Op vrijdag 22 mei 2026 overleed Marjan Minnesma, directeur en oprichter van Stichting Urgenda, een organisatie voor innovatie en duurzaamheid, en voormalig directeur van Greenpeace. Zij overleed aan de gevolgen van borstkanker. Enkele jaren eerder was ook haar zus aan dezelfde vorm van kanker overleden.
Toen ik dit hoorde, zo vlak voor Pinksteren, raakte mij dat diep. Het contrast was groot: we hadden een schitterend weekend achter de rug, en dat rijmde niet met een overlijden dat voor het publiek toch plotseling kwam. Misschien mogen we dit mooie weer zien als een soort hulde aan haar leven, want zij heeft zich met hart en ziel ingezet voor onze aarde.
Toch zei zij zelf in een interview van 4 november 2011 in dagblad Trouw:
“Ik haat boksen, ik ben geen vechter. Ik probeer niet ten koste van alles de top te bereiken. Ik ben een verbinder, een verleider. Ik krijg mensen mee door met ze in gesprek te gaan. Die vechtersmentaliteit associeer ik met een activistische milieuclub zoals Greenpeace. Begrijp me niet verkeerd, die organisatie is hard nodig, maar het is niet de manier waarop ik te werk ga. Niet meer.”
Minnesma’s liefde voor het milieu begon al vroeg in haar jeugd, vanuit een grote liefde voor dieren. Met die passie in haar hart wilde zij aanvankelijk dierenarts worden. Maar bij de studie diergeneeskunde waren dierproeven verplicht. “Dat wilde ik niet,” vertelde zij in het interview met dagblad Trouw. Daarom ging zij milieurecht, bedrijfskunde en filosofie studeren. “Ik dacht: dan maar zo breed mogelijk.”
Minnesma deed haar afstudeeropdracht bij Shell. Daar hoopte zij het bedrijf van binnenuit te kunnen veranderen. “Het was een desillusie. Het bleek zo moeilijk om daar iets voor elkaar te krijgen. Misschien ontbrak het me in die tijd wel een beetje aan realiteitszin; ik was nog jong,” lichtte zij toe.
Een horoscoop met geboortetijd is van haar niet bekend. Over het algemeen blijkt dat zij zeer terughoudend was met het delen van privéaangelegenheden. Zo wist ook haar directe werkkring lange tijd niet dat zij leed aan een ongeneeslijke vorm van borstkanker. Haar zus was eerder aan dezelfde ziekte overleden en stierf binnen enkele weken, terwijl Marjan zelf nog ruim anderhalf jaar heeft mogen leven. In die periode ging zij gewoon door met werken.
Ik maakte een daghoroscoop van haar geboortedag en zag daarin het volgende:

Je ziet hier een zeer sterke oppositie in het derde en negende huis. En dit is de maansknoophoroscoop, die volgens de Hubermethode iets zegt over onbewuste motieven en minder gevoelig is voor de exacte geboortetijd. NB: de maansknoop zelf is in deze horoscoop niet bruikbaar en de Maan kan enkele graden afwijken.

Wat sterk opvalt, is de oppositie tussen Uranus conjunct Pluto enerzijds en Saturnus conjunct de Zwarte Maan conjunct Cheiron anderzijds. In Marjans onbewuste lijken veel herinneringen te liggen aan leed binnen het collectief onbewuste van de mensheid. Deze oppositie bevindt zich in het derde en negende huis, die de Hubers de inquisitie-as noemen.
De duiding daarvan is dat de ziel in een vorig leven mogelijk met de inquisitie te maken heeft gehad. Omdat Cheiron — de niet-geheelde wond in de ziel — ook bij deze constellatie betrokken is, kan dit diep hebben ingewerkt. Pluto, vooral de planeet van het hogere bewustzijn in de wil, wijst erop dat dit alles enorm veel energie van haar heeft gevraagd. Zeker omdat Saturnus laat zien dat zij waarschijnlijk streng voor zichzelf was. Het interview bij de NPO en het artikel in Trouw bevestigen dit beeld.
Uranus is ook de planeet van het familiecollectief onbewuste. Het familiecollectief is de meest intieme groepering binnen het collectief onbewuste. Het feit dat ook haar zus aan dezelfde vorm van kanker is overleden, laat zien hoe sterk zij onbewust verbonden was met dit familiecollectief.
De gangbare medische wetenschap zal deze zienswijze waarschijnlijk verwerpen en het DNA-patroon als hoofdoorzaak aanwijzen. Maar volgens mij is er meer. Mijn echtgenoot die arts was en veel kankerpatiënten behandelde, ging altijd op zoek naar de plek waar de ‘onbewuste vorm van kanker’ zich bevond. Daarvan heb ik veel geleerd. Het kan hoopvol zijn voor onderzoek naar allerlei vormen van ernstige ziektes, omdat er meer is dan alleen het noodlot van het DNA.
Het voert te ver — en zou bovendien onkies zijn — om deze horoscoop hier uitvoerig te duiden. Daarbij is er relatief weinig over haar biografie bekend. Het artikel in Trouw vormt daarop een uitzondering, evenals het interview met haar dat pas na haar dood getoond mocht worden.
Wat ik met deze nieuwsbrief vooral onder de aandacht wil brengen, is hoe belangrijk het is om zicht te krijgen op wat ons onbewust bezighoudt. De maansknoophoroscoop kan daarbij als het ware functioneren als een alternatieve röntgenfoto van de ziel. Wie meer wil lezen over haar kan ook dit artikel lezen
Met het overlijden van Marjan Minnesma verliest Nederland een bevlogen milieubehoeder. Ik wens haar een goede reis en een inspirerend nieuw leven toe.


