Het is bijna Kerstmis en elk jaar denk ik te zien dat het uitbundiger wordt gevierd. Op zichzelf een wonderlijk fenomeen omdat de secularisatie/ontkerkelijking elk jaar toeneemt. Wat hebben we toch met het Kerstfeest waar het kindje Jezus centraal in staat?
Ik vermoed dat het esoterische verhaal van het kerstfeest collectief onbewust steeds meer gehoord wil worden. Het verhaal dat vanuit het diepste armoede principe, een heel nieuw puur vrij mens geboren wil worden. Opmerkelijk is ook dat de dieren het kindje Jezus omringen in de stal; we kunnen kennelijk iets van dieren leren. Doordat Pasen onlosmakelijk verbonden is met Kerstmis, zit er nog een andere kant aan het kerstverhaal. Geboorte van een nieuw vrij wezen, sterft in de persoon van Jezus Christus en staat op uit de dood.
In mijn essays over Reïncarnatie nader bekeken, beschrijf ik dat het paasgebeuren een betekenis heeft die (nog) niet begrepen wordt in zijn essentie. Dat Jezus Christus na drie dagen opstaat uit de dood, wijst ons erop dat we als mensheid het bewustzijn hebben bereikt verder te reiken dan een enkel leven dat sterfelijk is; na de dood volgt een nieuw leven. Toen volgens het Bijbelse verhaal Jezus geboren werd in Bethlehem, was het bewustzijn evolutionair zo gegroeid dat we dit toe konden laten in ons bewustzijn. De kerk wist dit, maar besloot al snel zelf als instituut de regie over te nemen en regels en wetten voor te schrijven zodat de mens niet zelf de regie over zijn leven kon nemen maar de kerk. We werden allemaal onderworpen aan regels die uiteindelijk tot dogma’s werden verheven. Dit lijkt wellicht negatief geduid naar de kerk toe, maar bewustzijn voor reïncarnatie legt een grote verantwoordelijkheid op de mens, en zou de mensheid op dat moment ook nog niet zelf aan hebben gekund. Zelfs nu is het een grote uitdaging!
Liesbeth List [1941-2020] zong in Neurenberger droom zo’n treffende tekst hierover in 1971:
Ik ben moe en nog lang niet gewend aan het licht;
Ik wil niet geboren worden;
Ik blijf binnen bij mezelf.
Dit is een treffende omschrijving van de leefsfeer waar we (nog) in zitten; een overgangsperiode van het vissen naar watermantijdperk. Nu het vissentijdperk (bijna) is afgelopen, komt er een herbezinning op dit gegeven en dat is mijns inziens ook de reden dat Kerst steeds uitbundiger wordt gevierd. Het teken vissen waar Neptunus over heerst, gaat over spiritualiteit maar ook over slachtofferschap. De laatste twee millennia zijn we meer dan ooit in de evolutie van de mens onderworpen geweest aan slachtofferschap; denk hierbij aan genocide en wereldoorlogen. In de twee nieuwe millennia die nu achter ons liggen, laten we het slachtofferschap achter ons en moeten we ons meer gaan richten op het oplossen van oud karma dat nog niet is opgelost en de verantwoordelijkheid die we dragen voor onze medemens.
Het principe: Schuld en Boete, waar Fjodor Dostojewski een wereldberoemd boek over schreef, zal in bewustzijn overgaan. De nieuwe tijd vraagt om een visie over: Oorzaak en Gevolg;. Deze enorm moeilijke opgaaf hoort bij: dat alles wat je overkomt, in wezen bij je hoort! Wanneer je dat aanvaart, – en dat is een gigantisch moeilijke opgaaf -, zijn we een vrij mens geworden en hoeven niet weer in de valkuil te trappen van het slachtofferschap. Inzicht in vorige levens kan je daarbij helpen!
Ik wens iedereen een inspirerende Kersttijd toe en veel lieve dank aan al mijn volgers die geïnteresseerd zijn in mijn gedachtegang !
