijl extreme groei ziekelijk is; denk hierbij b.v. aan de ziekte kanker. De behoefte aan groei drukt zich uit in de bijna sacrale benadering van het BBP dat heden ten dage elk land hanteert; groeit het BBP niet, dan vreest men een kredietcrisis.

Het accent in dit boek ligt niet primair op de verduurzaming waar op dit moment de grootste focus wereldwijd ligt. Hickel wijst erop dat we er met verduurzamen van producten niet komen als we maar blijven groeien. Wanneer niet het bewustzijn ontwikkeld wordt om te ontgroeien (degrowth) dan gaat er ondanks de verduurzamen niets veranderen; immers grondstoffen raken een keer op. Er moet een ander bewustzijn gaan ontstaan!

Het boek spreekt me aan omdat ik in Less (minder) de krachten van Saturnus herken. En dat aan more (meer) Jupiter verbonden kan worden. Immers: Jupiter is naast de planeet van de filosofische inzichten ook de planeet van expansie en (extreme) groei. NB. Het is de grootste planeet in het heelal. Dit me bedenkend, kwam ik tot de volgende filosofie, wat weer aansluit bij het beginnende waterman tijdperk.

Om de twintig jaar maakt Jupiter een conjunctie met Saturnus: ‘More’ wordt dan als het ware getoetst door ‘less’. De laatste conjunctie tussen beiden was tijdens de zonnewende op 21 december 2020 in de allereerste graad van waterman. Hoewel zonnewende sowieso al een heel bijzonder moment is, waren er meer bijzondere connotaties. Het was het symbool van dat we nu écht de eerste stap in het waterman tijdperk hebben gezet. We zaten midden in de corona-epidemie waar noodgedwongen ons ‘less is more’ werd opgedrongen, voor wat betreft sociale contacten maar ook voor wat betreft consumeren in de breedste zin van het woord. Twee jaar later komt er steeds meer accent te liggen op dat de aarde in nood is en dat er wat gebeuren moet. De provinciale verkiezingen die vandaag gehouden worden staan daar in het teken van!

In hetzelfde jaar 2020 vond er op 12 januari een conjunctie plaats tussen Saturnus en Pluto. Omdat Saturnus dus te maken heeft met beperkingen, kwam er een focus te liggen op dat de hogere wil [Pluto] ons hier extra attent op maakte. Het is bijzonder dat we in de eerste en de laatste maand van 2020 hier op subtiele manier op gewezen worden.
Voor de kabbalisten onder u: bijzonder dat 12/1/2020 en 21/12/2020 beide data in het teken staan van 1 en 2 en op een bepaalde manier ook gespiegeld zijn. Astrologisch kun je dit duiden omdat enen en tweeën alleen maar voorkomen in de data van deze twee conjuncties, dat de één staat voor het manifesteren [ram] en de twee gaat over consolideren [stier]. Bovendien is stier het eerste aardeteken wat ons wijst op het feit dat we maar één aarde hebben. Met andere woorden: het manifesteren en het consolideren zijn nu meer dan ooit actueel!  Of, om bij de schrijver van het boek te blijven: het manifesteren in de materie/groei moet tot stilstand gebracht worden om milieurampen en extreme armoede te voorkomen in de toekomst. Schokkend is dan ook om te lezen dat 1 procent van de rijksten op aarde bijna 50 procent van al het vermogen bezit [blz.196].

Verrassend in dit boek is dat er heel nieuwe zienswijzen worden aangedragen om een schonere aarde te krijgen en om de rijkdom die we van de aarde krijgen beter, eerlijker te verdelen, terwijl we niet terug hoeven te vallen op oude totalitaire regimes zoals het communisme. Met meer bewustzijn kunnen we een heel nieuwe maatschappij creëren met échte watermanprincipes!

Het is dan ook niet toevallig dat deze auteur [geboren 26 december 1982] uitgerekend een Saturnus, Pluto uitgaande conjunctie heeft op de grens van de tekens weegschaal en schorpioen; en een (ingaande) conjunctie tussen Jupiter en Uranus in het teken boogschutter (ook een visionair teken). De schrijver heeft hier zeker inspiratie uitgehaald om een nieuw evenwicht te vinden tussen deze energieën om zodoende een nieuw bewustzijn te creëren voor de aarde en échte democratie. Pluto staat niet voor niets bij hem op een overgang tussen weegschaal en schorpioen. Weegschaal is het teken van evenwicht en schorpioen is het teken van transformeren. Maar het is bovenal het oppositionele teken van  schorpioen, stier [eerste aardeteken] die in zijn filosofie wordt opgenomen. Dit duidt op een belangrijke transitie in ons bewustzijn voor de toekomst!

Ik wens iedereen veel wijsheid toe om vandaag te gaan stemmen!