Wilma ter Mull

Afgelopen donderdag was er een intrigerende documentaire van de VPRO op televisie, met de veelzeggende titel The Bibi Files. [Netanyahu] Omdat ik momenteel bezig ben met het lezen van het lijvige boek De Schaduw oorlog van Ronen Bergman, sprak dit onderwerp me direct aan. Ik vind het persoonlijk altijd belangrijk om de geschiedenis te herkennen in gebeurtenissen die zich in het heden afspelen. Daarom heb ik deze nieuwsbrief de titel meegegeven: déjà vu.

De Oslo-akkoorden, die in 1993 en 1995 tot stand kwamen, vormden een doorbraak in het vredesproces tussen Israël en de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO). Voor het eerst erkenden beide partijen elkaar officieel, en er werd een kader opgesteld voor Palestijnse zelfbestuur in delen van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. Dit gaf velen, in Israël, Palestina en internationaal, hoop op een historische verzoening. Rabin, Shimon Peres en Yasser Arafat ontvingen hiervoor in 1994 de Nobelprijs voor de Vrede.

Bron: Wikipedia

Tegelijkertijd riep het vredesproces hevige tegenstand op, vooral binnen Israël. Rechtse partijen, religieuze groepen en kolonisten vreesden dat het akkoord een gevaar betekende voor de veiligheid van Israël en een bedreiging vormde voor het Bijbelse recht op het land. Rabin werd tijdens demonstraties openlijk beschuldigd van verraad, en extreemrechtse politici en rabbijnen gebruikten retoriek die hem neerzette als iemand die het Joodse volk in gevaar bracht. Dit vergiftigde politieke klimaat droeg bij aan de radicalisering van Yigal Amir, die meende dat hij door Rabin te doden het vredesproces kon stoppen.

Na afloop van een vredesmanifestatie op het plein in Tel Aviv – later naar hem vernoemd als het Rabinplein – werd Rabin door Amir doodgeschoten. Zijn dood betekende een keerpunt in de recente Israëlische geschiedenis: de hoop van Oslo vervaagde en het vredesproces raakte in een diepe impasse.
Astrologisch gezien kun je de aanval van Hamas op 7 november 2023 beschouwen als een onbewust antwoord op de moord op Rabin, die nu is uitgemond in een openlijke oorlog. Opvallend is dat in beide horoscopen de maansknopen vrijwel exact tegenover elkaar hebben staan. Dit heeft te maken met het feit dat er sinds de oprichting van Israël in 1948 een verborgen oorlog wordt gevoerd door Shin Bet en Mossad tegen de Palestijnen. In het boek van Bergman – zelf Joods – wordt hier uitgebreid op ingegaan. (NB: Shin Bet is de binnenlandse veiligheidsdienst van Israël, Mossad de buitenlandse inlichtingendienst.)

Het verschil is dat deze verborgen oorlog nu zichtbaar is geworden. Ik kan me voorstellen dat de lezer aanvankelijk moeite heeft om het verband te zien; dit komt doordat de dood van Rabin heeft bijgedragen aan de opkomst van extreemrechts. Hamas is mede ontstaan uit het feit dat de verborgen oorlog die Israël voerde nooit volledig zichtbaar werd. Jarenlang voerde Hamas een kansloze strijd, vaak met inzet van vele zelfmoordaanslagen. Doordat extreemrechts er echter steeds in slaagde de journalistiek weg te houden van wat er werkelijk gebeurde – zoals ook nu weer blijkt uit de vele vermoorde journalisten – is dit nauwelijks doorgedrongen tot de buitenwereld.

Onder toon ik de geklikte maansknopen van beide gebeurtenissen.

Blauw is Hamas en Rood extreem rechts (moord op Rabin) NB beide horoscopen zijn nauwkeurig geklokt.

De Maan van de moord op Rabin die conjunct staat met de Zon en Mercurius van de aanval in het zevende huis, – het huis van de vijand-, van Hamas op 7 oktober 2023, maken een oppositie met Cheiron van beide. Cheiron is de niet geheelde wond in de (volks)ziel.
De Maansknopen in deze maansknoophoroscopen zijn de ascendant van de gebeurtenis. Wat nu zo opvallend is, is dat extreem rechts (moord op Rabin) totaal geen verbinding maakt met wat dit te weeg heeft gebracht bij de tegenpartij (Hamas). Dit ligt anders bij Hamas deze maansknoop maakt een oppositie met Mars en Venus. Beide planeten zijn de vertegenwoordigers van oorlog en vrede, maar dan in een negatieve versie omdat het om de onbewuste maansknoophoroscoop gaat.
Verder is opmerkelijk dat de moord door extreem rechts de Uranus in het stressgebied van de Midhemel heeft staan, wat duidt op een onbewuste staatsgreep te willen om oud slachtofferschap, dat ook onbewust werkt te willen te helen (conjunct Neptunus). Hamas plaats daar zijn Maan bij, wat duidt op een gekwetst gevoel over het land dat hen is ontnomen van onder meer de kolonialisten. En omdat deze conjunctie een oppositie maakt met Pluto die over macht gaat zie je dat er onbewust een machtsgreep plaatsvindt. Pluto in drie wijst ook op het blootleggen van de misstanden in de journalistiek. Ook staat Pluto in het stressgebied van het vierde huis. Het vierde huis gaat over de afkomst/land waar je je wortels hebt liggen.

Had men de moord op Rabin destijds serieuzer genomen, dan zou men wellicht eerst meer aandacht hebben besteed aan de interne ontwikkelingen in eigen land. Opvallend is dat extreemrechts in Israël inmiddels een dominante positie heeft gekregen, terwijl dit in andere landen relatief minder aandacht (bewustzij) heeft gekregen.
In de eerdergenoemde documentaire over Netanyahu kwam naar voren dat hij, naast zijn politieke loopbaan, regelmatig in verband wordt gebracht met corruptiezaken. Door zijn positie als leider weet hij juridische veroordelingen voorlopig af te wenden. De vraag is hoe lang dit nog zal standhouden. Het gevoel van herhaling ligt vooral in de waarneming dat Israël in bepaalde opzichten handelt op een manier die sterke historische parallellen oproept.